Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

Чацвер — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан 6, 12–28
Бог паслаў свайго Анёла і закрыў пашчы львам

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

У тыя дні:

Мужы прыйшлі і знайшлі Даніэля, які маліўся і прасіў аб літасці свайго Бога. Тады пайшлі яны да караля і нагадалі яму пра каралеўскі наказ: Кароль, ці ж не падпісаў ты наказ, што кожны чалавек, які на працягу трыццаці дзён будзе прасіць аб нечым іншага бога ці чалавека апроч цябе, павінен быць кінуты ў яму да львоў?

У адказ кароль сказаў: Слушны гэты наказ, як закон медыйцаў і персаў, які нельга змяняць.

Тады адказалі яны каралю, кажучы: Даніэль, што з палонных сыноў Юды, не звяртае ўвагі ні на цябе, кароль, ні на твае наказы, якія ты падпісаў, і тры разы ў дзень моліцца сваімі малітвамі.

Калі кароль пачуў гэтыя словы, вельмі засмуціўся і пастанавіў уратаваць Даніэля, і нават да захаду сонца шукаў магчымасці вызваліць яго.

Але тыя мужы паспяшаліся да караля, кажучы: Ведай, кароль, што па закону медыйцаў і персаў ніякі наказ і пастанова, прынятыя каралём, не могуць быць змененыя. Тады кароль загадаў прывесці Даніэля і кінуць яго ў яму да львоў.

Кароль сказаў Даніэлю: Твой Бог, якому ты верна служыш, Ён уратуе цябе. І прынеслі камень, і паклалі над адтулінай у яме, дзе знаходзіліся львы. Кароль жа паставіў пячатку сваю і пячатку вяльможаў, каб нічога не змяняць адносна Даніэля.

Пасля кароль пайшоў у свой палац і пасціў усю ноч. Нават не ўводзілі да яго наложніц, а сон пакінуў яго. Устаў кароль на світанні і пайшоў хутчэй да ямы з ільвамі. Калі ж наблізіўся да ямы, жалобным голасам клікаў Даніэля. І сказаў кароль Даніэлю: Даніэль, слуга жывога Бога, ці твой Бог, якому ты верна служыш, змог уратаваць цябе ад ільвоў? Тады Даніэль адказаў каралю: Кароль, жыві вечна. Мой Бог паслаў свайго Анёла і закрыў пашчы львам, і яны не зрабілі мне крыўды, бо Ён знайшоў мяне нявінным. Таксама і перад табою, кароль, я не зрабіў злачынства. Вельмі радаваўся кароль гэтаму і загадаў дастаць Даніэля з ямы. І дасталі Даніэля з ямы, і не было на ім ніводнай раны, таму што ён паверыў свайму Богу. І загадаў кароль, каб прывялі тых, хто паклёпнічаў на Даніэля. І кінулі іх, і дзяцей іхніх, і жонак іхніх у яму да львоў. І не дасягнулі яны дна, а львы ўжо схапілі іх і скрышылі іхнія косці.

Пасля гэтага кароль Дарый напісаў усім народам, плямёнам і мовам, якія жывуць на ўсёй зямлі: Няхай будзе вялікім ваш спакой. Наказваю гэтым дэкрэтам, каб на ўсёй тэрыторыі майго валадарства пакланяліся Богу Даніэля, бо Ён — Бог жывы і трывае вечна. Яго валадарства не будзе зруйнавана, і панаванне Яго бясконцае. Ён ратуе і вызваляе, чыніць знакі і цуды на зямлі і на небе. Ён уратаваў Даніэля ад моцы львоў.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Серада — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан, 5, 1–6. 13–14. 16–17. 23–28
З’явіліся пальцы чалавечай рукі і пісалі

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

У тыя дні:

Кароль Балтазар наладзіў вялізную гасціну для тысячы вяльможаў сваіх і піў віно перад гэтаю тысяччу. Пакаштаваўшы віна, Балтазар загадаў прынесці залатое і срэбнае начынне, якое Навухаданосар, ягоны бацька, забраў з ерузалемскай святыні, каб пілі з яго кароль і вяльможы ягоныя, жонкі і наложніцы ягоныя.

Тады прынеслі залатое начынне, якое было забрана з ерузалемскай святыні. І пілі з яго кароль і вяльможы ягоныя, жонкі і наложніцы ягоныя. Пілі і праслаўлялі сваіх багоў залатых і срэбных, медных і жалезных, драўляных і каменных.

Але ў той самы момант з’явіліся пальцы чалавечай рукі і пісалі насупраць падсвечніка на тынку сцяны ў каралеўскім палацы, і кароль бачыў кісць рукі, якая пісала. Тады змянілася аблічча караля, і думкі ягоныя ўсхвалявалі яго, і аслаблі суставы бёдраў, і калені сталі біцца адно аб адно.

І прывялі Даніэля да караля, і кароль так прамовіў да яго: Ты Даніэль, які паходзіш з палонных сыноў Юды і якога кароль, мой бацька, прывёў з Юдэі? Я чуў пра цябе, што ты маеш духа багоў і вызначаешся бліскучымі ведамі і нязвыклай мудрасцю. Таксама чуў я, што ты можаш растлумачыць цьмянае і развязаць заблытанае. Калі ж здолееш прачытаць гэты надпіс і растлумачыць мне яго, апрануць цябе ў пурпуру, залаты ланцуг павесяць на шыю табе і будзеш трэцім ва ўладзе над каралеўствам маім.

Тады адказаў Даніэль каралю, кажучы: Падарункі твае няхай застануцца табе, і ўзнагароды твае пакінь іншаму, але надпіс я прачытаю, кароль, і растлумачу табе яго.

Супраць Пана нябёсаў паўстаў ты. Да цябе прынеслі начынне з дому Ягонага, і ты з вяльможамі сваімі, жонкі твае і наложніцы твае пілі з іх. І хваліў ты багоў срэбных, залатых і медных, жалезных, драўляных і каменных, якія не бачаць, не чуюць і не адчуваюць. Аднак Бога, які мае ў руках сваіх дыханне тваё і ўсе шляхі твае, ты не праславіў. Таму гэта Ім была спаслана кісць рукі, якая выразала надпіс гэты. Зроблены ж вось які надпіс: Мэнэ, мэнэ, тэкель, упарсін. А гэта тлумачэнне словаў: мэнэ — палічыў Бог валадаранне тваё і паклаў яму канец; тэкель — узважылі цябе на вагах, і ты аказаўся занадта лёгкім; пэрэс — падзелена валадарства тваё і аддадзена медыйцам і персам.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Аўторак — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан 2, 31–45
Бог установіць валадарства, якое не распадзецца навекі. Яно знішчыць усе валадарствы

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

У тыя дні:

Даніэль сказаў Навухаданосару: Ты, кароль, бачыў: вось вялікі ідал, велізарны быў гэты ідал, у надзвычайным бляску стаяў насупраць цябе, і выгляд яго быў грозны. Галава гэтага ідала была з чыстага золата, грудзі яго і рукі — са срэбра, жывот і бёдры — з медзі, галені яго — жалезныя, а ногі яго — часткова з жалеза, часткова з гліны. Ты глядзеў, пакуль не адарваўся ад гары камень, хоць яго і не краналі рукі, і ўдарыў ідала ў жалезныя і гліняныя ногі яго, разбіўшы іх на кавалкі. Тады скрышыліся разам жалеза, гліна, медзь, срэбра і золата і сталіся, як мякіна на летніх таках. І вецер панёс іх, і не засталося нават следу пасля іх. А камень, які разбіў ідала, стаў вялікай гарою і напоўніў усю зямлю.

Такі быў сон. А цяпер мы растлумачым яго значэнне каралю. Ты — кароль, кароль над каралямі, якому Бог нябёсаў даў валадарства, уладу і моц, і славу. І ўсё, дзе б ні жылі сыны чалавечыя, палявыя звяры і нябесныя птушкі, даў у рукі твае і паставіў цябе ўладаром над імі ўсімі. Ты — гэта залатая галава.

Пасля цябе паўстане іншае валадарства, ніжэйшае, чым тваё. Потым іншае, трэцяе валадарства, што з медзі, якое будзе панаваць над усёю зямлёю. А чацвёртае валадарства будзе моцнае, як жалеза. Бо, як жалеза крышыць і разбівае ўсё, так і яно, як жалеза, скрышыць і разаб’е ўсё. А ступні і пальцы з гліны і часткова з жалеза, якія ты бачыў, азначаюць, што гэта будзе падзеленае валадарства, у якім застанецца пэўная моц жалеза, бо ты бачыў жалеза, змяшанае з глейкай глінай. Як пальцы ног часткова жалезныя, часткова гліняныя, так і валадарства будзе часткова моцным, а часткова крохкім. Жалеза, змяшанае з глейкай глінай, якое ты бачыў, азначае, што яны змяшаюцца праз чалавечае насенне, але не зліюцца адно з адным, як нельга змяшаць жалеза з глінай.

У дні панавання іхняга Бог нябёсаў установіць валадарства, якое не распадзецца навекі. І гэтае валадарства не будзе аддадзена іншаму народу. Яно скрышыць і знішчыць усе тыя валадарствы, а само будзе стаяць навекі, так, як ты бачыў, што ад гары адарваўся камень, хоць яго і не краналі рукі, і скрышыў жалеза, медзь, і гліну, і срэбра, і золата. Вялікі Бог адкрыў каралю, што павінна адбыцца ў будучыні. А сон гэты праўдзівы, і яго тлумачэнне слушнае.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Панядзелак — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан 1, 1–6. 8–20
Сярод іх усіх не знайшлося такіх, як Даніэль, Ананія, Місаэль і Азарыя

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

У трэці год панавання Ёакіма, караля юдэйскага, прыйшоў Навухаданосар, кароль Бабілёна, да Ерузалема і аблажыў яго. І Пан аддаў у рукі ягоныя Ёакіма, караля юдэйскага, і частку начыння з дому Божага. І павёў іх Навухаданосар у зямлю Шынаар, у дом багоў сваіх, і занёс гэтае начынне ў скарбніцу багоў сваіх.

І сказаў кароль Ашфэназу, кіраўніку сваіх еўнухаў, каб з ліку сыноў Ізраэля, з патомства каралеўскага і шляхетнага прывёў хлопцаў без заганы, прыгожых з выгляду, адораных усякай мудрасцю, абазнаных у навуках і здольных да навучання, якіх можна было б паставіць на службу ў каралеўскім палацы і навучыць іх пісанню і мове халдэяў. І прызначыў ім кароль штодзённую порцыю з каралеўскіх страваў і віна, якое сам піў. Загадаў выхоўваць іх тры гады, каб пасля яны сталі перад абліччам караля. Былі ж сярод гэтых сыноў Юды Даніэль, Ананія, Місаэль і Азарыя.

Даніэль жа вырашыў у сэрцы сваім не апаганьвацца ежаю караля і віном, якое піў той, і папрасіў кіраўніка еўнухаў, каб дазволіў яму не апаганьвацца. Бог жа даў Даніэлю прыхільнасць і спачуванне ў вачах кіраўніка еўнухаў. І сказаў кіраўнік еўнухаў Даніэлю: Я баюся гаспадара майго, караля, які сам прызначыў вам ежу і пітво. Калі ён пабачыць, што твары вашыя худзейшыя, чым у іншых юнакоў, аднагодкаў вашых, то вы зробіце вінаватай галаву маю перад каралём. І сказаў Даніэль Амелсару, якога кіраўнік еўнухаў паставіў над Даніэлем, Ананіем, Місаэлем і Азарыем: Прашу, выпрабуй нас на працягу дзесяці дзён; няхай даюць нам есці агародніну і ваду для піцця. Тады паглядзіш на твары нашыя і твары юнакоў, якія харчуюцца каралеўскай ежай, і зробіш са сваімі слугамі паводле таго, што ўбачыш.

Ён паслухаўся гэтай іхняй прапановы і выпрабоўваў іх дзесяць дзён. Пасля ж дзесяці дзён іх твары сталі прыгажэйшымі, а целы – больш мажнымі, чым у юнакоў, якіх кармілі каралеўскай ежай. Тады Амелсар забіраў іхнюю ежу і пітво і даваў ім агародніну.

І даў Бог гэтым чатыром юнакам веды і ўменні ва ўсякім пісанні і мудрасці, а Даніэлю даў яшчэ разуменне ўсіх бачанняў і сноў. Як скончыліся тыя дні, калі кароль загадаў іх прывесці, кіраўнік еўнухаў прывёў іх да Навухаданосара. Кароль размаўляў з імі, і сярод іх усіх не знайшлося такіх, як Даніэль, Ананія, Місаэль і Азарыя. І сталі яны служыць каралю. Калі кароль пытаўся ў іх наконт кожнай справы, якая патрабавала мудрасці і разумення, ён знаходзіў іх ў дзесяць разоў лепшымі за ўсіх магаў і варажбітоў, якія былі ва ўсім ягоным валадарстве.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Урачыстасць Пана Нашага Езуса Хрыста, Валадара Сусвету, Год С

 ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Сам 5, 1–3 

Намасцілі Давіда на караля Ізраэля

Чытанне Другой кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Усе плямёны Ізраэля прыйшлі да Давіда ў Хэброн і сказалі: Вось мы косць твая і цела тваё. І ўчора, і яшчэ даўней, калі Саўл панаваў над намі, ты быў правадыром Ізраэля. І сказаў Пан табе: Ты будзеш пасвіць народ Мой Ізраэля і ты будзеш кіраўніком Ізраэля.

І прыйшлі ўсе старэйшыны Ізраэля ў Хэброн, і кароль Давід заключыў з імі запавет у Хэброне перад Панам; і намасцілі Давіда на караля Ізраэля.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Субота — трыццаць трэці звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Мак 6, 1–13
За зло, якое ўчыніў у Ерузалеме, у вялікім смутку я паміраю

Чытанне Першай кнігі Макабэяў.

У тыя дні:

Кароль Антыёх праходзіў па верхняй краіне і пачуў, што ў Персіі ёсць горад Элімаіс, вядомы сваім багаццем на срэбра і золата. А ў ім – вельмі багатая святыня, у якой знаходзяцца залатыя шлемы, шчыты і зброя, пакінутыя там Аляксандрам Македонскім, сынам Філіпа, які першы панаваў над грэкамі. І пайшоў ён, і спрабаваў ўзяць горад і абрабаваць яго, але не здолеў, бо пра яго намеры даведаліся жыхары горада. І падняліся на бітву супраць яго, і ён уцёк, і адышоў адтуль з вялікім смуткам, каб вярнуцца ў Бабілён.

А калі ён быў яшчэ ў Персіі, да яго прыбыў пэўны пасланец і паведаміў, што войскі, якія вырушылі ў зямлю Юды, звернуты ў бегства. Лізій жа, які сярод першых выправіўся з моцнымі сіламі, быў прагнаны ад аблічча юдэяў, якія ўзмацніліся за кошт зброі, сілаў, і шматлікіх трафеяў, забраных у разбітага войска. Самі ж юдэі зруйнавалі агіду, пабудаваную на алтары ў Ерузалеме, і абнеслі высокімі мурамі святыню, як і раней, а таксама свой горад Бэт-Шур.

Калі кароль пачуў гэтыя навіны, ён спалохаўся і моцна ўсхваляваўся. Упаў на свой ложак і занямог з-за смутку, што не сталася так, як ён задумаў.

Заставаўся там шмат дзён, бо глыбокі смутак аднаўляўся ў ім, і ён зразумеў, што памірае. І паклікаў усіх сяброў сваіх, і сказаў ім: Сон пакінуў мяне, а маё сэрца сціснулася ад хвалявання, і сказаў я ў сваім сэрцы: Да якога смутку дайшоў я. У якое хваляванне патрапіў я, той, які быў ласкавы і любімы падчас панавання свайго. Цяпер жа прыгадваю тое зло, якое я ўчыніў у Ерузалеме. Я забраў адтуль ўсё срэбнае і залатое начынне і беспадстаўна паслаў знішчыць жыхароў Юды. Я зразумеў, што з гэтай прычыны напаткала мяне гэтае ліха, і вось у вялікім смутку я паміраю на чужыне.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

23 лістапада — успамін св. Клімэнта І, папы і мучаніка

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 П 5, 1–4
Пасвіце статак Божы, што пры вас

Чытанне Першага паслання святога апостала Пятра.

Умілаваныя:

Старэйшых сярод вас я заклікаю як адзін са старэйшых, як сведка цярпенняў Хрыстовых і супольнік славы, што павінна адкрыцца.

Пасвіце статак Божы, што пры вас, наглядаючы за ім не пад прымусам, але добраахвотна, згодна з воляй Божай, не дзеля агіднай нажывы, але са шчырым жаданнем. Не злоўжывайце ўладаю над падданымі, але станьце прыкладам для статка. А калі з’явіцца Найвышэйшы Пастыр, вы здабудзеце неўвядальны вянок славы.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Пятніца — трыццаць трэці звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Мак 4, 36-37. 52-59
Адбылося пасвячэнне алтара і з радасцю прыносілі ўсеспаленні

Чытанне Першай кнігі Макабэяў.

У тыя дні:

Юда і ягоныя браты сказалі: Вось разбіты ворагі нашы, пойдзем ачысціць і пасвяціць святыню. І сабралася цэлае войска, і пайшлі на гару Сіён.

Усталі на самым світанні ў дваццаць пяты дзень дзевятага месяца, гэта значыць, месяца кіслеў, сто сорак восьмага года і прынеслі, паводле Закону, ахвяру на новым алтары ўсеспаленняў, які збудавалі. Пасвячэнне ж алтара пры спевах і гранні цытраў, арфаў і цымбалаў адбылося ў той самы дзень, калі язычнікі зняславілі яго.

Увесь народ упаў на твар і пакланіўся, благаслаўляючы да неба таго, хто паспрыяў ім. Восем дзён святкавалі пасвячэнне алтара і з радасцю прыносілі ўсеспаленні, ахвяры збаўлення і падзякі. Фасад святыні ўпрыгожылі залатымі вянкамі і малымі шчытамі, аднавілі брамы і пакоі для святароў, і паўстаўлялі ў іх дзверы. І сталася вельмі вялікая радасць у народзе, што прыбраная агіда язычнікаў. Тады Юда і браты ягоныя, і ўвесь сход Ізраэля пастанавілі, што дні пасвячэння алтара будуць з радасцю і весялосцю святкавацца ў гэты час штогод, на працягу васьмі дзён, пачынаючы з дваццаць пятага дня месяца кіслеў.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

  • Запрашаем на ранішнік

    24 лістапада 2019 года а 10-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча для дзяцей катэхетычнай школы адбудзецца Ранішнік «Так хацеў Бог».

  • Кастрычнік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Верасень
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"