Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:      

Пятніца — другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 24, 3–21
Не ўзніму рукі сваёй на яго, бо ён памазанік Пана

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Узяў Саўл тры тысячы выбраных мужоў з усяго Ізраэля і пайшоў шукаць Давіда і людзей ягоных на Скалах Горных Коз. І падышоў ён да авечых загонаў, што былі пры дарозе.

Была там пячора, у якую ўвашоў Саўл, каб пакрыць сабе ногі, а Давід і ягоныя людзі сядзелі ў глыбіні пячоры. Людзі Давіда сказалі яму: Вось дзень, пра які Пан казаў табе: Я аддам табе ворага твайго, каб ты зрабіў яму, як будзе заўгодна ў вачах тваіх. Давід устаў і ціхенька адрэзаў край вопраткі Саўла. Пасля гэтага задрыжала сэрца Давіда, што ён адрэзаў край вопраткі Саўла. І сказаў ён людзям сваім: Няхай міласцівы будзе да мяне Бог, каб я не ўчыніў гэтага гаспадару майму, памазаніку Пана, каб я не ўзняў рукі сваёй на яго, таму што ён памазанік Пана. І стрымаў Давід людзей сваіх словамі, і не дазволіў ім паўстаць на Саўла. Тады падняўся Саўл з пячоры і вярнуўся на дарогу.

Падняўся за ім і Давід і, выйшаўшы з пячоры, закрычаў за спінаю Саўла: Валадару, кароль мой! Саўл азірнуўся, а Давід схіліўся нізка да зямлі і пакланіўся Саўлу, кажучы: Навошта слухаеш ты словы людзей, якія кажуць: Давід задумаў ліхое супраць цябе? Вось сёння ўбачылі вочы твае, што ў пячоры Пан аддаў цябе ў рукі мае. І казалі мне забіць цябе, але я пашкадаваў цябе і сказаў: Не ўзніму рукі сваёй на валадара свайго, бо ён памазанік Пана. Айцец мой, ці ж не бачыш і не пазнаеш край вопраткі сваёй ў руках маіх? Калі я адразаў край вопраткі тваёй, я не хацеў забіваць цябе. Прыгледзься і зразумей, што няма ў руцэ маёй ні зла, ні злачынства, і не грашыў я супраць цябе. А ты шукаеш жыцця майго, каб забраць яго. Няхай Пан рассудзіць паміж мною і табою і няхай адпомсціць табе за мяне, але рукі маёй над табою не будзе. Як гаворыцца ў даўняй прымаўцы: Ад беззаконных выходзіць беззаконне, — таму не будзе рукі маёй на табе. Каго пераследуе кароль Ізраэля? За кім ты гонішся? За мёртвым сабакам, за адною блыхою? Няхай Пан будзе суддзёю, і рассудзіць паміж мною і табою, і ўбачыць, і вырашыць справу маю, і вырве мяне з рук тваіх.

Калі Давід закончыў гэтую прамову да Саўла, сказаў Саўл: Ці гэта твой голас, Давідзе, сыне мой? Саўл ўзняў голас і заплакаў. І сказаў Давіду: Ты больш справядлівы, чым я, таму што ты рабіў мне дабро, а я адплачваў табе злом. Сёння ты паказаў мне, як добра ты абышоўся са мною, калі Пан аддаў мяне ў рукі твае, а ты не забіў мяне. Бо хто ж, знайшоўшы ворага свайго, адпусіў бы яго ў добры шлях? Але Пан узнагародзіць цябе за тое, што сёння ты зрабіў са мною. Цяпер я ведаю, ты сапраўды будзеш валадарыць і мець ў руцэ сваёй каралеўства Ізраэля.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Чацвер — другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 18, 6–9; 19, 1–7
Бацька мой Саўл спрабуе забіць цябе

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Калі Давід вяртаўся пасля таго, як забіў філістымляніна, жанчыны з усіх гарадоў Ізраэля выходзілі насустрач каралю Саўлу са спевамі і танцамі, пад гукі бубнаў, з радаснымі песнямі і з цымбаламі. Граючы, спявалі жанчыны: Забіў Саўл тысячу, а Давід забіў дзесяткі тысяч. Тады Саўл моцна раззлаваўся, бо былі непрыемнымі гэтыя словы для яго. І сказаў ён: Давіду прыпісалі дзесяць тысяч, а мне прыпісалі тысячу, яму нестае яшчэ толькі каралеўства. Ад таго дня і надалей Саўл глядзеў на Давіда крывым вокам.

І сказаў Саўл Ёнатану, сыну свайму, і ўсім слугам сваім пра намер забіць Давіда. Аднак Ёнатан, сын Саўла, вельмі любіў Давіда. Таму Ёнатан паведаміў Давіду: Бацька мой Саўл спрабуе забіць цябе, таму, прашу цябе, асцерагайся заўтра раніцаю, будзь у патаемным месцы і схавайся. Я ж выйду і стану каля бацькі майго ў полі, там дзе ты будзеш, і пагавару з бацькам сваім наконт цябе, і, што ўбачу, перадам табе.

Ёнатан добра гаварыў пра Давіда Саўлу, бацьку свайму, кажучы: Няхай кароль не грашыць супраць слугі свайго Давіда, бо ён не грашыў супраць цябе, а справы ягоныя вельмі добрыя для цябе. Ён рызыкаваў жыццём сваім і перамог філістымляніна, і Пан даў вялікую перамогу ўсяму Ізраэлю. Ты бачыў гэта і ўсцешыўся. Чаму ж тады хочаш зграшыць праліццём нявіннай крыві, забіваючы Давіда без ніякай падставы?

Пачуўшы гэта, Саўл прыслухаўся да голасу Ёнатана і пакляўся: Як Пан жывы, ён не загіне. Тады паклікаў Ёнатан Давіда і перадаў яму ўсе гэтыя словы. Прывёў Давіда да Саўла, і той стаў перад ім, як ўчора і яшчэ раней.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Серада — другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 17, 32–33. 37. 40–51
Давід перамог філістымляніна каменем і прашчаю

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Калі да Саўла прывялі Давіда, сказаў ён: Няхай ніхто не губляе адвагі. Я, слуга твой, пайду і буду змагацца з гэтым філістымлянінам. І сказаў Саўл Давіду: Ты не зможаш выстаяць супраць гэтага філістымляніна і змагацца з ім, бо ты хлопец, а ён воін ад маладосці сваёй. І сказаў Давід: Пан, які вырывае мяне з лапаў ільва і з лапаў мядзведзя, вызваліць мяне ад рукі гэтага філістымляніна. І адказаў Саўл Давіду: Ідзі, і няхай Пан будзе з табою.

Узяў Давід кій у руку сваю і выбраў сабе пяць гладкіх камянёў з ручая, і паклаў іх у пастухову торбу, якую выкарыстоўваў як мех для камянёў. Узяў у руку прашчу і пайшоў супраць філістымляніна.

Са сваім збраяносцам наперадзе на Давіда вырушыў і філістымлянін, падыходзячы ўсё бліжэй. Калі філістымлянін прыгледзеўся і ўбачыў Давіда, зірнуў на яго з пагардаю, бо той быў малады, руды і прыгожы з выгляду. І сказаў філістымлянін Давіду: Хіба я сабака, што ты з кіем выйшаў на мяне? І праклянуў Давіда ўсімі сваімі багамі. І гаварыў Давіду: Падыдзі да мяне, і я пакіну тваё цела нябесным птушкам і палявым звярам.

Сказаў і Давід філістымляніну: Ты ідзеш на мяне з дзідаю, мячом і пікай, а я іду на цябе ў імя Пана Магуццяў, Бога войск Ізраэля, якія ты ганіў. Сёння Пан аддасць цябе ў мае рукі, і я ўдару цябе, і адсяку табе галаву тваю. А труп твой і трупы воінаў філістымскіх я аддам сёння птушкам нябесным і палявым звярам, каб даведалася ўся зямля, што ёсць Бог у Ізраэлі, і каб ведаў увесь сход, што не мячом і дзідаю ратуе Пан. Паколькі Яму належыць бітва, Ён аддасць вас у рукі нашыя.

Калі ж падняўся філістымлянін і, падышоўшы, наблізіўся да Давіда, той хутка пабег на бітву супраць філістымляніна. І засунуў руку сваю ў торбу, узяў адзін камень і кінуў з прашчы. І патрапіў філістымляніну ў лоб, аж камень адбіўся на чале ягоным; і ўпаў ён тварам сваім на зямлю. Так Давід перамог філістымляніна каменем і прашчаю і, перамогшы філістымляніна, забіў яго. Хоць Давід не меў у руцэ мяча, падбег і стаў над філістымлянінам, і схапіў ягоны меч, выцягнуў з ножнаў і забіў яго, адсекшы галаву. Калі ж філістымляне ўбачылі, што загінуў наймацнейшы з іх, кінуліся ўцякаць.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Аўторак — другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 16, 1–13
Намасціў Самуэль Давіда між братоў ягоных, і Дух Пана сышоў на яго

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Пан сказаў Самуэлю: Колькі будзеш смуткаваць па Саўлу, якога Я адкінуў як караля Ізраэля? Напоўні рог свой алеем і ідзі. Я пасылаю цябе да Есэя з Бэтлеема, бо Я знайшоў сабе караля між сынамі ягонымі. І сказаў Самуэль: Як жа пайду я? Саўл пачуе і заб’е мяне. І сказаў Пан: Вазьмі цяля са статку ў руку сваю і скажы: Я прыйшоў прынесці ахвяру Пану. І запросіш Есэя да ахвярапрынашэння, а Я скажу табе, што рабіць. Ты намасціш таго, каго пакажу табе.

Самуэль зрабіў, як загадаў яму Пан, і прыйшоў у Бэтлеем. А спалоханыя старэйшыны горада выходзілі яму насустрач і казалі: Ці з мірам прыйшоў ты? Той адказаў: З мірам; я прыйшоў прынесці ахвяру Пану. Ачысціце сябе і ідзіце са мною, каб скласці ахвяру. Тады Есэй ачысціў сябе і сыноў сваіх і паклікаў іх на ахвярапрынашэнне.

Калі яны ўвайшлі, ён убачыў Эліява і сказаў: Сапраўды перад Панам гэта памазанік Ягоны! І сказаў Пан Самуэлю: Не зважай ні на аблічча яго, ні на высокі ягоны рост, бо Я адкінуў яго. Я не гляджу, як глядзяць людзі, бо чалавек бачыць тое, што навідавоку, а Пан заглядае ў сэрца. І паклікаў Есэй Амінадаба, і прывёў яго да Самуэля, які сказаў: І не яго выбраў Пан. Тады Есэй прывёў Сама, пра якога Самуэль сказаў: Таксама не яго выбраў Пан. Нарэшце Есэй прывёў да Самуэля сваіх семярых сыноў, і сказаў Самуэль Есэю: Пан нікога з іх не выбраў.

І сказаў Самуэль Есэю: Ці гэта ўсе твае сыны? Той адказаў: Застаўся яшчэ малодшы, ён пасвіць авечак. І сказаў Самуэль Есэю: Пашлі, каб прывялі яго, бо не сядзем за стол, пакуль не прыйдзе. Тады Есэй паслаў па Давіда, і прывялі яго. Ён быў руды, меў прыгожыя вочы і прывабны выгляд. І сказаў Пан: Устань і намасці яго, бо гэта ён. Тады Самуэль прынёс рог з алеем і намасціў яго між братоў ягоных. І Дух Пана сышоў на Давіда пасля таго дня. А Самуэль устаў і адышоў у Раму.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Панядзелак — другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 15, 16–23
Паслухмянасць лепшая, чым ахвяры

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Пасля перамогі над амалекітамі Самуэль сказаў Саўлу: Пачакай, я скажу табе, што сказаў мне Пан уначы. Той адказаў яму: Кажы. І сказаў Самуэль: Ці ж не стаў ты на чале плямёнаў Ізраэля, хоць і здаваўся малым ў вачах сваіх? Пан намасціў цябе каралём Ізраэля, і паслаў цябе Пан у дарогу, кажучы: Ідзі і забівай грэшнікаў амалекітаў, і змагайся з імі, пакуль не знішчыш іх. Чаму ж ты не паслухаўся голасу Пана, але кінуўся на здабычу і ўчыніў благое ў вачах Пана?

Тады Саўл адказаў Самуэлю: Я паслухаўся голасу Пана і пайшоў шляхам, на які скіраваў мяне Пан. Я прывёў Агага, караля амалекітаў, і пазабіваў амалекітаў. А народ узяў са здабычы авечак і валоў найлепшае з таго, што было пад праклёнам знішчэння, каб ў Галгале ахвяраваць іх Пану Богу твайму.

І сказаў Самуэль: Няўжо хоча Пан Бог ўсеспаленняў і ахвяраў больш, чым паслухмянасці свайму голасу? Паслухмянасць лепшая, чым ахвяры, а слухаць — лепш, чым прыносіць барані тлушч. Бо супраціўленне — такі ж грэх, як варажба, а ўпартасць — як ідалапаклонства. Паколькі ты адкінуў слова Пана, Ён адкідае цябе як караля.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

ІІ Звычайная нядзеля, Год B

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 3, 3b–10. 19
Кажы, Пане, бо слухае слуга Твой

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Самуэль спаў у святыні Пана, дзе знаходзіўся каўчэг запавету. І паклікаў Пан Самуэля, а той адказаў: Вось я. І пабег да Элія, і сказаў: Вось я, ты мяне клікаў. Элі адказаў: Я не клікаў цябе, вярніся і спі. Ён пайшоў і лёг. Але Пан паклікаў зноў: Самуэль!

Устаў Самуэль і пайшоў да Элія, і сказаў: Вось я, бо ты мяне клікаў. Той адказаў: Я не клікаў цябе, сыне. Вярніся і спі. Самуэль яшчэ не пазнаў Пана, і слова Пана яшчэ не адкрылася яму. Тады Пан паўтарыў трэці раз свой заклік: Самуэль! Ён устаў і пайшоў да Элія, і сказаў: Вось я, бо ты мяне клікаў. Элі зразумеў, што гэта Пан кліча хлопца. І сказаў Элі Самуэлю: Ідзі спаць. А калі зноў цябе пакліча, адкажы: Кажы, Пане, бо слухае слуга Твой. Пайшоў Самуэль і лёг спаць на сваім месцы. Прыйшоў Пан і стаў, і паклікаў, як перад гэтым: Самуэль, Самуэль! Самуэль адказаў: Кажы, бо слухае слуга Твой.

Самуэль рос, а Пан быў з ім. Не дазволіў Самуэль ніводнаму Яго слову ўпасці на зямлю.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Субота — першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 9, 1–4. 17–19; 10, 1а
Вось чалавек, пра якога казаў Пан. Саўл будзе панаваць над народам

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

Быў адзін чалавек з роду Бэньяміна па імені Кіш, сын Абіэля, сына Цэрора, сына Бэхарата, сына Афія, сына чалавека мужнага і доблеснага. Меў ён сына па імені Саўл, маладога і прыгожага, і не было сярод сыноў ізраэльскіх прыгажэйшага за яго; на галаву ён быў вышэйшы за ўвесь народ.

І згубіліся асліцы Кіша, бацькі Саўла. І сказаў Кіш свайму сыну Саўлу: Вазьмі з сабой аднаго са слуг і ідзі пашукай асліц. І прайшоў ён гару Эфраіма, прайшоў праз зямлю Шаліша, але нічога не знайшоў. Затым прайшоў зямлю Шаалім, і там іх не было. Прайшоў праз зямлю Бэньяміна, і там іх не знайшоў.

Калі Самуэль убачыў Саўла, Пан сказаў яму: Вось чалавек, пра якога Я казаў табе, ён будзе валадарыць над Маім народам. У той час Саўл наблізіўся да Самуэля ў браме і сказаў: Скажы мне, прашу цябе, дзе дом празорцы? Самуэль адказаў Саўлу: Я празорца. Узыдзі перада мною на ўзвышша. Сёння ты будзеш есці са мною, а раніцай я адпушчу цябе і скажу табе ўсё, што ў цябе на сэрцы.

І ўзяў Самуэль пасудзіну з алеем, і выліў яго Саўлу на галаву, пацалаваў яго і сказаў: Пан намасціў цябе кіраўніком над сваёй спадчынай, над Ізраэлем. Ты будзеш панаваць над народам і вызваліш яго ад рук непрыяцеляў ягоных, якія атачаюць яго.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

Пятніца — першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 8, 4–7. 10–22а
І будзеце наракаць на караля, якога сабе выбралі, але не пачуе вас Пан

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Сабраліся ўсе старэйшыны Ізраэля, прыйшлі да Самуэля ў Раму і сказалі яму: Вось ты састарэў, а сыны твае не ходзяць шляхамі тваімі. Таму пастаў цяпер над намі караля, каб судзіў нас, як ёсць ва ўсіх народаў.

Не спадабалася сказанае Самуэлю, таму што казалі: Дай нам караля, каб судзіў нас. І маліўся Самуэль да Пана. А Пан адказаў Самуэлю: Слухай голас народа ва ўсім, што кажа табе, бо не цябе адкінулі, але Мяне адкінулі, каб Я не валадарыў над імі.

Тады ўсе словы Пана Самуэль перадаў народу, які прасіў у яго караля. І прамовіў ён: Такое будзе права караля, які стане валадарыць над вамі. Ён забярэ сыноў вашых, паставіць іх на калясніцы свае і зробіць іх сваімі вершнікамі, і будуць бегаць перад калясніцамі ягонымі. І прызначыць іх сабе тысячнікамі і сотнікамі, аратаямі палёў сваіх і жняцамі пасеваў. Каб рабілі для яго ваенную зброю і прылады для ягоных калясніц. Дачок вашых таксама возьме, каб намашчалі яго, былі кухаркамі і пекарамі. Палі вашыя, і вінаграднікі, і аліўкі найлепшыя забярэ і дасць слугам сваім. Але і з пасеваў вашых, і з вінаграднікаў будзе браць дзесяціну, каб аддаваць еўнухам і слугам сваім. А вашых слуг, і служанак, і найлепшых валоў забярэ і паставіць на сваю працу. Статкі вашыя абкладзе дзесяцінаю, а вы станеце яго слугамі. І будзеце наракаць ў той дзень на караля, якога сабе выбралі, але не пачуе вас Пан у дзень той.

Аднак народ не хацеў слухаць Самуэля і казаў: Не, няхай кароль будзе над намі, і мы станем, як усе народы; і будзе нас судзіць кароль наш, і выходзіць перад намі, і весці нашыя войны. І выслухаў Самуэль усе словы народа, і паўтарыў іх перад Панам. А Пан сказаў Самуэлю: Паслухай іх голас і пастаў над імі караля.

Гэта слова Божае.

Падрабязней

Друкаваць

  • Люты
    2018

    Тэатр Зніч

  • Студзень
    2018

    Тэатр Зніч

  • У Мінску пройдзе малітоўна-музычная сустрэча, прысвечаная памяці Адама Міцкевіча

    Штогод 24 снежня ля помніка Адаму Міцкевічу ў Мінску ў аднайменным скверы праходзяць «Калядныя сустрэчы», прысвечаныя памяці паэта і патрыёта сваёй Айчыны, які нарадзіўся менавіта ў гэты дзень. Сёлета таксама да ўдзелу ў імпрэзе запрашаюцца ўсе жадаючыя.

  • У чаканні Божага прыйсця...

    Моладзь Чырвонага касцёла прапануе ўсім ахвотным далучыцца да дабрачыннай акцыі “Калядная паштоўка”. На працягу Адвэнту з панядзелка па пятніцу пасля св. Імшы а 19 гадзіне збіраецца творчая група, каб сваімі рукамі ствараць віншавальныя паштоўкі да свята Божага Нараджэння. Сродкі ад іх рэалізацыі будуць скіраваныя на падтрымку дзіцячага дома ў Смалявічах.

  • Расклад начных чуванняў у мінскім Чырвоным касцёле на 2017-2018 гг.

    У парафіі Св. Сымона і Св. Алены (Чырвоны касцёл) ад кастрычніка да мая кожную першую суботу месяца будуць праходзіць начныя чуванні, прысвечаныя перапрашэнню Найсвяцейшага Сэрца Езуса і Беззаганнага Сэрца Марыі.

  • У архідыяцэзіі завяршаецца перэгрынацыя фігуры Маці Божай Фацімскай (+праграма)

    15 кастрычніка фігура Маці Божай Фацімскай вернецца ў мінскую архікатэдру — святыню, з якой год таму 16 кастрычніка распачыналася яе перэгрынацыя па парафіях архідыяцэзіі.