Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

Субота — ІІ Тыдзень Вялікага посту

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Міх 7, 14–15. 18–20
Кіне ў марскія глыбіні ўсе нашыя грахі

Чытанне кнігі прарока Міхея.

Пасві народ Твой, Пане, кіем Тваім, авечак спадчыны Тваёй, якія жывуць адны ў лесе, сярод Кармэлю. Няхай яны пасвяцца ў Басане і Гілеадзе, як у ранейшыя часы. Як у дні выйсця Твайго з зямлі егіпецкай пакажы нам цуды.

Які ёсць Бог, падобны да Цябе; які прабачае беззаконні і даруе правіны рэшты спадчыны сваёй? Ён не захоўвае навекі гнеў свой, бо ў міласэрнасці ўпадабанне Яго.

Ён зноў злітуецца над намі, сатрэ нашыя беззаконні і кіне ў марскія глыбіні ўсе нашыя грахі. Ты праявіш вернасць Якубу, міласэрнасць да Абрагама, як пакляўся бацькам нашым у даўнія часы.

Гэта слова Божае.

Субота — першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Сам 9, 1–4. 17–19; 10, 1а
Вось чалавек, пра якога казаў Пан. Саўл будзе панаваць над народам

Чытанне Першай кнігі Самуэля.

Быў адзін чалавек з роду Бэньяміна па імені Кіш, сын Абіэля, сына Цэрора, сына Бэхарата, сына Афія, сына чалавека мужнага і доблеснага. Меў ён сына па імені Саўл, маладога і прыгожага, і не было сярод сыноў ізраэльскіх прыгажэйшага за яго; на галаву ён быў вышэйшы за ўвесь народ.

І згубіліся асліцы Кіша, бацькі Саўла. І сказаў Кіш свайму сыну Саўлу: Вазьмі з сабой аднаго са слуг і ідзі пашукай асліц. І прайшоў ён гару Эфраіма, прайшоў праз зямлю Шаліша, але нічога не знайшоў. Затым прайшоў зямлю Шаалім, і там іх не было. Прайшоў праз зямлю Бэньяміна, і там іх не знайшоў.

Калі Самуэль убачыў Саўла, Пан сказаў яму: Вось чалавек, пра якога Я казаў табе, ён будзе валадарыць над Маім народам. У той час Саўл наблізіўся да Самуэля ў браме і сказаў: Скажы мне, прашу цябе, дзе дом празорцы? Самуэль адказаў Саўлу: Я празорца. Узыдзі перада мною на ўзвышша. Сёння ты будзеш есці са мною, а раніцай я адпушчу цябе і скажу табе ўсё, што ў цябе на сэрцы.

І ўзяў Самуэль пасудзіну з алеем, і выліў яго Саўлу на галаву, пацалаваў яго і сказаў: Пан намасціў цябе кіраўніком над сваёй спадчынай, над Ізраэлем. Ты будзеш панаваць над народам і вызваліш яго ад рук непрыяцеляў ягоных, якія атачаюць яго.

Гэта слова Божае.

Субота — пятнаццаты звычайны тыдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Зых 12, 37–42
Гэтай ноччу чуваў Пан над выйсцем іх з егіпецкай зямлі

Чытанне кнігі Зыходу.

У тыя дні:

Выправіліся сыны Ізраэля, каля шасціста тысяч пешых мужчын, акрамя дзяцей, з Раамеса ў Суккот. І мноства розных людзей выйшла з імі, і авечкі, і валы, вельмі вялікі статак. Яны спяклі з цеста, якое вынеслі з Егіпта, праснакі, бо яно яшчэ не закісла, таму што яны былі выгнаныя з Егіпта і не маглі марудзіць, а ежы не прыгатавалі сабе.

Прабыванне сыноў Ізраэля, якія жылі ў Егіпце, налічвае чатырыста трыццаць гадоў. Пасля чатырохсот трыццаці гадоў, у гэты самы дзень выйшла ўсё войска Пана з егіпецкай зямлі. Гэтай ноччу чуваў Пан над выйсцем іх з егіпецкай зямлі. Гэта ноч — гэта чуванне для Пана сярод усіх сыноў Ізраэля ва ўсе іх пакаленні.

Гэта слова Божае.

Субота — пятнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Міх 2, 1–5
Забіраюць палі, захопліваюць дамы

Чытанне кнігі прарока Міхея.

Бяда тым, хто задумвае беззаконні і на ложах сваіх задумвае зло, якое здзяйсняе раніцай на світанні, бо іхняя рука мае сілу. Калі пажадаюць палей, забіраюць іх, калі дамоў — захопліваюць іх, прыгнятаюць чалавека і яго дом, чалавека і яго спадчыну.

Таму Пан так кажа: Вось маю намер спаслаць на гэты род такую нядолю, ад якой не ўхіліце сваіх каркаў і не будзеце хадзіць ганарыста, бо гэта будзе час ліхі. У той дзень разнясуць пра вас прымаўку і будуць плакаць горка і казаць: Мы цалкам абрабаваныя! Доля народу майго аддадзена іншым. Як жа вернецца да мяне. Нашыя палі падзелены паміж рабаўнікамі.

Таму не будзе ў цябе нікога, хто б кінуў жэрабя, як шнур, на сходзе перад Панам.

Гэта слова Божае.

Субота — пяты звычайны тыдзень, год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 3, 9–24
Выгнаў Пан Бог яго з эдэмскага саду, каб ён апрацоўваў зямлю

Чытанне кнігі Быцця.

Калі ж Адам з’еў з дрэва, паклікаў Пан Бог Адама і сказаў яму: Дзе ты? Ён адказаў: Я пачуў голас твой у раі і спалохаўся, бо голы я, таму схаваўся. Сказаў Бог: Хто сказаў табе, што ты голы? Можа еў ты з дрэва, з якога Я забараніў табе есці? Адам сказаў: Жанчына, якую Ты даў мне, яна дала мне, і еў я. І сказаў Пан Бог жанчыне: Чаму ты гэта зрабіла? Яна сказала: Змей падмануў мяне, і ела я. Тады сказаў Пан Бог змею:

За тое, што ты зрабіў гэта,
ты пракляты паміж усімі жывёламі і паміж усімі звярамі палявымі.
На жываце сваім поўзаць будзеш
і пыл будзеш есці
праз усе дні жыцця свайго.
Устанаўлю варожасць паміж табою і паміж жанчынаю,
і паміж патомствам тваім, і паміж яе патомствам.
Яно сатрэ табе галаву,
а ты сатрэш яго пяту.

А жанчыне сказаў: Памножу цярпенні твае ў тваёй цяжарнасці, у муках будзеш нараджаць патомства, да мужа твайго будзе скіравана прагненне тваё, а ён будзе панаваць над табою.

Адаму ж Бог сказаў: За тое, што ты паслухаў голас сваёй жонкі і еў з таго дрэва, з якога Я загадаў табе не есці, кажучы: не еш з яго, — праклятая будзе зямля праз цябе, у цяжкай працы будзеш здабываць ежу з яе ва ўсе дні жыцця свайго. Церні і асот яна будзе табе расціць, і ты будзеш есці палявыя травы. У поце аблічча свайго будзеш спажываць хлеб, пакуль не вернешся ў зямлю, з якой ты ўзяты, бо ты пылам ёсць і ў пыл вернешся.

І назваў Адам жонку сваю Евай, бо яна стала маці ўсіх жывых.

Пан Бог зрабіў Адаму і ягонай жонцы адзенне са скураў і апрануў іх. Тады сказаў Пан Бог: Вось чалавек стаў такім, як адзін з Нас, пазнаўшы дабро і зло. Каб цяпер не працягнуў рукі сваёй і не ўзяў таксама плод з дрэва жыцця, і каб не з’еў яго, і не жыў навекі. І выгнаў Пан Бог яго з саду Эдэн, каб ён апрацоўваў зямлю, з якой быў узяты. Выгнаў Ён Адама, а на ўваходзе ў эдэнскі сад паставіў Херубімаў і мільгаючае вастрыё мяча, каб сцерагчы шлях да дрэва жыцця.

Гэта слова Божае.

Субота — пяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Вал 12, 26–32; 13, 33–34
Ерабаам зрабіў два залатыя цяляты

Чытанне Першай кнігі Валадарстваў.

У тыя дні:

Ерабаам сказаў у сэрцы сваім: Цяпер каралеўства вернецца да дому Давіда. Калі гэты народ будзе хадзіць для прынясення ахвяраў у святыню Пана ў Ерузалем, то сэрца народа гэтага схіліцца да іхняга гаспадара Рабаама, караля Юды, і яны заб’юць мяне і вернуцца да Рабаама, караля юдэйскага. Кароль параіўся і зрабіў два залатыя цяляты, і сказаў людзям: Хопіць вам хадзіць ў Ерузалем! Вось твае багі, Ізраэль, якія вывелі цябе з зямлі егіпецкай. І паставіў аднаго ў Бэтэль, а другога — у Дане. І гэта прывяло да граху, бо стаў народ хадзіць да аднаго ў Бэтэль і да другога — аж у Дан.

Ерабаам збудаваў святыні на ўзвышшы і паставіў святароў з простых людзей, якія не паходзілі з сыноў Левія. І прызначыў урачыстасць у пятнаццаты дзень восьмага месяца на падабенства ўрачыстасці, якая святкавалася ў Юдэі. І сам узыходзіў да ахвярніка. Тое ж ён зрабіў у Бэтэлі, складаючы ахвяру цялятам, якіх зрабіў. І прызначыў у Бэтэлі святароў узвышшаў, якія ўзнёс.

Пасля ўсяго гэтага Ерабаам не сышоў са сваёй ліхой дарогі, але і надалей прызначаў святароў узвышшаў з простых людзей. Хто толькі хацеў, таго ён прызначаў святаром на ўзвышшах. Гэта і прывяло дом Ерабаама да граху і стала прычынай яго пагібелі і знішчэння з твару зямлі.

Гэта слова Божае.

Субота — сёмы звычайны тыдзень, год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Сір 17, 1–15
Паводле свайго вобразу стварыў Бог чалавека

Чытанне кнігі Мудрасці Сіраха.

Пан стварыў чалавека з зямлі
і зноў яго верне ў яе.
Пэўны лік дзён і адпаведны час Ён удзяліў людзям
і даў ім уладу над усім, што на зямлі.
Ён апрануў іх у сілу, падобную да сваёй,
і паводле свайго вобразу стварыў іх.
Ён уклаў у кожную істоту страх перад чалавекам,
каб ён панаваў над жывёламі і птушкамі.
Ён даў людзям разважнасць, вочы, вушы і сэрца, каб думаць.
Веданнем і розумам напоўніў іх
і паказаў ім дабро і зло.
Сваё вока Ён паклаў на іхнія сэрцы,
каб паказаць ім веліч сваіх спраў.
Яны будуць апяваць Яго святое імя,
каб расказаць пра веліч спраў Ягоных.
Ён паклаў перад імі веды
і даў ім у спадчыну закон жыцця.
Устанавіў з імі вечны запавет
і паказаў ім свае пастановы.
Іх вочы ўбачылі веліч Яго славы,
а славу голасу Яго пачулі іх вушы.
Ён сказаў ім: Беражыцеся ўсяго несправядлівага.
І кожнаму з іх даў запаведзь наконт бліжняга свайго.
Іх шляхі заўжды перад Ім,
яны не схаваюцца ад Ягоных вачэй.

Гэта слова Божае.

Субота — сёмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Як 5, 13–20
Шмат можа шчырая малітва справядлівага

Чытанне Паслання святога апостала Якуба.

Умілаваныя:

Нехта сярод вас пакутуе? Няхай моліцца. Нехта радасны? Няхай спявае. Нехта сярод вас хварэе? Няхай пакліча прэзбітэраў Касцёла, а яны няхай памоляцца над ім і намасцяць яго алеем ў імя Пана. І малітва веры ўратуе хворага, і Пан падыме яго, і грахі, якія ўчыніў, будуць адпушчаны яму.

Прызнавайцеся адзін аднаму ў грахах і маліцеся адзін за аднаго, каб быць аздароўленымі. Шмат можа шчырая малітва справядлівага. Ілля быў чалавекам, падобным да нас. Ён памаліўся малітваю, каб не было дажджу, і не было дажджу на зямлі тры гады і шэсць месяцаў. Пасля памаліўся зноў, і неба спаслала дождж, а зямля ўрадзіла плён свой.

Браты мае, калі хто з вас збочыў са шляху праўды, а нехта навярнуў яго, няхай ведае: хто навярнуў грэшніка з аблуднага шляху яго, збавіць душу ягоную ад смерці і закрые мноства грахоў.

Гэта слова Божае.

Субота — сямнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Лев 25, 1. 8–17
У гэты год юбілею кожны з вас вернецца ва ўладанне сваё

Чытанне кнігі Левія.

Пан прамовіў да Майсея на гары Сінай, кажучы: Адлічы сабе сем суботніх гадоў, сем разоў па сем гадоў, і дні сямі гадоў суботніх складуць сорак дзевяць гадоў. Пасля затрубі ў трубу на дзесяты дзень сёмага месяцу. У дзень Ачышчэння будзеце трубіць ў трубу па ўсёй зямлі вашай. Асвяціце пяцідзесяты год і абвясціце вызваленне ўсім жыхарам на зямлі: гэта будзе для вас юбілей. Няхай кожны вернецца ва ўладанне сваё, і кожны — ў сваю сям’ю. Пяцідзесяты год будзе для вас юбілеем. Не будзеце сеяць і жаць таго, што само вырасце на полі, а таксама не будзеце збіраць вінаграду з неабрэзанай лазы, бо гэта юбілей. Ён будзе для вас святы. Вы можаце есці плады сабраныя непасрэдна на полі. У гэты год юбілею кожны з вас вернецца ва ўладанне сваё.

Калі будзеце прадаваць нешта бліжняму свайму ці купляць ў яго, няхай не крыўдзіць бліжняга свайго ніхто з вас. Паводле колькасці гадоў пасля юбілею будзеш купляць ў яго, і паводле падліку гадоў ён будзе прадваць табе плён. Чым больш гадоў пройдзе пасля юбілею, тым больш вырасце цана; чым менш гадоў, тым менш будзе каштаваць пакупка, бо ён прадае табе пэўную колькасць ураджаяў. Не ўціскайце супляменнікаў вашых, але бойцеся Бога свайго, бо Я — Пан Бог ваш.

Гэта слова Божае.

Субота — сямнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 26, 11–16. 24
Сапраўды паслаў мяне да вас Пан сказаць усе гэтыя словы

Чытанне кнігі прарока Ераміі.

У тыя дні:

Святары і прарокі звярнуліся да кіраўнікоў і да ўсяго народа, кажучы: Гэты чалавек заслугоўвае смяротнага прысуду, бо ён прарочыў супраць горада гэтага, як вы чулі на ўласныя вушы.

Тады Ерамія адказаў усім кіраўнікам і ўсяму народу: Гэта Пан паслаў мяне прарочыць супраць гэтага дома і супраць гэтага горада ўсімі словамі, што вы пачулі. А цяпер папраўце свае шляхі і свае ўчынкі, слухайце голас Пана Бога вашага — і тады Пан адменіць пакаранне, якое задумаў супраць вас. Што да мяне, то я ў руках вашых. Рабіце са мною, што будзе здавацца добрым і справядлівым у вачах вашых. Але дакладна ведайце, што, калі заб’еце мяне, навядзеце на сябе і на жыхароў горада гэтага кроў нявінную, бо сапраўды паслаў мяне да вас Пан сказаць вушам вашым усе гэтыя словы.

Тады кіраўнікі і ўвесь народ сказалі святарам і прарокам: Гэты чалавек не заслугоўвае смерці, таму што ён прамаўляў да нас у імя Пана Бога нашага.

Аднак рука Ахікама, сына Шафана, была з Ераміяй, каб яго не аддалі ў рукі народа на смерць.

Гэта слова Божае.

Субота — трынаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 27, 1–5. 15–29
Якуб падмануў брата і забраў яго благаслаўленне (27,36)

Чытанне кнігі Быцця.

Калі Ісаак састарыўся, і аслабеў зрок вачэй ягоных, што не мог бачыць, паклікаў старэйшага сына свайго Эзава і сказаў яму: Сыне мой! Той адказаў яму: Вось я. Ён сказаў: Вось я састарыўся, не ведаю дня смерці маёй. Вазьмі цяпер зброю сваю, калчан твой і лук твой, выйдзі ў поле і ўпалюй мне дзічыны. Згатуй мне смачную страву, якую я люблю, і прынясі мне есці, каб благаславіла цябе душа мая, перш чым я памру.

Рэбэка ж чула, як гаварыў Ісаак сыну свайму Эзаву. І пайшоў Эзаў у поле, каб упаляваць і прынесці дзічыны.

А Рэбэка ўзяла багатую вопратку старэйшага сына свайго Эзава, якая была ў яе ў доме, і апранула малодшага сына свайго Якуба. На рукі ж яго і гладкую шыю яго яна надзела скуру казлянят. Дала смачную страву і хлеб, якія згатавала, у руку Якубу, сыну свайму.

Ён увайшоў да бацькі свайго і сказаў: Айцец мой! Той адказаў: Вось я. Хто ты, сыне мой? Якуб сказаў бацьку свайму: Я Эзаў, першынец твой, я зрабіў, як ты сказаў мне. Устань, сядзь і з’еш дзічыны маёй, каб благаславіла мяне душа твая. І сказаў Ісаак сыну свайму: Як ты так хутка знайшоў, сыне мой? Той адказаў: Бо Пан Бог твой паслаў мне насустрач. І сказаў Ісаак Якубу: Падыдзі, я дакрануся да цябе, сыне мой, ці ты сын мой Эзаў, ці не? Якуб падышоў да Ісаака, айца свайго, і ён абмацаў яго, і сказаў: Голас гэты, голас Якуба, а рукі гэтыя, рукі Эзава. І не пазнаў яго, бо рукі яго былі валасатыя, як рукі Эзава, брата ягонага, і благаславіў яго. І сказаў: Ці ты сын мой Эзаў? Ён адказаў: Я.

Ісаак сказаў: Падай мне, я з’ем дзічыны сына майго, каб благаславіла цябе душа мая. Якуб падаў яму, і ён еў. Прынёс яму таксама віна, і ён піў. Ісаак, бацька ягоны, сказаў яму: Падыдзі, пацалуй мяне, сыне мой.

Той падышоў і пацалаваў яго. І пачуў ён пах вопраткі яго і благаславіў яго, кажучы: Глядзі, пах сына майго, як пах поля, якое благаславіў Пан.

Няхай дасць табе Бог ад расы нябеснай і ад тлушчу зямлі, і шмат хлеба і віна.

Няхай служаць табе плямёны, няхай паклоняцца табе народы. Будзь гаспадаром над братамі тваімі, і няхай паклоняцца табе сыны маці тваёй. Хто будзе цябе праклінаць, той будзе пракляты, а хто будзе цябе благаслаўляць, той будзе благаслаўлёны.

Гэта слова Божае.

Субота — трынаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ам 9, 11–15
І вярну з палону народ Мой, і пасялю іх на зямлі іхняй

Чытанне кнігі прарока Амоса.

Так кажа Пан:

У той дзень аднаўлю заняпалы шалаш Давіда, праломы яго загараджу і разбуранае аднаўлю, і адбудую яго, як у дні даўнія, каб яны авалодалі рэштай Эдома і ўсімі народамі, якім было абвешчана імя Маё, – кажа Пан, які ўчыніць гэта.

Вось настануць дні, — кажа Пан, — калі сустрэнуцца араты са жняцом, а той, хто топча вінаград, з сейбітам. Горы будуць струменіць вінаградным сокам, і ўсе пагоркі пацякуць. І вярну з палону народ Мой, Ізраэль, і забудуюць апусцелыя гарады, і паселяцца ў іх, пасадзяць вінаграднікі і будуць піць віно іхняе, развядуць сады і будуць есці плады іх. Пасялю іх на зямлі іхняй, і не будуць больш вырываць іх з зямлі іхняй, якую Я даў ім, — кажа Пан, Бог твой.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 11, 1-2а. 11-12. 25-29
Калі адкідванне юдэяў – гэта прымірэнне свету, дык што ж тады іх прыняцце, калі не жыццё з мёртвых?

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Няўжо Бог адкінуў народ свой? Канешне, не. Бо і я, габрэй, з патомства Абрагама, з роду Бэн’яміна. Не адкінуў Бог народ свой, які пазнаў раней.

Таму кажу: Няўжо яны спатыкнуліся, каб упасці? Канешне, не. Але ад іх падзення прыйшло збаўленне язычнікам, каб абудзіць у іх зайздрасць. Калі ж падзенне іхняе – гэта багацце для свету, а іхняе прыніжэнне – багацце для язычнікаў, то наколькі ж большая паўната іх.

Бо не хачу пакінуць вас, браты, у няведанні наконт гэтай таямніцы, каб вы не лічылі сябе мудрымі, таму што зацвярдзеласць ахапіла Ізраэль часткова, да той пары, пакуль не ўвойдзе паўната язычнікаў. І так увесь Ізраэль збавіцца, як напісана:

Прыйдзе з Сіёну Збаўца
і адверне бязбожнасць ад Якуба,
і гэта запавет ім ад Мяне,
калі забяру грахі іхнія.

Што да Евангелля, то яны ворагі дзеля вас; а што да выбрання –умілаваныя дзеля айцоў. Бо дары і пакліканне Божае нязменныя.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Флп 1, 18b–26
Для мяне жыццё — гэта Хрыстус, і смерць — гэта выгада

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Філіпянаў.

Браты:

Як бы ні прапаведавалі Хрыста, я гэтаму радуюся і буду радавацца. Бо ведаю, што гэта прывядзе мяне да збаўлення праз вашую малітву і дапамогу Духа Езуса Хрыста, паводле чакання і надзеі маёй, што я ні ў чым не буду асаромлены. Але з поўнай адвагай, як заўсёды, так і сёння, узвялічаны будзе Хрыстус ў целе маім, ці праз жыццё, ці праз смерць. Бо для мяне жыццё — гэта Хрыстус, і смерць — гэта выгада. А калі жыццё ў целе — гэта для мяне плён працы, то не ведаю, што выбраць.

Вабіць мяне і тое, і другое: маю жаданне памерці і быць з Хрыстом, бо гэта значна лепш; але заставацца ў целе больш патрэбна для вас.

Перакананы ў гэтым, я ведаю, што застануся і буду з вамі дзеля вашага поспеху і радасці ў веры, каб хвала ваша ў Хрысце Езусе памножылася праз мяне, калі я зноў прыйду да вас.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 3 Ян 5–8
Мы павінны стаць супрацоўнікамі праўды

Чытанне Трэцяга паслання святога апостала Яна.

Умілаваны Гай, Ты паступаеш згодна з вераю ў тым, што робіш для братоў і чужаземцаў. Яны засведчылі перад Касцёлам пра тваю любоў. Калі адправіш іх па-Божаму, добра зробіш. Бо дзеля імя Хрыстовага яны пайшлі, нічога не беручы ад язычнікаў. Таму мы павінны прымаць такіх людзей, каб стаць супрацоўнікамі праўды.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць першы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 16, 3-9. 16. 22-27
Прывітайце адзін аднога святым пацалункам
Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Прывітайце Прыску і Акілу, супрацоўнікаў маіх у Хрысце Езусе, якія падстаўлялі свае шыі за маё жыццё, якім не толькі я дзякую, але і ўсе Касцёлы язычнікаў, а таксама прывітайце Касцёл, які збіраецца ў іх доме.

Прывітайце ўмілаванага майго Эпайнэта, які стаў пачаткам Азіі для Хрыста. Прывітайце Марыю, якая шмат працавала для нас. Прывітайце Андроніка і Юнію, родных маіх і сувязняў маіх, якія вылучаюцца між Апосталаў і былі ў Хрысце раней за мяне. Прывітайце Ампліята, умілаванага майго ў Пану. Прывітайце Урбана, супрацоўніка нашага ў Хрысце, і Стахія, умілаванага майго.

Вітайце адзін аднаго святым пацалункам. Вітаюць вас усе Касцёлы Хрыста.

Вітаю вас у Пану і я, Тэрцый, які пісаў гэтае пасланне. Вітае вас Гай, які прымае мяне і ўвесь Касцёл. Вітае вас Эраст, гарадскі эканом, і брат Кварт. Таму, хто можа ўмацаваць вас паводле дабравесця майго і прапаведавання Езуса Хрыста, паводле аб’яўлення таямніцы, якую замоўчвалі вякамі, але якая выявілася цяпер праз прароцкія пісанні паводле наказу адвечнага Бога, якая абвешчана ўсім народам дзеля паслухмянасці веры, адзінаму мудраму Богу, праз Езуса Хрыста, хвала навекі. Амэн.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Флп 4, 10–19
Усё магу ў тым, хто ўзмацняе мяне

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Філіпянаў.

Браты:

Я вельмі ўзрадаваўся ў Пану, што зноў ажыў ваш клопат пра мяне. Вы і раней клапаціліся, але вам неставала нагоды. Кажу гэта не таму, што патрэбу маю, бо я навучыўся быць задаволеным тым, што ў мяне ёсць. Я ўмею быць і ў прыніжэнні, умею быць і ў дастатку; я прывучыўся да ўсяго і ва ўсім, і насычацца, і галадаць, і быць у дастатку, і цярпець нястачу. Усё магу ў тым, хто ўзмацняе мяне. Аднак вы добра зрабілі, раздзяліўшы са мною цярпенне маё.

Ведаеце таксама вы, філіпяне, што ў пачатку дабравесця, калі я выйшаў з Македоніі, ніводны касцёл, апроч вас адных, не далучыўся да мяне ў справе давання і прыняцця. Вы таксама і раз, і два дасылалі мне ў Тэсалоніку на патрэбу. Кажу не таму, што шукаю дару, але шукаю плёну, які памнажаецца на карысць вашую.

Я атрымаў усё і маю празмерна. Я забяспечаны ўсім, атрымаўшы ад Эпафрадыта дасланае вамі – салодкі водар, ахвяру прыемную, якая падабаецца Богу.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць трэці звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Мак 6, 1–13
За зло, якое ўчыніў у Ерузалеме, у вялікім смутку я паміраю

Чытанне Першай кнігі Макабэяў.

У тыя дні:

Кароль Антыёх праходзіў па верхняй краіне і пачуў, што ў Персіі ёсць горад Элімаіс, вядомы сваім багаццем на срэбра і золата. А ў ім – вельмі багатая святыня, у якой знаходзяцца залатыя шлемы, шчыты і зброя, пакінутыя там Аляксандрам Македонскім, сынам Філіпа, які першы панаваў над грэкамі. І пайшоў ён, і спрабаваў ўзяць горад і абрабаваць яго, але не здолеў, бо пра яго намеры даведаліся жыхары горада. І падняліся на бітву супраць яго, і ён уцёк, і адышоў адтуль з вялікім смуткам, каб вярнуцца ў Бабілён.

А калі ён быў яшчэ ў Персіі, да яго прыбыў пэўны пасланец і паведаміў, што войскі, якія вырушылі ў зямлю Юды, звернуты ў бегства. Лізій жа, які сярод першых выправіўся з моцнымі сіламі, быў прагнаны ад аблічча юдэяў, якія ўзмацніліся за кошт зброі, сілаў, і шматлікіх трафеяў, забраных у разбітага войска. Самі ж юдэі зруйнавалі агіду, пабудаваную на алтары ў Ерузалеме, і абнеслі высокімі мурамі святыню, як і раней, а таксама свой горад Бэт-Шур.

Калі кароль пачуў гэтыя навіны, ён спалохаўся і моцна ўсхваляваўся. Упаў на свой ложак і занямог з-за смутку, што не сталася так, як ён задумаў.

Заставаўся там шмат дзён, бо глыбокі смутак аднаўляўся ў ім, і ён зразумеў, што памірае. І паклікаў усіх сяброў сваіх, і сказаў ім: Сон пакінуў мяне, а маё сэрца сціснулася ад хвалявання, і сказаў я ў сваім сэрцы: Да якога смутку дайшоў я. У якое хваляванне патрапіў я, той, які быў ласкавы і любімы падчас панавання свайго. Цяпер жа прыгадваю тое зло, якое я ўчыніў у Ерузалеме. Я забраў адтуль ўсё срэбнае і залатое начынне і беспадстаўна паслаў знішчыць жыхароў Юды. Я зразумеў, што з гэтай прычыны напаткала мяне гэтае ліха, і вось у вялікім смутку я паміраю на чужыне.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ап 11, 4–12
Два прарокі гэтыя мучылі жыхароў зямлі

Чытанне кнігі Апакаліпсіса святога апостала Яна.

Сказана мне, Яну:

Два дрэвы аліўныя і два светачы, што стаяць перад Панам зямлі, – гэта два мае сведкі. І калі хто хоча іх пакрыўдзіць, то агонь выйдзе з вуснаў іхніх і паглыне ворагаў іхніх. Той, хто хоча іх пакрыўдзіць, той павінен быць забіты такім чынам.

Яны маюць уладу закрыць неба, каб не ішоў дождж на зямлю ў дні прароцтва іхняга, і маюць уладу над водамі, каб ператварыць іх у кроў і ўдарыць зямлю ўсякай пошасцю, калі толькі захочуць.

І калі скончаць яны сведчанне сваё, звер, які выходзіць з бездані, пачне бітву з імі, і пераможа іх, і заб’е іх. І трупы пакіне на плошчы вялікага горада, які сімвалічна называецца Садома і Егіпет, дзе і Пан іх быў укрыжаваны. І многія з плямёнаў, і родаў, і моваў, і народаў будуць глядзець на іх трупы тры с паловаю дні і не дазволяць пакласці ў магілу. Жыхары зямныя будуць радавацца над імі і весяліцца, і будуць слаць падарункі адзін аднаму, бо два прарокі гэтыя мучылі жыхароў зямлі.

Але праз тры с паловаю дні дух жыцця ад Бога ўвайшоў у іх, і яны ўсталі на свае ногі. І вялікі страх ахапіў тых, хто на іх глядзеў. І пачулі яны гучны голас з неба, які казаў ім: Узыдзіце сюды. І яны ўзышлі на неба ў воблаку, і глядзелі на іх ворагі іхнія.

Гэта слова Божае.

Субота — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан 7, 15–27
Валадарства і ўлада будуць дадзены народу святых Найвышэйшага

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

Я, Даніэль, адчуў, што затрапятаў дух мой з-за гэтага, і ўбачанае ў маёй галаве спалохала мяне. Я падышоў да аднаго з тых, хто стаяў поруч, і спытаўся ў яго пра сапраўднае значэнне ўсяго гэтага. Ён сказаў мне і растлумачыў значэнне візіі: Гэтыя чатыры вялікія жывёлы — гэта чатыры валадарствы, якія паўстануць з зямлі. Але валадарства прымуць святыя Бога Найвышэйшага і атрымаюць валадарства назаўсёды і на вякі вякоў.

Пасля гэтага я пажадаў дакладна даведацца пра чацвёртую жывёлу, якая моцна адрознівалася ад усіх іншых і была надзвычай жахлівай, мела жалезныя зубы і медныя кіпцюры, пажырала і руйнавала, а рэшткі таптала сваімі нагамі; і пра дзесяць рагоў, якія былі ў яе на галаве, і пра іншы рог, які вырас і перад якім выпалі тры рогі; і пра той рог, які здаваўся большым за астатнія і меў вочы і вусны, што казалі ганарыста. Я глядзеў, і вось рог той падняў вайну супраць святых і перамагаў іх, пакуль не прыйшоў Старадаўні, і суд быў аддадзены святым Найвышэйшага, і настаў час, каб валадарствам авалодалі святыя.

І так сказаў ён: Чацвёртая жывёла будзе чацвёртым валадарствам на зямлі, якое стане большым за ўсе валадарствы і будзе пажыраць ўсю зямлю, таптаць і руйнаваць яе. А дзесяць рагоў — гэта дзесяць каралёў валадарства; і іншы паўстане пасля іх, і будзе адрознівацца ад папярэдніх, і скіне трох каралёў. Ён будзе казаць словы супраць Найвышэйшага і будзе нішчыць святых Найвышэйшага і лічыць, што можа змяніць часы і Закон, і святыя аддадзены будуць у рукі ягоныя на час, часы і палову часу. Аднак адбудзецца суд, і адабрана будзе ўлада ў яго, каб ён згінуў і быў знішчаны дашчэнту. А валадарства, і ўлада, і мноства валадарстваў, што ёсць пад усім небам, будуць дадзены народу святых Найвышэйшага, валадарства якога — вечнае валадарства, і ўсе каралі будуць з паслухмянасцю служыць Яму.

Гэта слова Божае.

  • Запрашаем на ранішнік

    24 лістапада 2019 года а 10-й гадзіне для дзяцей катэхетычнай школы адбудзецца Ранішнік «Так хацеў Бог».

  • Кастрычнік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Верасень
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"