Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

  • Галоўная

Субота — V Тыдзень Вялікага посту

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 37, 21–28
Я зраблю іх адным народам

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Так кажа Пан Бог:

Вось Я вазьму сыноў Ізраэля з народаў, між якімі разышліся, і збяру іх адусюль, і прывяду іх да зямлі іх. Я зраблю іх адным народам на зямлі, на гарах Ізраэля, і адзін кароль будзе каралём над імі ўсімі, і яны больш не будуць двума народамі, і больш не будуць падзеленыя на два каралеўствы.

І ўжо не будуць апаганьваць сябе сваімі ідаламі, ні брыдотай сваёй, ні праступкамі сваімі. Я вызвалю іх з усіх іхніх паселішчаў, дзе яны грашылі, і ачышчу іх. Яны будуць Маім народам, а Я буду іх Богам.

Слуга Мой, Давід, будзе каралём над імі, і адзін пастыр будзе над усімі імі. Яны будуць паступаць паводле Маіх законаў і наказы Мае будуць захоўваць і выконваць. І будуць жыць на зямлі, якую Я даў слузе Майму Якубу, на якой жылі бацькі вашыя. Там будуць жыць яны і дзеці іхнія, і дзеці дзяцей іх навекі. А Давід, слуга Мой, будзе правадыром іх назаўсёды.

І заключу з імі запавет спакою: гэта будзе вечны запавет з імі. Я ўмацую іх і памножу, і пастаўлю Маю святыню сярод іх навекі. Жыллё Маё будзе сярод іх, Я буду іх Богам, а яны будуць Маім народам. І даведаюцца народы, што Я, Пан, асвячаю Ізраэль, калі Мая святыня будзе сярод іх назаўсёды.

Гэта слова Божае.

Субота — VI Велікодны тыдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дз 18, 23–28
Аполас публічна даказваў праз Пісанні, што Езус — гэта Месія

Чытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.

У тыя дні:

Павел, правёўшы пэўны час у Антыёхіі, выйшаў і праходзіў па чарзе краіну галатаў і Фрыгію, умацоўваючы ўсіх вучняў.

Адзін юдэй, па імені Аполас, родам з Александрыі, чалавек красамоўны і знаўца Пісанняў, прыйшоў у Эфес. Быў ён настаўлены на шлях Пана і з запалам прамаўляў і вучыў старанна пра Езуса, хоць і ведаў толькі хрост Яна. Ён пачаў адважна прамаўляць у сінагозе. Калі яго пачулі Прысцыла і Аквіла, узялі яго і навучылі яго дакладней шляху Божаму.

А калі ён збіраўся ісці ў Ахаю, браты напісалі вучням і папрасілі прыняць яго. Калі ён прыйшоў туды, шмат дапамагаў тым, хто паверыў дзякуючы ласцы. Ён адважна пераконваў юдэяў, публічна даказваючы праз Пісанні, што Езус — гэта Месія.

Гэта слова Божае.

Субота — VII Велікодны тыдзень

 РАНІШНЯЯ ІМША

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дз 28, 16–20. 30–31
Застаўся ў Рыме, прапаведуючы Божае Валадарства

Чытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.

Калі мы прыйшлі ў Рым, Паўлу дазволілі жыць асобна з жаўнерам, які яго вартаваў.

Праз тры дні Павел склікаў да сябе самых знакамітых юдэяў і, калі яны сышліся, сказаў ім: Браты, я не зрабіў нічога супраць народа ці звычаяў айцоў, аднак мяне як вязня перадалі ў рукі рымлянаў. Яны дапыталі мяне і хацелі адпусціць, бо ў мяне не было ніякай смяротнай віны.

Калі юдэі пярэчылі гэтаму, я вымушаны быў звярнуцца да цэзара, але не для таго, каб у нечым вінаваціць свой народ. Таму я паклікаў вас, каб пабачыцца і паразмаўляць з вамі, бо за надзею Ізраэля я закаваны ў гэтыя кайданы.

Жыў Павел цэлыя два гады ў нанятым ім доме і прымаў усіх, хто прыходзіў да яго, прапаведуючы Божае Валадарства і навучаючы пра Пана Езуса Хрыста, без перашкоды і з усёй адвагай.

Гэта слова Божае.

Субота — адзінаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Кар 12, 1-10
Найбольш ахвотна буду хваліцца сваёй слабасцю

Чытанне Другога паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Калі трэба хваліцца, хоць гэта і некарысна, то перайду да бачанняў і аб’яўленняў Пана. Ведаю чалавека ў Хрысце, які чатырнаццаць гадоў таму (ці ў целе, не ведаю, ці па-за целам, не ведаю, ведае Бог) быў забраны аж да трэцяга неба. І ведаю, што гэты чалавек (ці ў целе, ці па-за целам, не ведаю, ведае Бог) быў забраны ў рай і чуў невыказныя словы, якіх чалавеку нельга перадаць.

Гэтым буду хваліцца, а сабою не пахвалюся, хіба што слабасцю маёй. Калі захачу пахваліцца, не буду неразважлівым, бо скажу праўду. Але я ўстрымліваюся, каб хто не падумаў пра мяне болей, чым ува мне бачыць або чуе ад мяне.

Каб я не хваліўся нязвыкласцю аб’яўленняў, дадзена мне джала ў цела, пасланец сатаны, каб біць мяне. Таму я тройчы маліў Пана аб тым, каб адвёў яго ад мяне. Але Пан сказаў мне: Хопіць табе Маёй ласкі, бо моц удасканальваецца ў слабасці.

Найбольш ахвотна буду хваліцца сваёй слабасцю, каб жыла ўва мне моц Хрыста. Таму ўпадабаў я слабасць, пагарду, нястачы, ганенні, уціск за Хрыста, бо, калі я слабы, тады моцны.

Гэта слова Божае.

Субота — адзінаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Кр 24, 17–25
Захарыя, якога вы забілі паміж святыняй і ахвярнікам

Чытанне Першай кнігі Кронікаў.

Пасля таго, як памёр Ёад, прыйшлі старэйшыны юдэйскія і пакланіліся каралю. Тады кароль пачаў слухацца іх. І пакінулі дом Пана, Бога айцоў іхніх, і пачалі служыць дрэвам і ідалам. І сышоў гнеў Божы на Юду і Ерузалем за гэтую правіну. І паслаў Пан да іх прарокаў, каб навярнуліся да Пана, і яны пераконвалі іх, але тыя не слухалі.

Тады Дух Божы ахінуў Захарыя, сына святара Ёада, і ён стаў на ўзвышэнні перад народам, і сказаў ім: Так кажа Бог: навошта вы пераступаеце наказы Пана? Не будзе вам шчасціць, бо вы пакінулі Пана, і Ён пакіне вас. І змовіліся супраць яго, і каменавалі яго паводле загаду караля на дзядзінцы дома Пана. І не ўспомніў кароль Яас дабрадзейства, якое ўчыніў яму Ёад, айцец Захарыі, і забіў сына яго. Паміраючы, Захарыя сказаў: Няхай бачыць Пан і няхай адпомсціць!

У канцы года выступіла супраць Яааса войска сірыйскае, і ўвайшлі ў Юдэю і ў Ерузалем, і знішчылі ўсіх старэйшынаў народа, і ўсю здабычу паслалі каралю ў Дамаск. Хоць з невялікай колькасьцю людзей прыходзіла сірыйскае войска, Пан даў у рукі ім вельмі магутнае войска, бо тыя пакінулі Пана, Бога айцоў сваіх. Так выканалі яны над Яасам прысуд. І, адыходзячы, пакінулі яго ў цяжкіх хваробах, а слугі ягоныя змовіліся супраць яго, каб адпомсціць за кроў сына святара Ёада. І забілі яго на ложку ягоным, і ён памёр. Пахавалі яго ў горадзе Давіда, але не паклалі яго ў каралеўскіх грабніцах.

Гэта слова Божае.

Субота — васемнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дрг 6, 4–13
Слухай, Ізраэль, любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім

Чытанне кнігі Другазаконня.

Майсей прамовіў да народа, кажучы:

Слухай, Ізраэль: Пан, Бог наш, Пан адзіны. Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, усёй душою тваёю, усім розумам сваім і з усіх сіл тваіх. Няхай гэтыя словы, якія сёння я наказваю табе, будуць у сэрцы тваім. І будзеш навучаць ім дзяцей сваіх і гаварыць пра іх, калі будзеш дома, падчас твайго падарожжа, кладучыся спаць і ўстаючы. Прывяжаш іх, як знак, да рукі сваёй, і яны будуць табе як павязка паміж вачыма тваімі. І напішаш іх на вушаках дому свайго і на брамах сваіх.

І прывядзе цябе Пан Бог твой у зямлю, якую абяцаў айцам тваім Абрагаму, Ісааку і Якубу, што дасць табе разам з вялікімі і добрымі гарадамі, якіх ты не будаваў, з дамамі, поўнымі ўсялякага дабра, якіх ты не напаўняў, са студнямі, якіх ты не капаў, з вінаграднікамі і аліўкамі, якіх ты не садзіў. Ты будзеш спажываць і насыцішся. Сцеражыся тады, каб не забыцца пра Пана, які вывеў цябе з егіпецкай зямлі, з дому няволі. Будзеш баяцца Пана Бога твайго, і служыць Яму, і клясціся Ягоным імем.

Гэта слова Божае.

Субота — васемнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Абк 1, 12 — 2, 4
Праведны будзе жыць дзякуючы сваёй вернасці

Чытанне кнігі прарока Абакума.

Хіба не Ты спрадвечны, Пане мой Божа, святы мой? Мы не памром! Пане, Ты прызначыў халдэйскі народ для суда, скала мая! Ты захаваў яго для пакарання. Чыстыя вочы Твае не могуць бачыць зла, і глядзець на няшчасце Ты не можаш. Чаму ж Ты глядзіш на тых, хто паступае несправядліва, і маўчыш, калі бязбожны паглынае больш справядлівага, чым ён?

Ты абыходзішся з людзьмі, як з рыбамі у моры, як з паўзунамі, што не маюць гаспадара. Халдэі падымаюць іх вудай, цягнуць іх у бродніку сваім і збіраюць у сетку сваю, і радуюцца гэтаму, і весяляцца. За гэта прыносяць ахвяру нерату свайму і кадзяць сваёй сетцы, бо ад іх пажыўная доля іхняя і спажытак тлусты. Ці яны будуць зноў спаражняць свае сеткі і далей бязлітасна забіваць народы?

Я стану на сваёй варце, і падымуся на вежу, і буду пільна сачыць, што скажа мне і што адкажа на скаргу маю.

І сказаў мне Пан у адказ: Запішы, што бачыш, і растлумач на табліцах, каб чытач мог лёгка прачытаць. Бо тое, што бачыш, прызначана яшчэ на пэўны час і гаворыць пра канец, і не ашукае. Калі нават будзе марудзіць, чакай, бо прыйдзе абавязкова, не спозніцца. Вось знемагае той, у каго несправядлівая душа, а праведны будзе жыць дзякуючы сваёй вернасці.

Гэта слова Божае.

Субота — восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Юд 17. 20b–25
Богу, які можа зберагчы вас ад падзення і паставіць перад абліччам славы сваёй беззаганнымі

Чытанне Паслання святога апостала Юды.

Умілаваныя, памятайце словы, сказаныя раней апосталамі нашага Пана Езуса Хрыста. Будуйце сябе на падставе найсвяцейшай веры вашай і маліцеся ў Духу Святым. Захоўвайце сябе ў любові Божай і чакайце міласэрнасці нашага Пана Езуса Хрыста дзеля жыцця вечнага.

Да адных, што сумняваюцца, будзьце міласэрныя; другіх ратуйце, выхопліваючы з агню; да іншых будзьце міласэрнымі са страхам, ненавідзячы нават вопратку, апаганеную целам.

А таму, хто можа зберагчы вас ад падзення і паставіць перад абліччам славы сваёй беззаганнымі і радаснымі, Богу адзінаму, Збаўцы нашаму, праз Езуса Хрыста, нашага Пана – слава, веліч, панаванне і ўлада перад ўсімі вякамі, цяпер і на ўсе вякі вечныя. Амэн.

Гэта слова Божае.

Субота — дванаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Пл 2, 2. 10-14. 18-19
Усклікае сэрца іхняе да Пана над мурамі дачкі Сіёна

Чытанне кнігі Плачу Ераміі.

Загубіў Пан, не пашкадаваў,
усе пасяленні Якуба,
разбурыў у гневе сваім
цвярдыні дачкі Юды,
скінуў на зямлю,
зняславіў валадарства і правіцеляў ягоных.
Маўкліва сядзяць на зямлі
старцы дачкі сіёнавай,
пасыпалі попелам свае галовы,
падперазаліся рыззём,
апусцілі галовы свае да зямлі
дзевы ерузалемскія.
Знясілелі вочы мае ад слёз,
хвалюецца нутро маё,
выліваецца на зямлю печань мая
з-за знішчэння дачкі народу майго,
калі дзеці і немаўляты гінуць
на вуліцах горада.
Сваім маці кажуць яны:
Дзе хлеб і віно?
І падаюць, як параненыя,
на вуліцах горада,
выліваючы душы свае
на ўлонне сваіх маці.
Што мне сказаць табе, з чым параўнаць цябе,
дачка Ерузалема?
Да чаго прыпадобніць цябе, каб суцешыць цябе,
дзева, дачка Сіёна?
Бо вялікае, як мора, знішчэнне тваё.
Хто ж цябе вылечыць?
Прарокі твае вяшчалі табе
пустое і марнае
і не выкрывалі беззаконня твайго,
каб папярэдзіць твой палон,
і адкрывалі табе аб’яўленні ілжывыя і спакуслівыя.
Усклікае сэрца іхняе да Пана.
Над мурамі дачкі Сіёна
пралівай, як паток, слёзы дзень і ноч,
не давай сабе спакою,
не давай адпачынку зрэнкам вачэй тваіх.
Уставай, крычы сярод ночы,
на пачатку кожнай варты.
Вылівай, як ваду, сэрца тваё
перад абліччам Панам.
Уздымай да Яго рукі свае
за душу тваіх дзяцей,
што млеюць ад голаду
на рагах усіх вуліц.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 43, 1–7а
Веліч Пана ўвайшла ў святыню

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Анёл прывёў мяне да брамы, што была звернута на ўсход. І вось слава Бога Ізраэля ішла з усходу, а шум нагадваў шум вялікіх водаў, і зямля ззяла ад Ягонай велічы. І гэта выглядала, як візія, якую бачыў я, калі Ён прыйшоў зруйнаваць горад. Візія нагадвала тое, што я бачыў над ракою Кебар. І я ўпаў на твар свой.

Калі веліч Пана ўвайшла ў святыню праз усходнюю браму, тады дух узняў мяне і занёс ва ўнутраны двор. І вось дом напоўніўся славаю Пана.

І я пачуў, як нехта гаворыць да мяне з дому, а той муж стаяў каля мяне. І ён сказаў мне: Сыне чалавечы, гэта месца Майго трону і месца ступняў Маіх ног, дзе Я буду навекі жыць сярод сыноў Ізраэля.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 4, 13. 16–18
Насуперак надзеі, паверыў з надзеяй

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Абяцанне Абрагаму і патомству ягонаму, што ён будзе спадкаемцам свету, было дадзена не Законам, але праз справядлівасць веры. А праз веру, каб яно было дарам ласкі, каб яно было пэўным для ўсяго патомства. Не толькі для тых, хто абапіраецца на Закон, але і для тых, хто трымаецца веры Абрагама, які ёсць айцом усіх нас — як напісана: Я паставіў цябе айцом многіх народаў — перад абліччам Бога, якому ён паверыў як таму, хто ажыўляе мёртвых і кліча да існавання тое, чаго не існуе. Абрагам, насуперак надзеі, паверыў з надзеяй, што стане айцом многіх народаў, паводле сказанага: Такое вялікае будзе патомства Тваё.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 1, 15–23
Паставіў Хрыста галавою Касцёла, які ёсць целам Ягоным

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

Пачуўшы пра вашую веру ў Езуса Хрыста і пра любоў да ўсіх святых, не перастаю дзякаваць за вас Богу, успамінаючы вас у малітвах сваіх, каб Бог Пана нашага Езуса Хрыста, Айцец славы, даў вам Духа мудрасці і адкрыцця ў пазнанні Яго і прасвятліў вочы сэрца вашага, каб вы ведалі, у чым надзея паклікання Ягонага, якое багацце слаўнай спадчыны Ягонай для святых і якая нязмерная веліч моцы Ягонай у нас, веруючых праз дзеянне магутнай сілы Ягонай, якую Ён выявіў у Хрысце, калі ўваскрасіў Яго з мёртвых і пасадзіў праваруч сябе на нябёсах, вышэй за ўсялякае княжанне, і ўладу, і сілу, і панаванне, і за ўсялякае імя, якое называюць не толькі ў гэтым веку, але і ў будучым.

І ўсё пакарыў пад ногі Ягоныя, і паставіў Яго па-над усім галавою Касцёла, які ёсць целам Ягоным, паўнатою таго, хто напаўняе ўсё ва ўсім.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць другі звычайны тыдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 4, 6b–15
Мы галадаем, смагнем і церпім галечу

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Ад мяне і Аполаса навучыцеся не выходзіць па-за тое, што напісана, каб вы не ўзносіліся адзін над адным. Бо хто робіць цябе адрозным? Што ж маеш ты, чаго б не атрымаў? А калі атрымаў, то чаму хвалішся, нібыта не атрымаў? Вы ўжо насыціліся, ужо ўзбагаціліся і пачалі валадарыць без нас. І няхай бы валадарылі, каб мы таксама пачалі валадарыць разам з вамі.

Бо я думаю, што Бог паказаў нас, Апосталаў, апошнімі, нібыта людзей, асуджаных на смерць. Таму што мы сталі відовішчам для свету, Анёлаў і людзей. Мы неразумныя дзеля Хрыста, вы ж разумныя ў Хрысце; мы немачныя, вы ж моцныя; вы ў славе, а мы без пашаны. Нават да цяперашняй гадзіны мы галадаем і смагнем, церпім галечу і пабоі, не маем дому і цяжка працуем, зарабляючы ўласнымі рукамі. Калі нас праклінаюць, мы благаслаўляем; калі пераследуюць, мы церпім; калі нас ганьбяць, мы адказваем ласкава. Мы сталі як смецце свету, як адкіды ўсяго ажно дагэтуль.

Я пішу гэта не для таго, каб пасаромець вас, але каб асцерагчы вас як сваіх умілаваных дзяцей. Бо калі б нават вы мелі безліч выхаваўцаў у Хрысце, у вас усё адно не будзе шмат айцоў, таму што я нарадзіў вас праз Евангелле ў Хрысце Езусе.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Клс 1, 21–23
Бог прымірыў вас, каб паставіць вас святымі і беззаганнымі

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Каласянаў.

Браты:

Хоць вы калісьці былі адчужаныя і варожыя паводле мыслення і сваіх благіх справаў, цяпер Бог прымірыў вас у целе плоці Хрыстовай праз Ягоную смерць, каб паставіць вас перад Ягоным абліччам святымі, беззаганнымі і бездакорнымі, калі толькі вы сапраўды грунтоўна і цвёрда трываеце ў веры і не даеце адвесці сябе ад надзеі Евангелля, якое пачулі і якое было абвешана ўсяму стварэнню пад небам, слугою якога стаў я, Павел.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 4, 9–11
Вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Тэсаланiкiйцаў.

Браты:

Няма патрэбы пісаць вам пра братнюю любоў, бо вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго і робіце так у дачыненні да ўсіх братоў ва ўсёй Македоніі. Заахвочваем вас, браты: узбагачайцеся ў гэтым яшчэ больш, імкніцеся жыць у спакоі, выконвайце свае абавязкі і працуйце ўласнымі рукамі, як мы наказалі вам.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 1, 26–31
Слабое свету выбраў Бог

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Паглядзіце, браты, на пакліканне вашае. Няшмат сярод вас мудрых паводле цела, няшмат моцных, няшмат высакародных.

Але Бог выбраў неразумнае свету, каб асароміць мудрых, і слабое свету выбраў Бог, каб асароміць моцных, і бязроднае свету, і пагарджанае, і тое, чаго няма выбраў Бог, каб знішчыць існае, каб ніякае цела не выхвалялася перад Богам.

Праз Яго і вы існуеце ў Хрысце Езусе, які стаў для нас мудрасцю ад Бога, і справядлівасцю, і пасвячэннем, і адкупленнем, каб было, як напісана: Хто хваліцца, няхай хваліцца ў Пану.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Экл 11, 9 — 12, 8
Памятай пра Стваральніка свайго, пакуль пыл не вярнуўся ў зямлю і дух не адышоў да Бога

Чытанне кнігі Эклезіяста.

Радуйся, юнак, у маладосці сваёй, і няхай радуецца сэрца тваё ва ўсе дні твайго юнацтва. Хадзі шляхамі сэрца свайго і таго, што бачаць твае вочы. Толькі ведай, што за ўсё гэта Бог цябе пакліча на суд. Адганяй клопат ад сэрца свайго і аддаляй зло ад свайго цела, бо юнацтва і маладосць — гэта марнасць.

Памятай пра Стваральніка свайго ў дні сваёй маладосці, пакуль не настаў час нядолі і не наблізіліся гады, пра якія ты скажаш: Яны непрыемныя мне. Пакуль не паблякла сонца, святло, месяц і зоркі; пакуль не вярнуліся хмары пасля дажджу. Тады задрыжаць вартаўнікі дому і схіляцца моцныя мужы. Тады млынаркі будуць хутка спыняць працу, бо іх стане менш, і спахмурнеюць тыя, хто выглядае праз вокны. Тады зачыняцца дзверы на вуліцу, сціхне шум жорнаў, і будуць падымацца на крык птушкі. Тады замоўкнуць гукі спеву, тады пачнуць баяцца вышыняў і адчуваць страх на дарозе. Тады заквітнее міндаль, пацяжэе саранча і рассыплецца каперс. Але чалавек адыходзіць да свайго дому вечнасці і жалобніцы ўжо ходзяць па вуліцы.

Памятай пра Стваральніка, пакуль не парваўся срэбны шнур, і не разламаўся залаты кубак, і не разбіўся збан каля студні, і зламанае кола не звалілася ў калодзеж. Тады пыл вернецца ў зямлю, з якой паўстаў, а дух адыдзе да Бога, які яго даў.

Марнасць марнасцяў, — сказаў Эклезіяст, — усё марнасць.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ёэл 4, 12–21
Пусціце ў рух сярпы, бо жніво саспела

Чытанне кнігі прарока Ёэля.

Так кажа Пан:

Няхай прачнуцца народы і прыйдуць у даліну Язафата, бо там буду сядзець Я, каб судзіць усе народы навокал. Пусціце ў рух сярпы, бо жніво саспела; прыходзьце і спусціцеся, бо давіла поўнае, і з кадзяў праліваецца, бо вялікае зло іхняе.

Натоўпы, натоўпы ў даліне Прысуду, бо дзень Пана блізка да даліны Прысуду. Сонца і месяц пацямнелі, зоркі страцілі свой бляск. Будзе грымець Пан з Сіёну і падыме голас свой з Ерузалема, і затрасуцца нябёсы і зямля, але Пан будзе прыстанішчам для свайго народа і цвярдыняю для сыноў Ізраэля. І даведаецеся, што Я — Пан, Бог ваш, які жыве на Сіёне, Маёй святой гары, і будзе Ерузалем святым, і чужынцы больш не пройдуць праз яго.

І будзе ў той дзень, што горы стануць крапаць маладым віном, і з пагоркаў пацячэ малако, і ўсе рэчышчы юдэйскія напоўняцца вадою, і крыніца пацячэ з дому Пана і напоіць даліну Шэцім. Егіпет ператворыцца ў пустыню, і Эдом — у спустошаны стэп за ўціск сыноў юдэйскіх і праліццё нявіннай крыві на зямлі іхняй. А Юда будзе жыць навекі, і Ерузалем — з пакалення ў пакаленне, бо адпомшчу за кроў іхнюю, за якую яшчэ не адпомсціў, і Пан паселіцца на Сіёне.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 3, 22–29
Усе вы сыны Божыя праз веру

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Пісанне ўсіх замкнула пад грахом, каб абяцанне было дадзена веруючым праз веру ў Езуса Хрыста. Але да прыходу веры мы былі замкнёныя пад вартаю Закону да таго часу, калі належала аб’явіцца веры.

Таму Закон быў для нас выхаваўцам да Хрыста, каб мы апраўдаліся вераю. Калі ж прыйшла вера, мы ўжо не падуладныя выхаваўцу. Усе вы сыны Божыя праз веру ў Езуса Хрыста. Бо ўсе вы, хто ахрысціўся ў Хрыста, у Хрыста апрануліся. Няма ўжо ні юдэя, ні грэка; няма ні раба, ні свабоднага; няма ні мужчыны, ні жанчыны, бо ўсе вы адно ў Хрысце Езусе. Калі ж вы Хрыстовыя, то вы патомства Абрагама і, паводле абяцання, спадкаемцы.

Гэта слова Божае.

Субота — дваццаць трэці звычайны тыдзень ,Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 10, 14–22
Адзін ёсць хлеб, адно цела — мы многія, бо мы ўсе саўдзельнікі аднаго хлеба

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Мае ўмілаваныя, уцякайце ад ідалапаклонства. Я гавару вам як разумным, а вы разважце самі, што кажу.

Келіх благаслаўлення, які благаслаўляем, ці не з’яўляецца ўдзелам у крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ж не з’яўляецца ўдзелам у Целе Хрыста? Адзін ёсць хлеб, адно цела — мы многія. Бо мы ўсе саўдзельнікі аднаго хлеба.

Глядзіце на Ізраэль паводле цела: ці тыя, хто есць ахвяры, не з’яўлюцца супольнікамі ахвярніка? Што ж кажу я? Ці тое, што ахвяра ідалам, або ідал нешта ўяўляюць? Не, але тое, што ахвяруюць язычнікі, яны ахвяруюць дэманам, а не Богу. Я ж не хачу, каб вы сталі супольнікамі дэманаў.

Вы не можаце піць келіха Пана і келіха дэманаў, не можаце сядзець за сталом Пана і за сталом дэманаў. Няўжо мы будзем абуджаць зайздрасць Пана? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

Гэта слова Божае.

  • Па прыкладзе Марыі
    Моладзь Чырвонага касцёла запрашае на адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту 23 мая пасля Св. Імшы а 19 гадзіне.
  • Май
    2019

    Тэатр Зніч

  • Красавік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"