Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

  • Галоўная

Серада — сямнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Зых 34, 29–35
Вось скура ягонага твару ззяла, таму яны баяліся падысці да яго

Чытанне кнігі Зыходу.

Калі Майсей сыходзіў з гары Сінай, трымаючы ў руках дзве табліцы Сведчання, ён не ведаў, што ад размовы з Панам ззяла скура твару ягонага. І ўбачылі Аарон і ўсе сыны Ізраэля Майсея. Вось скура ягонага твару ззяла, таму яны баяліся падысці да яго. Але Майсей паклікаў іх, і Аарон разам з усімі кіраўнікамі сходу вярнуліся да яго, і Майсей размаўляў з імі. А пасля падышлі ўсе сыны Ізраэля, і ён наказаў ім ўсё, што сказаў яму Пан на гары Сінай.

Калі Майсей закончыў гаварыць з імі, засланіў покрывам твар свой. І калі ўваходзіў Майсей да Пана гаварыць з Ім, ён здымаў покрыва аж да выйсця свайго. Калі ж выходзіў, перадаваў сынам Ізраэля ўсё, што яму было загадана. І бачылі сыны Ізраэля аблічча Майсея, як ззяе скура Майсеевага твару, але ён засланяў покрывам твар свой, пакуль не ўваходзіў гаварыць з Панам.

Гэта слова Божае.

Серада — сямнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 15, 10. 16–21
Чаму боль мой бязмежны? — Калі ты вернешся, Я аднаўлю цябе

Чытанне кнігі прарока Ераміі.

Гора мне, мая маці, што нарадзіла мяне — чалавека спрэчкі і чалавека нязгоды для ўсёй зямлі! Хоць не пазычаю і не даю пазыкі, аднак ўсе праклінаюць мяне.

Калі знаходзіў Твае словы, я паглынаў іх, і Тваё слова стала для мяне радасцю і ўцехаю сэрца майго. Бо імя Тваё было паклікана нада мною, Пане, Божа Магуццяў.

Я ніколі не сядзеў на вясёлым сходзе і не радаваўся, але сядзеў самотна пад Тваёю рукою, бо Ты напоўніў мяне абурэннем. Чаму боль мой бязмежны, а рана незагойная і невылечная? Ты стаў для мяне як падманлівы паток, воды якога высыхаюць.

Дзеля гэтага так кажа Пан:

Калі ты вернешся, Я аднаўлю цябе і ты станеш перад Маім абліччам. Калі аддзеліш каштоўнае ад нікчэмнага, тады станеш нібы Мае вусны. Яны самі звярнуцца да цябе, а не ты будзеш звяртацца да іх. І зраблю цябе для гэтага народа трывалым медным мурам. Яны будуць ваяваць супраць цябе, але не перамогуць цябе, бо Я з табою, каб збаўляць і ратаваць цябе, — кажа Пан. Я вызвалю цябе ад рукі злых і адкуплю ад рукі прыгнятальнікаў.

Гэта слова Божае.

Серада — трынаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 15, 1–12. 17–18
Не будзе спадкаемцам гэты сын нявольніцы з маім сынам Ісаакам

Чытанне кнігі Быцця.

Калі Абрагаму было сто гадоў, нарадзіўся ў яго Ісаак, сын ягоны. Дзіцё вырасла і было адлучана ад грудзей. Абрагам жа наладзіў вялікую гасціну ў той дзень, калі Ісаак быў адлучаны ад грудзей.

Убачыла Сарра, што сын Агары егіпцянкі, якога яна нарадзіла Абрагаму, насміхаецца над Ісаакам. І сказала яна Абрагаму: Выгані гэтую нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам гэты сын нявольніцы з маім сынам Ісаакам. І палічыў гэта Абрагам даволі непрыемным для сына свайго.

Але Бог сказаў Абрагаму: Не засмучайся з-за хлопца і нявольніцы тваёй. Ва ўсім, што скажа табе Сарра, слухайся голасу яе, бо ад Ісаака будзе названа тваё патомства. І ад сына нявольніцы Я выведу народ, бо ён твой нашчадак.

Абрагам устаў на світанні, узяў хлеб і мех вады і даў Агары, усклаўшы ёй на плечы, і адаслаў яе разам з дзіцём. І яна пайшла, і заблукала ў пустыні Бэрсаба. А калі скончылася вада ў мяху, яна пакінула дзіця пад адным з кустоў, пайшла і села здалёк, на адлегласці лучнага стрэлу, бо сказала: Не хачу бачыць смерці дзіцяці. І села насупраць, узняла лямант і заплакала.

А Бог пачуў голас хлопца. І анёл Божы з неба паклікаў Агар, і сказаў ёй: Што з табою, Агар? Не бойся, бо пачуў Бог голас хлопца адтуль, дзе ён быў. Устань, падымі хлопца і вазьмі яго за руку, бо Я выведу з яго вялікі народ.

І Бог адкрыў яе вочы, і яна ўбачыла калодзеж з вадою, і пайшла, наліла ў мех вады і напаіла хлопца. І Бог быў з хлопцам. І вырас ён, і пачаў жыць у пустыні, і стаў лучнікам.

Гэта слова Божае.

Серада — трынаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ам 5, 14–15. 21–24
Адвядзі ад Мяне шум спеваў тваіх, няхай як вада цячэ правасуддзе

Чытанне кнігі прарока Амоса.

Шукайце дабра, а не зла, каб жылі вы, і тады Пан Бог Магуццяў будзе з вамі, як вы кажаце. Ненавідзьце зло і палюбіце дабро, і пастаўце каля брамы правасуддзе. Магчыма, Пан Бог Магуццяў змілуецца над рэштай пакалення Юзафа.

Ненавіджу і адкідаю святы вашыя і не маю ўпадабання ў вашых урачыстых сходах. Калі прынясеце Мне ўсеспаленні і некрывавыя ахвяры, Я не прыму іх і не пагляджу на ахвяру падзякі з тлустых валоў вашых. Адвядзі ад Мяне шум спеваў тваіх, і гукаў гусляў тваіх Я не буду слухаць. Няхай як вада цячэ правасуддзе, і справядлівасць, як вечны паток!

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 6, 1–9
Слухайцеся, як нявольнікі Хрыстовыя

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Дзеці, слухайцеся ў Пану сваіх бацькоў, бо гэта справядліва. «Шануй бацьку свайго і маці» — гэта першая запаведзь у абяцанні, каб добра было табе і каб доўга жыў ты на зямлі.

І вы, бацькі, не раздражняйце дзяцей вашых, але выхоўвайце іх праз навучанне і настаўленне Пана. Нявольнікі, слухайцеся гаспадароў вашых паводле цела з бояззю і трымценнем, у прастаце сэрца вашага, як Хрыста. Служыце не толькі для вока, каб спадабацца людзям, але як нявольнікі Хрыстовыя, выконваючы волю Божую ад душы, служачы добраахвотна, як Пану, а не як людзям. Ведайце, што кожны, нявольнік ён, ці свабодны, калі зробіць нешта добрае, атрымлівае тое ж ад Пана.

І вы, гаспадары, рабіце з імі тое самае: перастаньце пагражаць, ведаючы, што і над вамі, і над імі ёсць у нябёсах Пан, які не зважае на асобы.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць другі звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Мдр 6, 1–11
Слухайце, каралі, навучыцеся мудрасці

Чытанне кнігі Мудрасці Саламона.

Слухайце, каралі, і разумейце, вучыцеся, суддзі межаў зямных.
Схіліце вуха, вы, якія пануеце над мноствам
і ганарыцеся безліччу народаў.
Ад Пана дадзена вам улада,
а панаванне — ад Найвышэйшага,
які выпрабуе вашы справы і даследуе вашы намеры.
Бо вы, будучы слугамі Ягонага Валадарства, не судзілі справядліва
і не захоўвалі закону, і не ішлі за воляй Божай.
Ён грозна і хутка сыдзе на вас,
бо суровы будзе суд над тымі, хто пануе.
Найменшы праз міласэрнасць атрымае прабачэнне,
але моцныя будуць моцна пакараны.
Бо Валадар усяго не глядзіць на асобу, і не зважае на веліч,
таму што Ён стварыў і малога, і вялікага,
і аднолькава клапоціцца пра ўсіх,
але моцных чакае суровае выпрабаванне.
Да вас, уладары, — мае словы,
каб вы навучыліся мудрасці і не ўпалі.
Бо тыя, хто захоўвае ў святасці святое, асвяцяцца,
і навучаныя гэтаму — знойдуць абарону.
Таму жадайце словаў Маіх, прагніце і будзеце навучаныя.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ціт 3, 1–7
Мы былі зведзеныя, але паводле міласэрнасці сваёй збавіў нас

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Ціта.

Умілаваны:

Нагадвай, каб падпарадкоўваліся кіраўніцтву і ўладам, каб былі гатовымі да ўсякай добрай справы, каб нікога не зласловілі, не былі сварлівымі, але ціхімі, паказваючы ўсялякую ласкавасць да ўсіх людзей. Бо і мы былі калісьці неразумныя, непаслухмяныя, зведзеныя, служылі розным жаданням і ўцехам, жылі ў злосці і зайздрасці, былі ненавісныя і ненавідзелі адзін аднаго.

Калі ж аб’явілася дабрыня і чалавекалюбства Бога, Збаўцы нашага, Ён не дзеля ўчынкаў справядлівасці, якія мы ўчынілі, але паводле міласэрнасці сваёй збавіў нас праз купель адраджэння і аднаўлення Святым Духам, якога шчодра выліў на нас праз Езуса Хрыста, Збаўцу нашага, каб, апраўданыя Ягонай ласкаю, мы сталі паводле надзеі спадкаемцамі вечнага жыцця.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць першы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 13, 8–10
Любоў ёсць выкананнем Закона

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Не будзьце нікому павінныя нічога, апроч узаемнай любові: бо той, хто любіць бліжняга, выканаў Закон. Бо запаведзі: не чужалож, не забівай, не крадзі, не пажадай ды ўсе іншыя змяшчаюцца ў адным наказе: Любі бліжняга твайго, як самога сябе. Любоў не чыніць бліжняму зла; любоў ёсць выкананнем Закону.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Флп 2, 12–18
Здзяйсняйце сваё збаўленне. Бо гэта Бог ёсць тым, хто чыніць у вас жаданне і дзеянне

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Філіпянаў.

Умілаваныя мае, як вы заўсёды былі паслухмянымі не толькі ў прысутнасці маёй, але яшчэ больш цяпер, у час адсутнасці маёй, так з бояззю і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне. Бо гэта Бог ёсць тым, хто чыніць у вас жаданне і дзеянне паводле свайго ўпадабання.

Усё рабіце без нараканняў і сумненняў, каб вы сталі бездакорнымі, бязвіннымі і беззаганнымі дзецьмі Божымі сярод ілжывага і падступнага пакалення, у якім вы ззяеце, як светачы ў свеце. Трымайцеся слова жыцця на пахвалу мне ў дзень Хрыстовы, што я не марна бегаў і не марна працаваў.

Калі нават і пральюся як ахвяра на служэнне веры вашай, то радуюся і цешуся разам з усімі вамі. Таксама і вы радуйцеся і цешцеся са мною.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ап 4, 1–11
Святы, святы, святы Пан Бог Усемагутны, які быў, ёсць і прыходзіць

Чытанне кнігі Апакаліпсіса святога апостала Яна.

Я, Ян, паглядзеў, і вось дзверы адчыненыя ў небе, і ранейшы голас, які чуў я, як бы гук трубы, што гаварыў са мною, сказаў: Узыдзі сюды, і пакажу табе, што павінна адбыцца пасля гэтага. Я адразу напоўніўся духам. І вось трон стаяў на небе, а на троне нехта сядзеў. Той, які сядзеў, з выгляду быў падобны да каменя яшмы і сердаліку, і вясёлка была вакол трона, з выгляду падобная да смарагду.

І навокал трона было дваццаць чатыры троны. А на тронах сядзелі дваццаць чатыры старцы, апранутыя ў белыя шаты. І на галовах іхніх – залатыя вянкі. І з трона сыходзілі маланкі, і галасы, і грымоты. І сем светачаў вогненных, якія ёсць сямю Божымі духамі, гарэла перад тронам.

І перад тронам, было быццам мора шкляное, падобнае да крышталю. А пасярэдзіне трона і навокал трона былі чатыры жывыя істоты, поўныя вачэй спераду і ззаду. Першая жывая істота была падобная да льва, а другая жывая істота — падобная да вала, трэцяя жывая істота мела аблічча, як у чалавека, а чацвёртая жывая істота была падобная да арла, які ляціць. І кожная з чатырох жывых істот мела па шэсць крылаў, а вакол і ўсярэдзіне яны поўныя вачэй. І не маюць спакою ні ўдзень, ні ўначы, кажучы: Святы, святы, святы Пан Бог Усемагутны, які быў, ёсць і прыходзіць.

І калі жывыя істоты аддаюць славу, і пашану, і падзяку таму, хто сядзіць на троне, хто жыве на вякі вечныя, тады дваццаць чатыры старцы падаюць перад тым, хто сядзіць на троне, і пакланяюцца таму, хто жыве на вякі вечныя, і кідаюць вянкі свае перад тронам, кажучы: Ты, Пане і наш Божа, годны прыняць славу, і пашану, і сілу, бо Ты стварыў усё, і з Тваёй волі існуе і створана.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан, 5, 1–6. 13–14. 16–17. 23–28
З’явіліся пальцы чалавечай рукі і пісалі

Пачатак кнігі прарока Даніэля.

У тыя дні:

Кароль Балтазар наладзіў вялізную гасціну для тысячы вяльможаў сваіх і піў віно перад гэтаю тысяччу. Пакаштаваўшы віна, Балтазар загадаў прынесці залатое і срэбнае начынне, якое Навухаданосар, ягоны бацька, забраў з ерузалемскай святыні, каб пілі з яго кароль і вяльможы ягоныя, жонкі і наложніцы ягоныя.

Тады прынеслі залатое начынне, якое было забрана з ерузалемскай святыні. І пілі з яго кароль і вяльможы ягоныя, жонкі і наложніцы ягоныя. Пілі і праслаўлялі сваіх багоў залатых і срэбных, медных і жалезных, драўляных і каменных.

Але ў той самы момант з’явіліся пальцы чалавечай рукі і пісалі насупраць падсвечніка на тынку сцяны ў каралеўскім палацы, і кароль бачыў кісць рукі, якая пісала. Тады змянілася аблічча караля, і думкі ягоныя ўсхвалявалі яго, і аслаблі суставы бёдраў, і калені сталі біцца адно аб адно.

І прывялі Даніэля да караля, і кароль так прамовіў да яго: Ты Даніэль, які паходзіш з палонных сыноў Юды і якога кароль, мой бацька, прывёў з Юдэі? Я чуў пра цябе, што ты маеш духа багоў і вызначаешся бліскучымі ведамі і нязвыклай мудрасцю. Таксама чуў я, што ты можаш растлумачыць цьмянае і развязаць заблытанае. Калі ж здолееш прачытаць гэты надпіс і растлумачыць мне яго, апрануць цябе ў пурпуру, залаты ланцуг павесяць на шыю табе і будзеш трэцім ва ўладзе над каралеўствам маім.

Тады адказаў Даніэль каралю, кажучы: Падарункі твае няхай застануцца табе, і ўзнагароды твае пакінь іншаму, але надпіс я прачытаю, кароль, і растлумачу табе яго.

Супраць Пана нябёсаў паўстаў ты. Да цябе прынеслі начынне з дому Ягонага, і ты з вяльможамі сваімі, жонкі твае і наложніцы твае пілі з іх. І хваліў ты багоў срэбных, залатых і медных, жалезных, драўляных і каменных, якія не бачаць, не чуюць і не адчуваюць. Аднак Бога, які мае ў руках сваіх дыханне тваё і ўсе шляхі твае, ты не праславіў. Таму гэта Ім была спаслана кісць рукі, якая выразала надпіс гэты. Зроблены ж вось які надпіс: Мэнэ, мэнэ, тэкель, упарсін. А гэта тлумачэнне словаў: мэнэ — палічыў Бог валадаранне тваё і паклаў яму канец; тэкель — узважылі цябе на вагах, і ты аказаўся занадта лёгкім; пэрэс — падзелена валадарства тваё і аддадзена медыйцам і персам.

Гэта слова Божае.

Серада — трыццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ап 15, 1–4
Спявалі яны песню Майсея і песню Ягняці

Чытанне кнігі Апакаліпсіса святога апостала Яна.

Я, Ян, убачыў іншы знак у небе, вялікі і дзівосны: сем Анёлаў, якія мелі сем апошніх пошасцяў, таму што імі закончыцца гнеў Божы. І ўбачыў я нібыта шкляное мора, змяшанае з агнём, а тыя, хто перамог над зверам, і вобразам ягоным, і лічбаю імя ягонага, стаялі над шкляным морам, трымаючы гуслі Божыя. І спявалі яны песню Майсея, слугі Божага, і песню Ягняці, кажучы:

Вялікія і цудоўныя справы Твае, Пане Божа Усемагутны.
Справядлівыя і праўдзівыя шляхі Твае, Валадару народаў.
Хто ж не будзе баяцца, Пане, і не праславіць імені Твайго?
Таму што Ты адзін Святы,
таму што ўсе народы прыйдуць і паклоняцца перад Табою,
бо аб’явіліся Твае прысуды.

Гэта слова Божае.

Серада — трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Сам 7, 4–17
Абуджу пасля цябе патомка твайго і ўмацую ягонае валадарства

Чытанне Другой кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Да Натана было скіравана слова Пана: Ідзі і скажы слузе Майму Давіду: так кажа Пан: ці ты збудуеш Мне дом Майго жылля? Бо Я не жыў у доме з таго дня, калі вывеў сыноў Ізраэля з зямлі егіпецкай, аж да гэтага дня, але прабываў у скініі і шатры. Паўсюль, дзе Я вандраваў сярод ўсіх сыноў Ізраэля, ці сказаў Я слова хоць аднаму з ізраэльскіх пакаленняў, якому наказаў пасвіць народ Мой, Ізраэль: Чаму не пабудуеце мне дом з кедру?

Таму цяпер ты скажаш слузе Майму Давіду: Так кажа Пан Магуццяў: Я забраў цябе з пашы, калі хадзіў ты за авечкамі, каб стаў ты правадыром Майго народа, Ізраэля. І быў з табою ўсюды, куды б ты не хадзіў, і знішчыў усіх ворагаў тваіх перад абліччам тваім, і зрабіў імя тваё вялікім, як імя вялікіх на зямлі. Я прызначу месца для народа Майго, Ізраэля, і пасялю яго, і будзе ён жыць на сваім месцы, і не будзе больш турбавацца, і бязбожныя не будуць больш уціскаць яго, як раней. З таго часу, як устанавіў суддзяў над народам Маім, Ізраэлем, Я даў табе жыць у згодзе з усімі ворагамі тваімі. І Пан абяцаў, што пабудуе для цябе дом. Калі ж скончацца твае дні і ты спачнеш з бацькамі сваімі, тады я абуджу пасля цябе патомка твайго, які выйдзе з улоння твайго, і ўмацую ягонае валадарства. Ён збудуе дом Майму імені, а Я ўмацую трон яго панавання навекі. Я буду яму Айцом, а ён будзе Мне сынам. Калі ён учыніць беззаконне, Я пакараю яго людскою розгаю і ўдарамі чалавечых сыноў. Але міласэрнасці сваёй не адыму ў яго, як адняў у Саўла, папярэдніка твайго, якога Я адкінуў. І будзе непахісным дом твой і валадарства тваё навекі перад абліччам Маім, і трон твой будзе ўмацаваны навекі.

Паводле ўсіх гэтых словаў і згодна з усім бачаннем гэтым, так гаварыў Натан Давіду.

Гэта слова Божае.

Серада — Трэці тыдзень Адвэнту

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Іс 45, 6b–8. 18. 21b–25
Крапіце, нябёсы, з вышыняў

Чытанне Кнігі прарока Ісаі.

Я — Пан, і няма іншага.
Я фармую святло і ствараю цемру,
чыню дабрабыт і ствараю нядолю.
Я, Пан, чыню ўсё гэта.
Крапіце, нябёсы, з вышыняў,
і хмары няхай пральюць справядлівасць.
Няхай адкрыецца зямля і народзіць збаўленне,
і разам узыйдзе справядлівасць.
Я, Пан, стварыў усё гэта.
Бо гэта гаворыць Пан,
які стварыў нябёсы, Ён — Бог,
які сфармаваў зямлю і ўчыніў яе;
Ён ўмацаваў яе,
не пустой стварыў яе;
сфармаваў яе, каб на ёй жылі.
Я — Пан, і няма іншага.
Ці не Я — Пан?
І няма іншага Бога апроч Мяне!
Бога справядлівага і Збаўцы
няма апроч Мяне.
Звярніцеся да Мяне, усе межы зямлі,
і будзеце збаўлены,
бо Я — Бог, і няма іншага!
Прысягаю на Самога Сябе,
з вуснаў Маіх выходзіць справядлівасць,
слова нязменнае.
Бо перада Мною схіляецца кожнае калена,
на Мяне прысягаць будзе кожны язык,
і скажа Мне: Толькі ў Пану перамога і моц!
Да Яго прыйдуць і засаромеюцца ўсе,
хто трымаў зло на Яго.
Панам будзе апраўдана і ўслаўлена
ўсе патомства Ізраэля.

Гэта слова Божае.

Серада — чатырнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 41, 55–57; 42, 5–7а. 17–24а
Сапраўды, мы пакараныя за брата нашага

Чытанне кнігі Быцця.

Егіпецкую зямлю ахапіў голад, і народ пачаў крычаць перад фараонам, патрабуючы хлеба. І фараон адказаў ім: Ідзіце да Юзафа і зрабіце ўсё, што ён скажа вам. Паколькі голад пашыраўся па ўсёй зямлі, Юзаф адкрываў усе жытніцы і прадаваў збожжа егіпцянам. Між тым голад на егіпецкай зямлі ўзмацняўся. І людзі з усіх краін прыходзілі ў Егіпет купіць збожжа ў Юзафа, таму што голад панаваў па ўсёй зямлі.

Сыны Якуба таксама прыбылі ў егіпецкую зямлю разам з іншымі, хто прыходзіў па збожжа, бо голад дасягнуў таксама зямлі Ханаан. Юзаф жа быў кіраўніком зямлі егіпецкай, і гэта ён прадаваў збожжа народам. Калі ж прыйшлі да яго браты ягоныя і пакланіліся перад ім да зямлі, ён пазнаў іх.

І аддаў іх пад варту на тры дні. А на трэці дзень, калі іх вывелі з вязніцы, сказаў: Зрабіце, што я скажу, і будзеце жыць, бо Я баюся Бога. Калі вы шчырыя, то няхай адзін брат ваш застанецца ў вязніцы, дзе вас трымалі, а вы ідзіце і аднясіце збожжа сем’ям вашым, каб не галадалі. Свайго ж малодшага брата прывядзіце да мяне, каб вы пацвердзілі словы вашыя і не памерлі.,/

І зрабілі яны, як было сказана. І гаварылі адзін аднаму: Сапраўды, мы пакараныя за брата нашага, бо мы бачылі пакуты душы ягонай, калі ён маліў нас, але не прыслухаліся. Таму і напаткала нас гэта няшчасце. І Рубэн сказаў: Ці не казаў я вам: не грашыце супраць хлопца? Вы ж не слухалі мяне. І вось спаганяецца кроў ягоная.

Яны не ведалі, што Юзаф ўсё разумеў, таму што ён гаварыў з імі праз перакладчыка.

Тады ён адвярнуўся ад іх і расплакаўся.

Гэта слова Божае.

Серада — чатырнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ос 10, 1–3. 7–8. 12
Настаў час шукаць Пана

Чытанне кнігі прарока Осіі.

Ізраэль — буйны вінаград,
што прыносіць падобныя да сябе плады.
Чым больш было яго пладоў,
тым больш ахвярнікаў ён ставіў.
Чым больш урадліваю была зямля,
тым больш ён аздабляў балваны.
Раздзялілася іхняе сэрца,
цяпер яны вінаватыя.
Бог знішчыць ахвярнікі іх
і зруйнуе іхнія балваны.
Бо цяпер яны кажуць:
У нас няма караля.
Бо, калі мы не баімся Бога,
што нам зробіць кароль?
Самарыя загіне,
а яе кароль — як пена на паверхні вады.
І знішчаны будуць вышыні Авэна,
Ізраэлевы грэх.
Цернем і пустазеллем
пазарастаюць іх алтары,
і скажуць яны горам: Закрыйце нас! —
і пагоркам: Упадзіце на нас!
У справядлівасці сейце сабе,
паводле міласэрнасці пажынайце,
узворвайце сабе цаліну.
Настаў час шукаць Пана,
каб, калі прыйдзе, Ён праліў на вас справядлівасць.

Гэта слова Божае.

Серада — чацвёрты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Сам 24, 2. 9–17
Гэта я зграшыў, а гэтыя авечкі, што яны зрабілі?

Чытанне Другой кнігі Самуэля.

У тыя дні:

Кароль Давід сказаў Ёаву, кіраўніку войска, які быў з ім: Прайдзі ўсе плямёны Ізраэля ад Дану да Бээр-Шэбы і палічы народ, каб мне ведаць колькасць яго.

І Ёаў даў каралю лічбу перапісанага народу. Было ў Ізраэлі восемсот тысяч моцных мужоў, якія маглі выцягнуць меч, а юдэяў было пяцьсот тысяч чалавек.

Усхвалявалася сэрца Давіда пасля таго, як ён палічыў народ. І сказаў Давід Пану: Вельмі зграшыў я, калі зрабіў гэта, але цяпер, Пане, даруй беззаконне свайго слугі, бо я паступіў неразумна. На наступны дзень раніцай, калі Давід устаў, Пан скіраваў слова да прарока па імені Гад, празорцы Давіда: Ідзі і скажы Давіду, што так кажа Пан: Я дам табе тры магчымасці. Выберы сабе адну з іх, і Я ўчыню табе тое.

Гад прыйшоў да Давіда і абвясціў яму, кажучы: Або на сем гадоў прыйдзе на зямлю тваю голад, або тры месяцы ты будзеш ўцякаць ад сваіх ворагаў, а яны будуць пераследаваць цябе, або хочаш, каб тры дні была пошасць на тваёй зямлі? Падумай і вырашы, што мне сказаць таму, хто паслаў мяне. Давід адказаў Гаду: Мне вельмі цяжка. Але лепш мне патрапіць у рукі Пана, бо вялікая міласэрнасць Яго, чым патрапіць у рукі людзей.

Тады Пан паслаў пошасць на Ізраэль ад раніцы да прызначанага часу. І памерла з людзей ад Дану да Бэршэбы семдзесят тысяч чалавек.

Калі анёл працягнуў руку над Ерузалемам, каб знішчыць яго, Пан злітаваўся над бядою і сказаў Анёлу, які знішчаў людзей: Хопіць, стрымай руку сваю. Анёл Пана быў тады каля току Араўна Евусіты.

Калі Давід убачыў Анёла, які знішчаў народ, сказаў Пану: Гэта я зграшыў, я ўчыніў зло, а гэтыя авечкі, што яны зрабілі? Няхай твая рука звернецца супраць мяне і супраць дому айца майго.

Гэта слова Божае.

Серада — шаснаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Зых 16, 1-5. 9-15
Я пралью на вас хлеб з неба

Чытанне кнігі Зыходу.

Сыны Ізраэля вырушылі з Эліма. І ў пятнаццаты дзень другога месяца пасля зыходу з егіпецкай зямлі ўся супольнасць сыноў Ізраэля прыбыла ў пустыню Сін, што знаходзіцца паміж Элімам і Сінаем.

І пачала ўся супольнасць наракаць у пустыні. І казалі сыны Ізраэля супраць Майсея і Аарона: Лепш бы мы загінулі ад рукі Пана ў зямлі егіпецкай, калі сядзелі пры катле з мясам і спажывалі ўдосталь хлеба. Вы прывялі нас ў гэтую пустыню, каб замарыць голадам увесь сход?

Тады Пан сказаў Майсею: Вось Я пралью на вас хлеб з неба. І штодня народ будзе выходзіць і збіраць, колькі трэба на дзень, каб Мне выпрабаваць яго, ці будзе ён паступаць супраць Майго Закону, ці не. А ў шосты дзень няхай нарыхтуюць, што прынясуць, і будзе ўдвая больш, чым звычайна збіраюць у кожны іншы дзень.

І сказаў Майсей Аарону: Скажы ўсёй супольнасці сыноў Ізраэля: наблізьцеся да Пана, бо Ён пачуў нараканні вашы. І калі Аарон гаварыў да ўсяго сходу сыноў Ізраэля, яны азірнуліся на пустыню. І вось слава Пана з’явілася ў воблаку. І прамовіў Пан да Майсея, кажучы: Я пачуў нараканні сыноў Ізраэля. Скажы ім: Вечарам будзеце есці мяса, а раніцай будзеце насычаны хлебам і спазнаеце, што Я – Пан Бог ваш.

Увечары наляцелі перапёлкі і пакрылі ўвесь стан, а раніцай раса лягла вакол лагера.

Калі ж раса знікла, над паверхняй пустыні з’явілася нешта дробнае і зярністае, нібы іней над зямлёю. Убачыўшы гэта, сыны Ізраэля казалі адзін аднаму: Што гэта? Бо яны не ведалі, што гэта. Тады Майсей сказаў ім: Гэта хлеб, які Пан даў вам для спажытку.

Гэта слова Божае.

Серада — шаснаццаты звычайны тыдзень, Год ІI

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 1, 1. 4-10
Я ўстанавіў цябе прарокам для народаў

Пачатак кнігі прарока Ераміі

Словы Ераміі, сына Хэлкія, аднаго са святароў, якія былі ў Анатоце, у зямлі Бэньяміна.

Cкіраваў да мяне Пан слова, кажучы: Раней, чым сфармаваў цябе ва ўлонні, Я пазнаў цябе, і раней, чым ты выйшаў з улоння, Я асвяціў цябе, устанавіў цябе прарокам для народаў.

І адказаў я: О, Пане Божа, я не ўмею гаварыць, бо я яшчэ дзіця.

Але Пан сказаў мне: Не кажы «я дзіця», бо да ўсіх, да каго Я пашлю цябе, пойдзеш, і ўсё, што загадаю табе, скажаш. Не бойся іх, бо Я з табою, каб ратаваць цябе, — сказаў Пан.

І выцягнуў Пан руку сваю, і дакрануўся да вуснаў маіх, і сказаў мне Пан: Вось Я ўклаў словы Мае ў вусны твае. Глядзі, Я паставіў цябе ў гэты дзень над народамі і валадарствамі, каб вырываць і бурыць, знішчаць і руйнаваць, будаваць і садзіць.

Гэта слова Божае.

Серада — шосты звычайны тыдзень, год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 6, 5–8; 7, 1–5. 10
Паглядзеўшы, убачыў, што высахла паверхня зямлі

Чытанне кнігі Быцця.

Калі мінула сорак дзён, Ной адчыніў акно каўчэга, якое зрабіў, і выпусціў крумкача. Але той вылятаў і вяртаўся, пакуль не высахлі воды на зямлі. Потым выпусціў галубку, каб паглядзець, ці ўжо сышлі воды з паверхні зямлі. Але галубка не знайшла, дзе б магла спачыць нага яе, і вярнулася да яго ў каўчэг, бо воды былі над усёй паверхняй зямлі. Тады Ной працягнуў руку, і схапіў яе, і забраў назад у каўчэг.

Пачакаўшы яшчэ сем дзён, ён зноў выпусціў галубку з каўчэга. І тая прыляцела да яго ўвечары і прынесла ў дзюбе аліўкавую галінку з зялёным лісцем. І зразумеў Ной, што воды сышлі з зямлі. Пачакаўшы яшчэ сем дзён, ён зноў выпусціў ад сябе галубку, і яна ўжо не вярнулася да яго.

Так на шэсцьсот першым годзе, у першы месяц і ў першы дзень месяца высахлі воды на зямлі. Тады Ной зняў дах каўчэга і, паглядзеўшы, убачыў, што высахла паверхня зямлі.

І пабудаваў Ной ахвярнік Пану, і, узяўшы з усіх чыстых жывёл і з усіх чыстых птушак, прынёс усеспаленне на ахвярніку. Пан адчуў прыемны пах, і сказаў Пан у сэрцы сваім: Не буду больш праклінаць зямлю з-за людзей, бо задумы чалавечага сэрца схіляюцца да зла ад яго маладосці. Больш не буду знішчаць кожнай жывой істоты, як учыніў Я. Ва ўсе дні зямлі не спыняцца сяўба і жніво, холад і спёка, лета і зіма, дзень і ноч.

Гэта слова Божае.

  • Творчая выстава архітэктара Аляксандра Базевіча адкрыецца ў мінскім Чырвоным касцёле

    22 верасня ў Белай зале мінскага касцёла св. Сымона і св. Алены (вул. Савецкая, 15) адбудзецца адкрыццё творчай выставы архітэктара Аляксандра Базевіча «Адраджэнне касцёлаў на Беларусі». Пачатак у 12.30.

  • Верасень
    2019

    Тэатр Зніч

  • Па прыкладзе Марыі
    Моладзь Чырвонага касцёла запрашае на адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту 23 мая пасля Св. Імшы а 19 гадзіне.
  • Май
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.