Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

  • Галоўная

Пятніца — дванаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 17, 1. 9–10. 15–22
Няхай будзе абрэзаны кожны мужчына на знак запавету. Сара народзіць табе сына

Чытанне кнігі Быцця.

Калі Абраму было дзевяноста дзевяць гадоў, Пан аб’явіўся Абраму і сказаў яму: Я Бог Усемагутны, хадзі перад абліччам Маім і будзь беззаганны.

І сказаў Бог Абрагаму: Ты ж захавай запавет Мой, ты і патомства тваё пасля цябе ў іхніх пакаленнях. Гэта ёсць запавет Мой, які вы будзеце захоўваць паміж Мною і вамі, і паміж патомствам тваім пасля цябе: няхай будзе ў вас абрэзаны кожны мужчына.

І сказаў Бог Абрагаму: Сару, жонку сваю, не называй Сарай, бо імя яе Сарра. Я благаслаўлю яе і дам табе ад яе сына. Благаслаўлю яе, і выйдуць з яе плямёны, каралі народаў будуць з яе. Упаў Абрагам на твар свой і рассмяяўся. І сказаў у сэрцы сваім: Няўжо ад стогадовага будзе сын, і Сарра, дзевяностагадовая, няўжо народзіць? І сказаў Абрагам Богу: Хоць бы Ізмаіл жыў перад абліччам Тваім! А Бог сказаў: Менавіта Сарра, жонка твая, народзіць табе сына, і дасі яму імя Ісаак. Я заключу запавет Мой з ім, запавет вечны для патомства ягонага пасля яго. І пра Ізмаіла Я пачуў цябе: вось Я благаслаўлю яго і ўчыню, што будзе ўзрастаць ён, і вельмі-вельмі памножу яго. Дванаццаць уладароў народзіцца ад яго, і Я выведу ад яго вялікі народ. Але запавет Мой заключу з Ісаакам, якога народзіць табе Сарра ў гэты ж час на другі год.

І закончыў Бог гаварыць з Абрагамам, і ўзняўся ад яго.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дванаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Вал 25, 1-12
Юда пераселены быў са сваёй зямлі (25,21)

Чытанне Другой кнігі Валадарстваў.

На дзявятым годзе валадарання Сэдэкіі, на дзясятым месяцы, у дзень дзясяты месяца прыйшоў Навухаданосар, кароль бабілёнскі, з усім войскам сваім да Ерузалема, акружыў яго і насыпаў вакол яго вал. І быў горад у аблозе да адзінаццатага года панавання караля Сэдэкіі. На дзевяты дзень месяца ўзмацніўся голад у горадзе, і не меў хлеба народ зямлі. І ўзяты быў горад, а ўсе вайсковыя пабеглі ўначы па дарозе да брамы, паміж падвойнымі сценамі, што каля каралеўскага саду. Халдэі ж стаялі вакол горада. Кароль жа пайшоў дарогаю да раўніны, а халдэйскае войска пагналася за каралём. І дагналі яго на ерыхонскай раўніне, а ўсё войска ягонае рассеялася і пакінула яго. І схапілі караля, і завялі яго ў Рыўлу да караля бабілёнскага, які ўчыніў над ім суд. Сыноў Сэдэкіі забілі на вачах ягоных, а самому Сэдэкію асляпілі вочы, закавалі яго ў кайданы і павялі ў Бабілён.

На пятым месяцы, у сёмы дзень месяца, гэта значыцца, на дзевятнаццатым годзе панавання Навухаданосара, караля бабілёнскага, прыйшоў Навузардан, кіраўнік целаахоўнікаў, слуга караля бабілёнскага, у Ерузалем і спаліў дом Пана і дом караля, і ўсе дамы ў Ерузалеме, і ўсе дамы вялікія спаліў агнём. А сцены вакол Ерузалема разбурыла войска халдэйскае, якое было ў начальніка целаахоўнікаў. Астатні люд, які заставаўся ў горадзе, і перабежчыкаў, якія перайшлі да караля бабілёнскага, і астатні просты люд выселіў Навузардан, кіраўнік целаахоўнікаў. Толькі некаторых з беднага люду зямлі пакінуў начальнік целаахоўнікаў вінаградарамі і земляробамі.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 37, 1–14
Косці сухія, слухайце слова Пана. Я выведу вас з магілаў, дом Ізраэля

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

У тыя дні:

Была на мне рука Пана, і Пан вывеў мяне ў духу, і паставіў мяне сярод даліны, поўнай касцей. І абвёў мяне вакол іх. Вельмі шмат іх ляжала на абшары даліны, і былі яны вельмі сухія. І сказаў мне: Сыне чалавечы, ці ажывуць косці гэтыя? Я сказаў: Ты ведаеш, Пане Божа. І сказаў мне: Прароч над касцямі гэтымі і скажы ім: косці сухія, слухайце слова Пана. Так кажа Пан Бог касцям гэтым: Вось Я пашлю вам духа, і ажывяце. І дам вам жылы, і ўчыню, што вырасце на вас цела, і абцягну вас скураю, і пашлю вам духа, і ажывяце, і даведаецеся, што Я — Пан.

Я абвясціў прароцтва, як было наказана мне. І калі я прарочыў, узняўся шум і трэск, і пачалі збліжацца косці, костка да сваёй косткі. І бачыў я: вось з’явіліся жылы на іх і цела вырасла, і скура пакрыла іх зверху, але духа не было ў іх. Тады сказаў Ён мне: Прароч да духа, прароч, сыне чалавечы, і скажы духу: так кажа Пан Бог: ад чатырох вятроў прыйдзі, дух, і дыхні на гэтых забітых, каб ажылі яны. І прарочыў я, як Ён загадаў мне, і ўвайшоў у іх дух, і яны ажылі і сталі на свае ногі, вельмі вялізнае войска.

І сказаў Ён мне: Сыне чалавечы, косці гэтыя — гэта ўвесь дом Ізраэля. Вось яны кажуць: Высахлі косці нашыя, і загінула наша надзея, нам пагібель. Таму прароч і скажы ім: так кажа Пан Бог: вось Я адкрыю магілы вашыя, і выведу вас, народ Мой, з магілаў вашых і прывяду вас у зямлю Ізраэля. І даведаецеся, што Я — Пан ваш, калі адкрыю магілы вашыя і выведу вас, народзе Мой, з магілаў вашых. І ўдыхну ў вас дух Мой, і ўчыню, што будзеце жыць і спачываць на зямлі вашай, і даведаецеся, што Я, Пан сказаў і зрабіў гэта, — кажа Пан.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 4, 1–8
Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму як справядлівасць

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Што, скажам, знайшоў Абрагам, праайцец наш паводле цела? Калі Абрагам апраўдаўся ўчынкамі, то мае пахвалу, але не перад Богам. Бо што кажа Пісанне? Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму як справядлівасць. Плата працаўніку залічваецца не з ласкі, але з абавязку. А таму, хто не працуе, але верыць у таго, хто апраўдвае бязбожнага, вера ягоная залічваецца як справядлівасць.

Так і Давід называе шчаслівым чалавека, якому Бог залічвае справядлівасць незалежна ад учынкаў: Шчаслівыя, каму беззаконне дараванае і чые грахі закрытыя; благаслаўлёны чалавек, якому Пан не залічыць граху.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 1, 11–14
Мы раней спадзяваліся на Хрыста, і былі пазначаныя пячаткаю Духа Святога

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

У Хрысце мы былі выбраны і прадвызначаны згодна з намерам таго, хто ўсё здзяйсняе паводле пастанаўлення волі сваёй, каб мы, якія раней спадзяваліся на Хрыста, былі для хвалы Ягонай славы.

У Ім і вы, калі пачулі слова праўды, добрую навіну пра збаўленне вашае, і паверылі ў Яго, былі пазначаныя пачаткаю абяцанага Духа Святога, які ёсць задаткам нашай спадчыны дзеля адкуплення Ягонага набытку, для хвалы Ягонай славы.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 7, 18–25а
Хто вызваліць мяне ад гэтага цела смерці?

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Ведаю, што не жыве ўва мне, гэта значыць, у целе маім, добрае. Бо жаданне ёсць ува мне, але зрабіць добрае не знаходжу як. Бо добрае, якое хачу, не раблю, а благое, якое не хачу, раблю. Калі ж раблю не тое, што хачу, ужо не я раблю гэта, але грэх, што жыве ўва мне.

Тады я адкрываю закон, што, калі хачу рабіць добрае, ляжыць перада мною благое. Бо, паводле духоўнага чалавека, знаходжу задавальненне ў Законе Божым, але ў членах маіх бачу іншы закон, што змагаецца з законам розуму майго і робіць мяне нявольнікам закону граху, які ў членах маіх. Няшчасны я чалавек. Хто вызваліць мяне ад гэтага цела смерці? Дзякую Богу праз Езуса Хрыста, нашага Пана.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 4, 1–6
Адно цела, адзін Пан, адна вера, адзін хрост

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

Малю вас я, вязень Пана, паступаць годна паклікання, якім вы пакліканы, з усёю пакораю і лагоднасцю, з доўгацярплівасцю, церпячы адзін аднаго ў любові, стараючыся захаваць еднасць духа ў саюзе міру.

Адно цела і адзін дух, як і вы пакліканы ў адной надзеі вашага паклікання. Адзін Пан, адна вера, адзін хрост, адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі і праз усіх, і ва ўсіх нас.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 4, 1–5
Пан выявіць намеры сэрцаў

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Няхай людзі лічаць нас слугамі Хрыста і распарадчыкамі таямніц Божых. А ў такім выпадку ад распарадчыкаў патрабуецца, каб кожны з іх аказаўся верным.

Мне ж неістотна, як асудзіце мяне вы ці людскі суд, я і сам сябе не суджу. Бо я ні ў чым сябе не дакараю, але гэта не апраўдвае мяне. Пан ёсць тым, хто судзіць мяне.

Таму не судзіце заўчасна, пакуль не прыйдзе Пан, які асветліць схаванае ў цемры і выявіць намеры сэрцаў. І тады кожны атрымае ўзнагароду ад Бога.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 4, 1–8
Воля Божая — гэта асвячэнне вашае

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Тэсаланiкiйцаў.

Браты, просім і заклікаем вас у Пану Езусе: навучыцеся ад нас паводзінам, якія падабаюцца Богу, хоць вы так і паступаеце, і ўзбагачайцеся ў гэтым яшчэ больш. Бо ведаеце, якія наказы мы далі вам праз Пана Езуса.

Бо воля Божая — гэта асвячэнне вашае, каб вы сцерагліся ад распусты, каб кожны з вас умеў утрымліваць сваё цела ў святасці і пашане, а не ў пажадлівым захапленні, як язычнікі, што не ведаюць Бога. Няхай ніхто не крыўдзіць і не выкарыстоўвае брата свайго ў гэтай справе, бо Пан — мсціўца за ўсё гэта, як мы сказалі вам раней і засведчылі.

Бог паклікаў нас не да нячыстасці, але да святасці. Таму той, хто пагарджае гэтым, пагарджае не чалавекам, але Богам, які і дае вам свайго Духа Святога.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 1, 17–25
Мы ж абвяшчаем Хрыста ўкрыжаванага, які для юдэяў — прычына ўпадку, а для тых, хто пакліканы, — Божая мудрасць

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Хрыстус паслаў мяне не хрысціць, але абвяшчаць Добрую Навіну; і не мудрасцю слова, каб не зрабіць марным крыжа Хрыстовага. Бо для тых, хто гіне, слова аб крыжы — гэта глупства, але для нас, якія збаўляемся, — гэта моц Божая.

Бо напісана: Я знішчу мудрасць мудрацоў і адкіну розум разумных. Дзе мудрэц? Дзе кніжнік? Дзе даследчык гэтага веку? Ці не ператварыў Бог мудрасці свету ў глупства?

Паколькі свет сваёю мудрасцю не пазнаў Бога ў мудрасці Божай, спадабалася Богу праз глупства прапаведавання збавіць веруючых. Бо юдэі патрабуюць знакаў, а грэкі шукаюць мудрасці. Мы ж абвяшчаем Хрыста ўкрыжаванага, які для юдэяў — прычына ўпадку, для язычнікаў — глупства, а для тых, хто пакліканы, і юдэяў, і грэкаў — Ён Хрыстус, Божая моц і Божая мудрасць. Бо неразумнае ў Бога разумнейшае за людзей, а слабое ў Бога мацнейшае за людзей.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Экл 3, 1–11
Свой час мае кожная справа пад небам

Чытанне кнігі Эклезіяста.

Усё мае свой адпаведны час,
свой час мае кожная справа пад небам:
час нараджацца і час паміраць;
час саджаць і час збіраць, што пасадзілі;
час забіваць і час лячыць;
час руйнаваць і час будаваць;
час плакаць і час смяяцца;
час смуткаваць і час плясаць;
час раскідваць камяні і час іх збіраць;
час абдымацца і час ухіляцца ад абдымкаў;
час шукаць і час губляць;
час зберагаць і час выкідаць;
час разрываць адзенне і час зашываць;
час маўчаць і час гаварыць;
час любіць і час ненавідзець;
час ваяваць і час мірыцца.
Якая карысць работніку з таго, над чым працуе?
Я ўбачыў заняткі, над якімі Бог даў клапаціцца людзям.
Ён усё зрабіў добрым у свой час;
таксама вечнасць Ён паклаў у іхнія сэрцы,
але чалавек не можа зразумець справаў,
якія ўчыніў Бог ад пачатку і аж да канца.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ёэл 1, 13–15; 2, 1–2
Прыходзіць дзень Пана, дзень цемры і змроку

Чытанне кнігі прарока Ёэля.

Падперажыцеся і галасіце, святары,
плачце слугі алтара.
Уваходзьце і начуйце ў мешкавіне,
слугі Бога майго,
бо знікла з дому Бога вашага
ахвяра некрывавая і з напояў.
Абвясціце святы пост,
склічце сход,
збярыце старэйшын,
усіх жыхароў краіны
да дому Пана Бога вашага
і заклікайце Пана.
О, які дзень!
Блізка дзень Пана,
ён прыйдзе ад Усемагутнага, нібы спусташэнне.
Затрубіце ў трубу на Сіёне,
крычыце на гары Маёй святой,
няхай спалохаюцца ўсе жыхары зямлі,
бо прыходзіць дзень Пана, бо ён блізка.
Дзень цемры і змроку,
дзень воблачны і імглісты!
Як світанне, разыходзіцца па гарах
народ вялікі і моцны,
якога не было спрадвеку,
і пасля яго ўжо не будзе з пакалення ў пакаленне.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 3, 7–14
Тыя, хто верыць, будуць благаслаўлёныя разам з верным Абрагамам

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Зразумейце, што тыя, хто верыць, гэта сыны Абрагама. І Пісанне, якое прадбачыла, што Бог праз веру апраўдае язычнікаў, ужо Абрагаму абвясціла добрую навіну: У табе благаслаўлёныя будуць усе народы. Таму тыя, хто верыць, будуць благаслаўлёныя разам з верным Абрагамам. А ўсе, хто спадзяецца на ўчынкі паводле Закону, знаходзяцца пад праклёнам, бо напісана: Пракляты кожны, хто не трымаецца ўсяго, што напісана ў кнізе Закону, каб чыніць гэта. А што дзякуючы Закону ніхто не апраўдваецца перад Богам, гэта відавочна, бо справядлівы вераю жыць будзе. Закон жа не з веры, але той, хто выконвае наказы, той жыць будзе дзякуючы ім.

Хрыстус адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшы праклёнам за нас, бо напісана: Пракляты кожны, хто вісіць на дрэве, — каб благаслаўленне Абрагама праз Хрыста Езуса пашырылася на язычнікаў, каб мы атрымалі праз веру абяцанага Духа.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 9, 16–19. 22b–27
Для ўсіх я стаў усім, каб любою цаною збавіць некага

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Калі я абвяшчаю Евангелле, то мне няма чым хваліцца, бо абавязак гэты ўскладзены на мяне, і гора мне, калі я не абвяшчаю Евангелля. Бо, калі раблю гэта з уласнай волі, атрымліваю ўзнагароду; а калі не з уласнай волі, то выконваю даручанае мне служэнне. Якая ж мая ўзнагарода? Каб, бескарысліва прапаведуючы Евангелле, я даносіў навіну пра Хрыста, не карыстаючыся маёю ўладаю ў Евангеллі. Таму што, будучы вольным ад усіх, я стаў нявольнікам ўсіх, каб здабыць яшчэ больш.

Для ўсіх я стаў усім, каб любою цаною збавіць некага. Раблю ж гэта дзеля Евангелля, каб стаць яго саўдзельнікам.

Ці не ведаеце, што на стадыёне бягуць усе бегуны, але ўзнагароду атрымлівае адзін? Дык бяжыце так, каб атрымаць яе. Кожны спаборнік вытрымлівае ўсё; толькі тыя – каб атрымаць тленны вянок, а мы – нятленны. Таму я не бягу так, нібы бязмэтна, не змагаюся так, нібы б’ючы паветра; але я суровы да свайго цела і лічу яго паднявольным, каб, прапаведуючы іншым, самому не аказацца няздатным.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 15, 12–20
Калі Хрыстус не ўваскрос, то вера ваша марная

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Калі прапаведуюць, што Хрыстус уваскрос з мёртвых, то чаму некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрашэння мёртвых? Калі ж няма ўваскрашэння мёртвых, то і Хрыстус не ўваскрос, а калі Хрыстус не ўваскрос, то марнае і прапаведаванне нашае, і вера ваша марная.

Тады б мы аказаліся фальшывымі сведкамі Бога, бо сведчылі б супраць Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, якога Ён не ўваскрашаў, паколькі мёртвыя не ўваскрасаюць. Бо калі мёртвыя не ўваскрасаюць, то і Хрыстус не ўваскрос. А калі Хрыстус не ўваскрос, то вера ваша марная і вы далей у грахах вашых. Тады загінулі і памерлыя ў Хрысце. І калі мы спадзяёмся на Хрыста толькі ў гэтым жыцці, то мы самыя няшчасныя сярод людзей.

Але цяпер Хрыстус уваскрос з мёртвых, Першынец сярод тых, якія заснулі.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць чацвёрты звычайны тыдзенью, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Цім 6, 2с–12
Ты, о чалавек Божы, імкніся да справядлівасці

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Цімафея.

Умілаваны:

Гэтаму навучай і да гэтага заклікай. Калі хто навучае інакш і не трымаецца здаровых словаў нашага Пана Езуса Хрыста, а таксама згоднага з пабожнасцю вучэння, той заганарыўся, нічога не ведае, але мае хваравітую схільнасць да пытанняў і слоўных спрэчак. З гэтага ўзнікаюць зайздрасць, гнеў, блюзнерствы, зласлівыя падазрэнні, няспынныя спрэчкі пазбаўленых праўды людзей з сапсаваным мысленнем, якія лічаць, што пабожнасць — гэта карысць.

Сапраўды, пабожнасць разам з задавальненнем — гэта вялікая карысць. Бо мы нічога не прыносім у свет і не можам нічога вынесці. Але, маючы спажытак і чым прыкрыцца, будзем жа задаволеныя гэтым.

А тыя, хто хоча ўзбагаціцца, трапляюць у спакусу і пастку, у шматлікія неразумныя і шкодныя пажадлівасці, якія затапляюць людзей у згубе і пагібелі. Бо корань ўсялякага зла — гэта любоў да грошай, у пагоні за якімі некаторыя адступіліся ад веры і аддалі сябе шматлікім пакутам.

Але ты, о чалавек Божы, пазбягай памылак, імкніся да справядлівасці, пабожнасці, веры, любові, цярплівасці і лагоднасці. Змагайся добрым змаганнем веры, трымайся вечнага жыцця, да якога ты пакліканы і пра якое ты даў добрае вызнанне перад многімі сведкамі.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць шосты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Бар 1, 15–22
Мы зграшылі перад Панам і не паслухаліся

Чытанне кнігі прарока Баруха.

У тыя дні:

У Пана, Бога нашага, справядлівасць, у нас жа – сорам на тварах, як сёння ва ўсякага юдэя і ў жыхароў Ерузалема, і ў каралёў нашых, і ў кіраўнікоў нашых, і ў святароў нашых, і ў прарокаў нашых, і ў айцоў нашых, бо мы зграшылі перад Панам і не паслухаліся Яго, і не пачулі голасу Пана, Бога нашага, каб паступаць паводле наказаў Пана, якія Ён даў нам.

таго дня, калі Пан вывеў айцоў нашых з зямлі Егіпецкай, і да гэтага дня мы былі непаслухмяныя Пану, Богу нашаму, і не хвалявала нас, што мы не слухалі Ягоны голас. Таму і спасціглі нас няшчасці і праклён, якімі пагражаў Пан праз слугу свайго Майсея ў той дзень, калі вывеў айцоў нашых з зямлі Егіпецкай, каб даць нам зямлю, дзе плывуць малако і мёд, як сёння. І не слухалі мы голасу Пана Бога нашага ва ўсіх словах прарокаў, якіх пасылаў да нас, і кожны паступаў паводле злых намераў сэрца свайго, служачы чужым багам і чынячы зло перад вачыма Пана, Бога нашага.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дваццаць шосты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ёв 38, 1. 12–21; 40, 3–5
Ці ты загадваў раніцы, ці сыходзіў ты да марскіх крыніцаў

Чытанне кнігі Ёва.

Пан адказаў Ёву з віхуры, кажучы:

Ці калі-небудзь у сваім жыцці ты загадваў раніцы, паказваў зараніцы месца яе, каб яна ахапіла межы зямлі і скінула з яе бязбожнікаў? Зямля змяняецца, як гліна пад пячаткай, і расфарбавана яна, як адзенне. Аднята ў бязбожнікаў святло іхняе, і высока ўзнятая рука іх зламана?

Ці сыходзіў ты да марскіх крыніцаў і ці даследаваў дно бездані? Ці адчыняліся табе брамы смерці, ці бачыў ты брамы смяротнага ценю? Ці аглядаў ты прастору зямлі? Раскажы, калі ведаеш пра ўсё гэта.

На якім шляху жыве святло, і дзе тое месца цемры, каб дайшоў ты да іхніх межаў і ведаў сцежкі да іх дому? Ты пазнаў гэта, бо ўжо тады быў народжаны, і лічба дзён тваіх вялікая?

І адказаў Ёў Пану: Вось я малы, што Табе адкажу? Руку сваю кладу на вусны свае. Я раз прамовіў, і ўжо не адкажу; нават двойчы, але нічога не дадам.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дзевятнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Нав 24, 1–13
Я ўзяў бацьку вашага з Месапатаміі, вывеў вас з Егіпта, і прывёў вас у зямлю

Чытанне кнігі Езуса Навіна.

У тыя дні:

Езус Навін сабраў у Сіхеме ўсе плямёны Ізраэля і паклікаў старэйшых Ізраэля, яго кіраўнікоў, суддзяў і начальнікаў, і яны сталі перад абліччам Бога. Тады Езус Навін звярнуўся да ўсяго народа:

Так кажа Пан, Бог Ізраэля: Айцы вашыя, Тэрах, бацька Абгагама і Нахора, здаўна жылі на другім баку ракі і служылі чужым багам. Але Я ўзяў бацьку вашага Абрагама з межаў Месапатаміі, і правёў яго па ўсёй зямлі Ханаан, і памножыў нашчадкаў Ягоных, і даў яму Ісаака. Ісааку даў Якуба і Эзава. Эзаву Я даў ва ўладанне гару Сэір, а Якуб і сыны ягоныя сышлі ў Егіпет.

Тады Я паслаў Майсея і Аарона і ўдарыў Егіпет цудамі, што ўчыніў там, і пасля Я вывеў вас. Я вывеў продкаў вашых з Егіпта, і вы прыйшлі да мора. І егіпцяне з калясніцамі і конніцаю гналіся за айцамі вашымі аж да Чырвонага мора. І яны паклікалі Пана, і Ён паставіў паміж вамі і егіпцянамі цемру і навёў на іх мора, і яно накрыла іх. Бачылі вочы вашыя, што Я ўчыніў у Егіпце. Потым вы доўгі час жылі ў пустыні.

І Я прывёў вас у зямлю амарэяў, якія жылі на другім баку Ярдана. А калі яны ваявалі супраць вас, Я аддаў іх у рукі вашыя, і вы авалодалі зямлёю іхняй, а Я знішчыў іх. Пасля паўстаў Балак, сын Сэфора, маабскі кароль, і ваяваў супраць Ізраэля. І паслаў паклікаць Балаама, сына Бэора, каб ён праклянуў вас. Але Я не пажадаў слухаць Балаама, ён благаславіў вас, а Я ўратаваў вас ад рукі Балака.

Вы пераправіліся праз Ярдан і прыйшлі ад Ерыхона. Ваявалі супраць вас жыхары горада гэтага, амарэі, фэрэзэі, ханаанейцы, хетэі, гергесэі, хевэі і евусэі, але Я аддаў іх у рукі вашыя. Я паслаў перад вамі шэршняў, якія прагналі ад аблічча вашага двух каралёў амарэйскіх. Не мячом і не лукам тваім было гэта зроблена.

Я даў вам зямлю, над якою вы не працавалі, і гарады, якіх вы не будавалі; і вы жывяце ў іх, і спажываеце плён вінаграднікаў і алівы, якіх вы не саджалі.

Гэта слова Божае.

Пятніца — дзевятнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 16, 1–15. 60. 63
Ты была дасканалаю ў аздобе Маёй, якой Я цябе адарыў, і стала чужаложыць

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Пан скіраваў да мяне слова: Сыне чалавечы, пакажы Ерузалему агіду ягоную і скажы яму: гэта кажа Ерузалему Пан Бог: тваё паходжанне і твая радзіма — у зямлі ханаанскай, бацька твой — амарэй, а маці — хетэйка. Калі ты нарадзілася, у дзень тваіх народзін, не абрэзалі пупавіны табе і для ачышчэння не абмылі цябе ў вадзе, не нацерлі цябе соллю і не спавілі ў пялёнкі. Нічыё вока не пашкадавала цябе, каб міласэрна зрабіць табе хоць нешта з гэтага, аднак з пагардай да твайго жыцця выкінулі цябе на голае поле ў дзень, калі ты нарадзілася.

Праходзячы міма цябе, Я ўбачыў цябе, кінутую на патаптанне ў сваёй крыві, і сказаў табе: Жыві ў сваёй крыві! Так, Я сказаў табе: Жыві ў сваёй крыві! Я расціў цябе як палявую расліну. І ты вырасла, і стала вялікай, і дасягнула незвычайнай прыгажосці: узняліся грудзі твае і выраслі валасы твае, але ты ўсё яшчэ была голай і непрыкрытай.

Я праходзіў каля цябе і ўбачыў цябе. Гэта быў час твой, час кахання. Я распасцёр шаты свае над табою і прыкрыў тваю галечу. Я пакляўся табе і заключыў з табой запавет, – кажа Пан Бог, – і ты стала Маёю. Я абмыў цябе вадою, абцёр з цябе кроў і намасціў цябе алеем. Я апрануў цябе ў вышываныя шаты, абуў цябе ў саф'янавыя чаравікі, бісерам аперазаў цябе і накрыў шоўкам. Каштоўнасцямі ўпрыгожыў цябе, надзеў бранзалеты на рукі твае, а ланцужок на тваю шыю. Я даў кальцо табе ў нос і завушніцы для тваіх вушэй, на галаву тваю ўсклаў цудоўную карону. І ты прыбралася ў золата і срэбра, апранулася ў бісер і шоўк, у вышываныя шаты. Ты спажывала найчысцейшую муку, мёд і алей. Ты стала надзвычай прыгожай і дасягнула каралеўскай велічы. І разышлася слава твая між народамі з прычыны красы тваёй, бо ты была дасканалаю ў аздобе Маёй, якой Я цябе адарыў, — кажа Пан.

Але ты ўсклала надзею на сваю прыгажосць і з-за славы сваёй стала чужаложыць. Ты рассыпала сваю распусту, аддаючыся кожнаму, хто праходзіў міма цябе.

Аднак Я буду памятаць пра свой запавет, што заключыў з Табою ў дні маладосці тваёй, і ўстанаўлю з табою вечны запавет, каб ты памятала і саромелася і каб ад сораму не магла больш адкрыць вуснаў сваіх у той час, калі я дарую табе ўсё, што ты рабіла, — кажа Пан Бог.

Гэта слова Божае.

  • Па прыкладзе Марыі
    Моладзь Чырвонага касцёла запрашае на адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту 23 мая пасля Св. Імшы а 19 гадзіне.
  • Май
    2019

    Тэатр Зніч

  • Красавік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"