Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

ХХXII Звычайная нядзеля, Год B

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Вал 17, 10–16
Зрабіла ўдава са сваёй мукі праснак і прынесла Іллі

Чытанне Першай кнігі Валадарстваў.

У тыя дні:

Устаў прарок Ілля і пайшоў у Сарэпту. І калі падышоў да брамы горада, з’явілася перад ім удава, якая збірала дровы. І паклікаў яе, кажучы: Прынясі мне трохі вады ў збане напіцца. Калі яна пайшла прынесці вады, ён крыкнуў услед: Вазьмі, прашу, для мяне і кавалак хлеба.

Яна ж адказала: На жыццё Пана, твайго Бога, не маю печыва, толькі жменю мукі ў кадушцы і трохі алею ў збане. Вось збяру некалькі кавалкаў дрэва і пайду, згатую сабе і майму сыну. З’ямо гэта і памром.

Ілля сказаў ёй: Не бойся, але ідзі і зрабі, як сказала. Толькі спачатку зрабі невялікі праснак для мяне і прынясі мне. Сабе ж і сыну зробіш потым. Бо так кажа Пан, Бог Ізраэля: Кадушка мукі не скончыцца, і збан алею не апусцее аж да дня, калі Пан спашле дождж на зямлю.

Яна пайшла і зрабіла, як сказаў Ілля. І штодня елі ён, яна і дом яе. І так было кожны дзень. Кадушка мукі не скончылася, і збан алею не апусцеў паводле абяцання, якое Пан даў праз Іллю.

Гэта слова Божае.

ХХXIII Звычайная нядзеля, Год B

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дан 12, 1–3
І ў той час збавіцца народ твой

Чытанне Першай кнігі прарока Даніэля.

Паўстане ў той час Міхал, князь вялікі, які стаіць для абароны сыноў народа твайго. І надыдзе цяжкі час, якога не было з таго моманту, калі пачалі існаваць народы, аж да гэтай пары. І ў той час збавіцца народ твой, кожны, каго знойдуць запісаным у кнізе. І многія з тых, хто спіць ў пыле зямным, абудзяцца: адны — да вечнага жыцця, другія — на вечную ганьбу. І тыя, хто мудры, будуць ззяць, як свяцілы небасхілу, а тыя, хто навучыць многіх справядлівасці — як зоркі на вечную вечнасць.

Гэта слова Божае.

ХХXIІ Звычайная нядзеля, Год А

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Мдр 6, 12–16
Хто шукае мудрасць, той знойдзе яе

Чытанне кнігі Мудрасці Саламона.

Цудоўная і неўвядальная мудрасць.
З лёгкасцю заўважыць яе той, хто любіць яе,
а хто шукае, той знойдзе яе.
Яна спяшаецца да тых, хто яе прагне,
каб першай адкрыцца ім.
Не стоміцца той, хто дзеля яе ўстае на світанні,
бо ўбачыць яе, як сядзіць пры ягоных дзвярах.
Думаць пра яе — гэта вяршыня разважлівасці,
і хто чувае з-за яе, хутчэй пазбавіцца клопатаў.
Бо яна сама ходзіць навокал, шукаючы годных яе,
і ласкава адкрываецца ім на шляхах іхніх,
і выходзіць насустрач усялякай іхняй задуме.

Гэта слова Божае.

ХХXІIІ Звычайная нядзеля, Год А

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Прып 31, 10–13, 19–20, 30–31
Ахвотна працуе рукамі сваімі

Чытанне кнігі Прыпавесцяў Саламона.

Жанчыну дасканалую хто ж знойдзе?
Цана яе большая, чым перлаў.
Давярае ёй сэрца мужа яе,
і ён не застанецца без прыбытку.
Яна адплочвае яму дабром, а не злом,
ва ўсе дні ягонага жыцця.
Яна шукае воўну і лён
і ахвотна працуе рукамі сваімі.
Рукі свае працягвае да прáсніцы,
і пальцы яе трымаюць верацяно.
Далонь сваю працягвае ўбогаму
і руку сваю падае няшчаснаму.
Прывабнасць — гэта зман, а прыгажосць — гэта марнасць,
жанчына, якая баіцца Пана, годная пахвалы.
Аддавайце ёй паводле працы рук яе,
няхай хваляць ў брамах чыны яе.

Гэта слова Божае.

ХХІ Звычайная нядзеля, Год А

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Іс 22, 19–23
Ускладу ключ дому Давіда на плечы ягоныя

Чытанне кнігі прарока Ісаі.

Так кажа Пан Шэбну, кіраўніку палаца:

Я сапхну цябе з месца твайго і скіну цябе з пасады тваёй. І станецца ў той дзень, што Я паклічу слугу Майго Эліякіма, сына Хелкія. Апрану яго ў хітон твой, і падперажу яго пасам тваім, і ўладу тваю перадам у рукі ягоныя, і стане ён айцом для жыхароў Ерузалема і для дому Юды. І ўскладу ключ дому Давіда на плечы ягоныя. І калі ён адчыніць, ніхто не зачыніць, і калі зачыніць, ніхто не адчыніць. І ўваб’ю яго, як кол на цвёрдым месцы, і ён стане тронам славы для дому айца свайго.

Гэта слова Божае.

ХХІI Звычайная нядзеля, Год А

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 20, 7–9
Слова Пана стала прычынаю кпінаў з мяне

Чытанне кнігі прарока Ераміі.

Ты намаўляў мяне, Пане, і я паддаўся намове; Ты быў мацнейшы і перамог мяне. Я станаўлюся пасмешышчам кожны дзень, і ўсе кпяць з мяне. Бо калі толькі пачынаю гаварыць, крычу аб насіллі, абвяшчаю спусташэнне, таму што слова Пана стала прычынаю штодзённых кпінаў і насмешак з мяне. І я сказаў сабе: Не буду ўспамінаць Яго і не буду больш прамаўляць ў імя Ягонае. Але ў маіх касцях з’явіўся нібы палаючы агонь, што быў замкнёны ў касцях маіх; я стаміўся цярпець яго, і больш не магу.

Гэта слова Божае.

Чацвер — V Велікодны тыдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дз 15, 7–21
Я лічу, што не трэба абцяжарваць тых язычнікаў, якія навяртаюцца да Бога

Чытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.

У тыя дні:

Калі паўстала вялікая спрэчка, Пётр устаў і сказаў Апосталам і прэзбітэрам: Браты, вы ведаеце, што з даўніх дзён Бог выбраў мяне сярод вас, каб язычнікі з маіх вуснаў пачулі слова Евангелля і паверылі. І Бог, які ведае сэрцы, засведчыў перад імі, даўшы ім, як і нам, Духа Святога. І не зрабіў ніякай розніцы паміж намі ды імі і праз веру ачысціў іхнія сэрцы.

Навошта ж цяпер выпрабоўваеце Бога, ускладаючы вучням на шыю ярмо, якое не маглі несці ні айцы нашыя, ні мы? Але мы верым, што ласкаю Пана Езуса мы будзем збаўленыя таксама, як і яны.

Замоўклі ўсе сабраныя і слухалі апавяданне Барнабы і Паўла пра тое, як шмат знакаў і цудаў учыніў Бог праз іх сярод язычнікаў.

Калі яны скончылі, загаварыў Якуб, кажучы: Браты, паслухайце мяне. Сымон расказаў, як Бог спачатку паглядзеў на язычнікаў, каб выбраць з іх народ для свайго імя. І з гэтым згаджаюцца словы прарокаў, як напісана:

Потым вярнуся і адбудую заняпалы шацёр Давіда, і адбудую руіны яго і пастаўлю нанова, каб астатнія людзі шукалі Пана, і ўсе народы, над якімі заклікаюць імя Маё, — кажа Пан, які чыніць гэтыя справы, вядомыя спрадвеку. Таму я лічу, што не трэба абцяжарваць тых язычнікаў, якія навяртаюцца да Бога, але трэба напісаць ім, каб яны ўстрымліваліся ад брыдоты ідалаў, ад распусты, ад таго, што задушана, і ад крыві. Бо з даўніх часоў ёсць у кожным горадзе тыя, хто кожную суботу абвяшчае і чытае Майсея ў сінагогах.

Гэта слова Божае.

Чацвер — V Тыдзень Вялікага посту

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 17, 3–9
Ты станеш айцом мноства народаў

Чытанне кнігі Быцця.

У тыя дні:

Абрам упаў ніцма на зямлю, і Бог сказаў яму: Вось Мой запавет з табою: ты станеш айцом мноства народаў. І больш не будзеш называцца Абрамам, але імя тваё будзе Абрагам, бо Я зраблю цябе айцом мноства народаў. Я зраблю цябе надзвычай плодным, і выведу з цябе народы, і каралі выйдуць з цябе.

І ўстанаўлю запавет Мой паміж Мною і табою, і паміж нашчадкамі тваімі ў іх пакаленнях; запавет вечны, каб Я быў Богам для цябе і для тваіх будучых нашчадкаў. Я дам табе і тваім будучым нашчадкам зямлю, па якой ты падарожнічаеш, усю зямлю Ханаан, на вечнае валоданне, і буду ім Богам.

І сказаў Бог Абрагаму: Ты ж захавай запавет Мой, ты і будучыя нашчадкі твае ў іх пакаленнях.

Гэта слова Божае.

Чацвер — VII Велікодны тыдзень

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Дз 22, 30; 23, 6–11
Ты павінен сведчыць і ў Рыме

Чытанне кнігі Дзеяў Апосталаў.

У тыя дні:

Тысячнік, жадаючы дакладна ведаць, у чым юдэі абвінавачваюць Паўла, вызваліў яго і загадаў сабрацца першасвятарам і ўсёй Вялікай радзе. Потым прывёў Паўла і паставіў перад імі.

Павел, ведаючы, што адна частка складалася з садукеяў, а другая — з фарысеяў, усклікнуў у Высокай радзе: Браты, я фарысей і сын фарысея, мяне судзяць за надзею на ўваскрашэнне мёртвых.

Калі ён сказаў гэта, распачалася спрэчка паміж фарысеямі і садукеямі, і падзяліўся сход. Бо садукеі кажуць, што няма ўваскрашэння, ні анёла, ні духа, а фарысеі прызнаюць адно і другое. Узняўся вялікі крык. І ўсталі некаторыя кніжнікі з боку фарысеяў, і пратэставалі, кажучы: Нічога благога мы не знаходзім у гэтым чалавеку. А раптам з ім размаўляў дух ці анёл?

Калі спрэчка абвастрылася, тысячнік спалохаўся, што разарвуць Паўла, і загадаў жаўнерам спусціцца, забраць яго ад іх і завесці ў крэпасць. А ў наступную ноч Пан з’явіўся яму і сказаў: Будзь адважны, бо, як ты сведчыў пра Мяне ў Ерузалеме, так ты павінен сведчыць і ў Рыме.

Гэта слова Божае.

Чацвер — адзінаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Кар 11, 1–11
Бескарысліва прапаведаваў вам Евангелле Божае

Чытанне Другога паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Калі б вы хоць крыху былі паблажлівыя да маёй неразважлівасці. Але вы і так паблажлівыя да мяне. Бо я руплюся аб вас рупнасцю Божаю, бо я заручыў вас з адзіным мужам, каб паставіць вас перад Хрыстом, як чыстую дзеву. Аднак баюся, каб так, як змей хітрасцю сваёй падмануў Еву, не былі зведзеныя думкі вашыя ад прастаты і беззаганнасці, што ў Хрысце. Бо, калі б хто прыйшоў і пачаў прапаведаваць іншага Езуса, якога мы не прапаведавалі, ці калі б атрымалі іншага Духа, якога не атрымлівалі, ці іншае Евангелле, якога не прымалі, – то вы ахвотна згаджаецеся. Але думаю, што я зусім не ніжэйшы за найвышэйшых Апосталаў. Хоць я і невук у красамоўстве, але не ў пазнанні. Урэшце, усяляк і ва ўсім мы адкрыліся вам.

Ці зграшыў я тым, што прыніжаў сябе, каб узвысіць вас, бо бескарысліва прапаведаваў вам Евангелле Божае? Іншыя Касцёлы абабраў, прымаючы плату для служэння вам. Будучы ў вас ды церпячы нястачу, нікому не дакучаў, бо патрэбы мае пакрылі браты, якія прыйшлі з Македоніі. Ды і ва ўсім я стараўся і стараюся не быць для вас цяжарам. Як ёсць ува мне праўда Хрыстовая, так гэтая пахвала мая не сціхне ў землях Ахаі. Чаму? Ці таму, што не люблю вас? Бог ведае.

Гэта слова Божае.

Чацвер — адзінаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Сір 48, 1-15
Калі Іллю схавала віхура, Елісей напоўніўся ягоным духам

Чытанне кнігі Мудрасці Сіраха.

У тыя дні:

З’явіўся Ілля, прарок, як агонь,
і слова ягонае палала, як паходня.
Ён наклікаў на іх голад,
і стараннасцю сваёю зменшыў іх колькасць.
Словам Пана ён замкнуў неба,
і тройчы спасылаў з яго агонь.
Як праславіўся ты, Ілля, сваімі цудамі,
і хто можа пахваліцца, што ён роўны табе?
Ты ўваскрасіў мёртвага са смерці
і вывеў з адхлані словам Найвышэйшага.
Прывёў каралёў да згубы,
а знатных скінуў з іх ложа.
На Сінаі ты пачуў абвінавачанне,
а на Горэбе — выкананне правасуддзя.
Ты намасціў каралёў для помсты
і прарока — сваім паслядоўнікам.
Ты, які быў забраны ў агністай віхуры,
у калясніцы вогненых коней.
Пра цябе напісана, што ты захаваны
для адпаведных часоў,
каб суняць гнеў, перш чым ён стане шаленствам,
каб звярнуць сэрца бацькі да сына
і аднавіць пакаленні Якуба.
Шчаслівыя тыя, хто бачыў цябе,
і хто ў любові заснуў,
бо і мы напэўна жыць будзем.
Калі Іллю схавала віхура,
Елісей напоўніўся ягоным духам.
У дні свае ён не баяўся ніякага ўладара,
і моцай ніхто яго не перамог.
Не было для яго нічога цяжкага,
і мёртвае цела ягонае прарочыла.
У жыцці сваім чыніў ён цуды,
і пасля смерці былі дзіўныя справы ягоныя.

Гэта слова Божае.

Чацвер — васемнаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ліч 20, 1-13
Пацякло мноства вады

Чытанне кнігі Лічбаў.

У тыя дні:

Сыны Ізраэля і ўвесь сход прыйшлі на пустыню Сін у першым месяцы, і народ заставаўся ў Кадэшы. І там памерла Мірыям, і была там пахавана.

І не было там вады для супольнасці, таму яны сабраліся супраць Майсея і Аарона. Людзі сварыліся з Майсеем, кажучы: Няхай бы мы таксама памерлі, калі паміралі браты нашы перад абліччам Пана. Навошта вы прывялі сход Пана ў пустыню, каб мы памерлі разам з жывёламі нашымі? Навошта вы прымусілі нас пакінуць Егіпет, каб прыйсці ў гэтае нягоднае месца, дзе нельга сеяць, дзе не растуць ні смоквы, ні вінаград, ні яблыкі гранату, тут няма нават вады для піцця?

Пакінуўшы супольнасць, Майсей з Ааронам адышлі да ўваходу ў шацёр спаткання і ўпалі ніцма на зямлю, і з’явілася над імі слава Пана. І Пан прамовіў да Майсея, кажучы: Вазьмі жазло і збяры супольнасць, ты і Аарон, брат твой, і ў іх прысутнасці скажыце скале, і яна выдасць з сябе ваду. Так ты здабудзеш ім ваду і дасі піць сходу і жывёлам іхнім.

І ўзяў Майсей жазло перад абліччам Пана, як Ён загадаў яму. І сабраў Майсей з Ааронам народ перад скалою, і сказаў ім: Слухайце, бунтаўнікі! Ці мы здабудзем для вас ваду са скалы гэтай? Тады Майсей узняў сваю руку і двойчы ўдарыў у скалу жазлом. І пацякло мноства вады, і напілася ўся супольнасць і жывёла іхняя.

А Пан сказаў Майсею і Аарону: За тое, што вы не паверылі ў Мяне, каб асвяціць Мяне ў вачах сыноў Ізраэля, не вы ўвядзеце гэтую супольнасць ў святую зямлю, якую дам ім. Гэта воды Мэрыбы, дзе сыны Ізраэля спрачаліся з Панам, і Ён паказаў сярод іх сваю святасць.

Гэта слова Божае.

Чацвер — васемнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 31, 31–34
Устанаўлю новы запавет і грахоў не буду ўспамінаць

Чытанне кнігі прарока Ераміі.

Вось надыходзяць дні, — кажа Пан, — калі ўстанаўлю з домам Ізраэля і з домам Юды новы запавет. Не паводле запавету, які Я ўстанавіў з іх продкамі ў дзень, калі ўзяў іх за руку, каб вывесці з зямлі егіпецкай. Той запавет Мой яны парушылі, хоць Я быў іх Валадаром, — кажа Пан.

Але вось запавет, які ўстанаўлю з домам Ізраэля пасля гэтых дзён, — кажа Пан. Укладу закон Мой у нутро іхняе і напішу яго на іхніх сэрцах, і буду ім Богам, а яны будуць Маім народам. І больш не будуць вучыць яны бліжняга свайго ці брата, кажучы: Пазнайце Пана! Бо ўсе, ад найменшага да найбольшага з іх, пазнаюць Мяне, — кажа Пан, — таму што дарую ім правіны і грахоў іхніх больш не буду ўспамінаць.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дванаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Вал 24, 8-17
Ехонію і ўсё адважнае войска вывеў кароль бабілёнскі ў няволю ў Бабілён

Чытанне Другой кнігі Валадарстваў.

Васемнаццаць гадоў было Ехоніі, калі стаў каралём. Ён валадарыў у Ерузалеме тры месяцы. Маці ягоную звалі Нэхушта, была яна дачкой Эльнафана з Ерузалема. І рабіў Ехонія благое ў вачах Пана ва ўсім, як айцец ягоны.

У той час падступіліся слугі Навухаданосара, караля бабілёнскага, да Ерузалема, і трапіў горад у аблогу. Прыйшоў Навухаданосар, кароль бабілёнскі, да горада, калі слугі ягоныя акружылі яго.

І выйшаў Ехонія, кароль юдэйскі, да караля бабілёнскага, ён і маці ягоная, і слугі ягоныя, і кіраўнікі ягоныя, і еўнухі ягоныя. І захапіў яго кароль бабілёнскі на восьмым годзе свайго панавання. Вывез адтуль усе скарбы дома Пана і скарбы каралеўскага дома. Паламаў увесь залаты посуд, які Саламон, кароль ізраэльскі, зрабіў у святыні Пана, як сказаў Пан. Перасяліў увесь Ерузалем, і ўсіх кіраўнікоў, і ўсё адважнае войска, — дзесяць тысяч было пераселеных, — і ўсіх цесляроў і кавалёў; нікога не засталося, апрача беднага люду зямлі. І перасяліў ён Ехонію ў Бабілён. І маці караля, і жонак караля, і еўнухаў ягоных, і моцных зямлі вывеў у няволю з Ерузалема ў Бабілён.

Усё войска, сем тысяч, і ўмельцаў, і будаўнікоў тысячу, усіх адважных, якія ходзяць на вайну, вывеў кароль бабілёнскі ў няволю ў Бабілён. А каралём зрабіў бабілёнскі кароль Матанію, дзядзьку Ехоніі, замест яго, і замяніў імя ягонае на Сэдэкію.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Суд 11, 29-39а
Ахвярую ва ўсеспаленне Пану першае, што выйдзе мне насустрач з дому

Чытанне кнігі Суддзяў.

У тыя дні:

Дух Пана быў над Ефтаем, і ён прайшоў зямлю Гілеада і Манасэса, і прайшоў гілеадскую Міцпу, а з гілеадскай Міцпы рушыў супраць аманіцянаў. Ефтай пакляўся Пану, кажучы: Калі Ты аддасі аманіцянаў у мае рукі і я вярнуся з мірам ад аманіцянаў, тады ахвярую ва ўсеспаленне Пану першае, што выйдзе мне насустрач з варотаў майго дому.

І прыйшоў Ефтай да аманіцянаў, каб ваяваць з імі, і Пан аддаў іх у рукі ягоныя. І ён нанёс ім вельмі вялікае паражэнне, пачынаючы ад Араэра аж да ўваходу ў Мініт, дваццаць гарадоў да Абэль-Харміна. І аманіцяне скарыліся перад сынамі Ізраэля.

А калі Ефтай вяртаўся да свайго дому ў Міцпу, выйшла яму насустрач адзіная дачка ягоная з бубнамі і танцамі. І не было ў яго іншых дзяцей. Убачыўшы яе, Ефтай разарваў шаты свае і сказаў: Гора мне, дачка мая, якое няшчасце ты спаслала на мяне! Ты пазбавіла мяне спакою! Бо я пакляўся перад Панам і не змагу ўчыніць інакш.

Яна адказала яму: Ойча мой, калі ты пакляўся перад Панам, то рабі са мной тое, што паабяцаў, таму што Пан дазволіў табе адпомсціць тваім ворагам, аманіцянам. І сказала бацьку: Дазволь мне папрасіць толькі аб адным: адпусці мяне на два месяцы падняцца ў горы, каб аплакаць маё дзявоцтва з маімі сяброўкамі. Ён адказаў: Ідзі, – і адпусціў яе на два месяцы. Яна пайшла з сяброўкамі сваімі і аплаквала ў гарах сваё дзявоцтва разам са сваімі сяброўкамі.

Калі ж мінула два месяцы, яна вярнулася да свайго бацькі, і ён зрабіў з ёю так, як пакляўся.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 36, 23–28
Дам вам сэрца новае і дух новы ў нутро вашае

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Так кажа Пан:

Я асвячу вялікае імя Маё, зняслаўленае сярод народаў, у якіх вы зганьбілі яго, і даведаюцца народы, што Я — Пан, — кажа Пан Бог, — калі Мая святасць праявіцца ў вас перад вачыма іхнімі. I Я вазьму вас з народаў, і збяру з усіх земляў, і прывяду вас у зямлю вашую. I акраплю вас вадою чыстаю, і будзеце ачышчаны ад ўсяго бруду вашага, і ад ўсіх ідалаў вашых Я ачышчу вас. I дам вам сэрца новае і дух новы ў нутро вашае, і забяру сэрца каменнае з цела вашага, і дам вам сэрца з плоці. I дух Мой удыхну ў нутро вашае, і зраблю так, што вы будзеце хадзіць у Законе Маім, захоўваць пастановы Мае і выконваць іх. I будзеце жыць на зямлі, якую Я даў айцам вашым, і будзеце народам Маім, а Я буду вашым Богам.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 3, 21–29
Чалавек апраўдваецца вераю незалежна ад учынкаў Закону

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Цяпер незалежна ад Закону з’явілася Божая справядлівасць, пра якую сведчаць Закон і прарокі. Справядлівасць Божая праз веру ў Езуса Хрыста для ўсіх, хто верыць, таму што няма розніцы. Бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай, але атрымліваюць апраўданне дарма, паводле ласкі Ягонай, праз адкупленне ў Езусе Хрысце. Яго Бог устанавіў у моцы Ягонай крыві як уміласціўленне праз веру, каб паказаць справядлівасць Яго ў адпушчэнні грахоў, учыненых раней — у час доўгацярплівасці Божай — каб выявіць справядлівасць Ягоную ў цяперашні час, каб з’явіўся Ён справядлівым і апраўдаў таго, хто верыць у Езуса.

Дык дзе ж пахвала? Адкінута. Якім законам? Законам учынкаў? Не, але законам веры. Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю незалежна ад учынкаў Закону. Ці ж Бог ёсць толькі юдэяў, а язычнікаў не? Так, і язычнікаў, таму што адзін ёсць Бог.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 1, 1–10
Выбраў нас у Ім перад стварэннем свету

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Павел, воляю Божаю апостал Езуса Хрыста, святым, што ў Эфесе, і верным у Хрысце Езусе: ласка вам і спакой ад Бога, Айца нашага, і Пана Езуса Хрыста.

Благаслаўлёны Бог і Айцец Пана нашага Езуса Хрыста, які благаславіў нас у Хрысце ўсялякім духоўным благаслаўленнем на нябёсах, бо Ён выбраў нас у Ім перад стварэннем свету, каб мы былі святымі і беззаганнымі перад Ім у любові. Ён прадвызначыў нас для ўсынаўлення праз Езуса Хрыста, паводле ўпадабання сваёй волі, дзеля хвалы сваёй праслаўленай ласкі, якою Ён адарыў нас ва Умілаваным. У Ім мы маем адкупленнне Ягонаю Крывёю, дараванне правінаў, паводле багацця ласкі Ягонай, якою шчодра адарыў нас ва ўсялякай мудрасці і разуменні, дазволіўшы нам пазнаць таямніцу сваёй волі, паводле свайго ўпадабання, якое раней паклаў ў Ім для спаўнення паўнаты часу, каб аб’яднаць ўсё ў Хрысце: тое, што на небе і на зямлі.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 6, 19–23
Цяпер, вызваліўшыся ад граху, вы сталі слугамі Бога

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Кажу паводле чалавечага разумення з-за слабасці цела вашага. Бо як аддавалі вы члены вашыя на служэнне нячыстасці і беззаконню і для беззаконня, так цяпер аддайце члены вашыя на служэнне справядлівасці для святасці. Бо калі вы былі нявольнікамі граху, вы былі свабоднымі ад справядлівасці. Які ж плод мелі вы тады, што цяпер саромеецеся яго? Бо заканчэнне ягонае — смерць.

Але цяпер, вызваліўшыся ад граху і стаўшы слугамі Бога, маеце плод ваш для святасці, а ў канцы — жыццё вечнае. Бо расплата за грэх — смерць, а дар Божы — жыццё вечнае ў Хрысце Езусе, Пану нашым.

Гэта слова Божае.

Чацвер — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 3, 14–21
Каб вы, укараніўшыся і ўмацаваўшыся ў любові, напоўніліся ўсёй паўнатою Божай

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

Я схіляю калені мае перад Айцом Пана нашага Езуса Хрыста, ад якога бярэ сваю назву кожны народ на нябёсах і на зямлі, каб Ён даў вам, паводле багацця славы сваёй, умацаваць сілы Духам Ягоным дзеля духоўнага чалавека, каб праз веру Хрыстус пасяліўся ў сэрцах вашых, каб вы, укараніўшыся і ўмацаваўшыся ў любові, змаглі зразумець з усімі святымі, чым ёсць шырыня і даўжыня, і вышыня, і глыбіня, і спазнаць любоў Хрыста, якая перавышае ўсялякае разуменне, каб вы напоўніліся ўсёй паўнатою Божай.

А таму, хто сілаю, якая дзейнічае ў нас, можа зрабіць непараўнальна больш за ўсё, чаго мы просім, або пра што думаем, Яму слава ў Касцёле і ў Хрысце Езусе ва ўсе пакаленні ад веку да веку. Амэн.

Гэта слова Божае.

  • Люты
    2020

    Тэатр Зніч

  • Адкрыццё фотавыставы

    Запрашаем на адкрыццё фотавыставы "Мир дикой природы" Клуба фатографаў дзікай прыроды Беларусі, які аб'ядноўвае каля 30 майстроў. Выстава адбудзецца 19 студзеня ў 12.00 ў Белай зале Чырвонага касцёла.

  • Студзень
    2020

    Тэатр Зніч

  • Адкрыццё фотавыставы
    Запрашаем на адкрыццё фотавыставы Ірэны Гудзіеўскай "Сімвалы Беларусі", якое адбудзецца 15 снежня а 12 гадзіне ў Белай зале.
  • Запрашаем на ранішнік

    24 лістапада 2019 года а 10-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча для дзяцей катэхетычнай школы адбудзецца Ранішнік «Так хацеў Бог».

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.