Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

Аўторак — восьмы звычайны тыдзень, год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Сір 35, 1–12
Хто трымаецца запаведзяў, прыносіць ахвяру збаўлення

Пачатак кнігі Мудрасці Сіраха.

Хто захоўвае Закон, той памнажае прынашэнні;
хто трымаецца запаведзяў, прыносіць ахвяру збаўлення.
Хто аддае падзяку, той прыносіць ахвяру з найлепшай мукі;
хто дае міласціну, прыносіць ахвяру хвалы.
Адступленне ад зла падабаецца Пану,
а ўхіленне ад несправядлівасці дае прабачэнне.
Не з’яўляйся перад Панам з пустымі рукамі,
бо ўсё гэта — паводле запаведзі.
Прынашэнне справядлівага ўзбагачае ахвярнік
і ўзыходзіць прыемным водарам да Найвышэйшага.
Ахвяра справядлівага чалавека прыемная,
і памяць пра яе не будзе забыта.
Са шчодрасцю праслаўляй Пана
і не шкадуй першых пладоў рук тваіх.
Пры кожным дары захоўвай вясёлым твар свойv і з радасцю ахвяруй дзесяціну.
Дай Найвышэйшаму, як Ён дае табе,
са шчодрасцю, якую дазваляюць твае сродкі.
Бо Пан адплачвае
і ў сем разоў больш Ён аддасць табе.
Не прынось подкупаў Яму, бо Ён не прыме,
і не спадзявайся на несправядлівую ахвяру,
бо Пан — суддзя,
які не зважае на славу асобы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 П 1, 10–16
Прароцтвы падтрымліваюць нашую надзею

Чытанне Першага паслання святога апостала Пятра.

Умілаваныя:

Гэтага збаўлення шукалі і дапытваліся прарокі, якія прадказвалі прызначаную вам ласку. Яны даследавалі, на калі і на які час указваў Дух Хрыста, які быў у іх і прадказваў цярпенні Хрыста і славу пасля гэтага. Ім адкрыта было, што не ім самім, а вам служыла тое, што цяпер абвешчана вам тымі, хто прапаведаваў Евангелле ў пасланым з неба Духу Святым, у што хочуць зазірнуць нават анёлы.

Таму, падперазаўшы сцёгны розуму вашага, будзьце цвярозымі і ўскладзіце ўсю сваю надзею на ласку, якая будзе прынесена вам у аб’яўленні Езуса Хрыста. Як паслухмяныя дзеці, не дастасоўвайцеся да пажадлівасцяў, якія вы мелі раней, у час няведання вашага. Але на ўзор Святога, які вас паклікаў, станьце святымі ва ўсіх паводзінах вашых. Бо напісана: Будзьце святымі, таму што Я святы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дванаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 13, 2. 5–18
Няхай не будзе спрэчак паміж табою і мною, бо мы з табою браты

Чытанне кнігі Быцця.

Абрам быў вельмі багаты на статкі, срэбра і золата. І ў Лота, які ішоў з Абрамам, былі таксама авечкі, валы і шатры. Зямля не магла ўтрымліваць іх абодвух, бо яны мелі вялікую маёмасць і не маглі жыць супольна.

Таму ўзнікла спрэчка паміж пастухамі статкаў Абрама і пастухамі статкаў Лота. А жылі тады на той зямлі хананэйцы і фэрэзейцы. І сказаў Абрам Лоту: Няхай не будзе спрэчак паміж табою і мною, паміж пастухамі тваімі і пастухамі маімі, бо мы з табою браты. Ці не ўся зямля перад табою. Прашу, аддзяліся ад мяне. Калі пойдзеш улева, я пайду ўправа, а калі пойдзеш управа, я пайду ўлева.

Лот жа ўзняў вочы свае і ўбачыў усю ваколіцу Ярдана, якая, пакуль Пан не знішчыў Садом і Гамору, была аж да Саару арошаная, нібы сад Пана і нібы зямля егіпецкая. Лот выбраў сабе тады ўсю ваколіцу Ярдана. І Лот вырушыў на ўсход. Так яны аддзяліліся адзін ад аднаго. Абрам пасяліўся ў зямлі ханаанскай, Лот жа пасяліўся ў мястэчках той ваколіцы і расцягнуў свае шатры аж да Садома. Жыхары Садома былі нягоднымі і вельмі грэшнымі перад Панам.

Пасля адыходу Лота Пан сказаў Абраму: Узнімі вочы свае і з таго месца, дзе стаіш, паглядзі на поўнач і на поўдзень, на ўсход і на захад. Усю гэтую зямлю, якую ты бачыш, дам табе і твайму патомству назаўсёды. Тваё ж патомства ўчыню, як пыл зямлі. Калі хто зможа палічыць пыл зямлі, то і патомства тваё будзе палічана. Устань, прайдзіся па зямлі ўздоўж і ўпоперак яе, бо табе аддам яе.

Абрам перасунуў шатры і прышоў пад Хеўрон, дзе былі дубы Мамрэ. І, асеўшы там, збудаваў ахвярнік Пану.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дванаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Вал 19, 9b–11. 14–21. 31–35a. 36
Буду ахоўваць горад гэты, каб уратаваць яго дзеля сябе і Давіда

Чытанне Першай кнігі Валадарстваў.

У тыя дні:

Асірыйскі кароль Сэнахерыб паслаў да Эзэхіі паслоў, кажучы: Так скажаце Эзэхію, каралю юдэйскаму: няхай не ашуквае цябе Бог твой, на якога ты спадзяешся, думаючы: Ерузалем не будзе аддадзены у рукі караля асірыйскага. Бо ты сам чуў, што зрабілі каралі асірыйскія з усімі землямі, як спустошылі іх. Ці ж ты адзін ацалееш?

Калі Эзэхія ўзяў ліст з рукі паслоў і прачытаў яго, пайшоў у дом Пана і разгарнуў яго перад Яго абліччам. І маліўся Эзэхія перад Панам, кажучы: Пане, Божа Ізраэля, які сядзіш на херувімах! Ты адзіны Бог усіх валадарстваў зямлі, Ты стварыў нябёсы і зямлю. Схілі вуха сваё і пачуй. Адкрый, Пане, вочы свае і паглядзі, і пачуй словы Сэнахерыба, які паслаў абражаць Бога жывога. Сапраўды, Пане, каралі асірыйскія спустошылі народы і землі іхнія, і кінулі багоў іхніх у агонь, бо гэта не богі, а толькі творы рук чалавечых, з дрэва і каменя, таму і знішчылі іх. Цяпер, Пане Божа наш, уратуй нас ад рукі ягонай, каб ведалі ўсе валадарствы зямлі, што Ты, Пане, адзіны Бог.

І паслаў Ісая, сын Амосаў, да Эзэхіі, кажучы: Так кажа Пан, Бог Ізраэля: тое, аб чым молішся да Мяне супраць Сэнахерыба, караля асірыйскага, Я пачуў. Вось слова, якое сказаў Пан пра яго: пагардзіць табою, пасмяецца з цябе дзева, дачка Сіёна, услед табе паківае галавою дачка Ерузалема.

Бо з Ерузалема выйдзе рэшта, і ацалелае з гары сіёнскай. Руплівасць Пана Магуццяў зробіць гэта. Таму так кажа Пан пра караля асірыйскага: Не ўвойдзе ён у горад гэты, і не пашле туды стрэлы, і не падступіцца да яго са шчытом, і не насыпле вала яго. Той самай дарогай, якой прыйшоў, вернецца, і ў горад гэты не ўвойдзе, — кажа Пан. Я буду ахоўваць горад гэты і ўратую яго дзеля сябе і дзеля Давіда, слугі Майго.

І ў тую ноч пайшоў анёл Пана і забіў у лагеры асірыйцаў сто восемдзесят пяць тысяч. І, адступіўшы, пайшоў і вярнуўся Сэнахерыб, кароль асірыйскі, і застаўся ў Нініве.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Суд 6, 11-24а
Гедэон, ты вызваліш Ізраэль; ведай, што Я пасылаю цябе

Чытанне кнігі Суддзяў.

У тыя дні:

Прыйшоў Анёл Пана і сеў пад дубам, які ў Офры, што належыць Ёасу з роду Абіязара. Ягоны сын Гедэон малаціў пшаніцу ў вінаградным давіле, хаваючыся ад мадыянітаў. І з’явіўся яму Анёл Пана, і сказаў: Пан з табою, мужны воін! Гедэон сказаў яму: Валадару мой, калі Пан з намі, то чаму нас напаткала ўсё гэта? Дзе ўсе тыя цуды Ягоныя, пра якія распавядалі айцы нашыя, кажучы, што Пан вывеў нас з Егіпта. Цяпер пакінуў нас Пан і аддаў у рукі мадыянітаў.

Тады Пан паглядзеў на яго і сказаў: Ідзі і з гэтай сілаю сваёю вызвалі Ізраэль ад рук мадыянітаў. Ведай, што Я пасылаю цябе. Гедэон адказаў Яму: Пане, як я ўратую Ізраэль? Мой род найбяднейшы ў пакаленні Манасэса, а я самы малодшы ў доме бацькі майго. І сказаў яму Пан: Я буду з табою, і ты пераможаш мадыянітаў, як аднаго чалавека. А той адказаў Яму: Калі я знайшоў ласку ў вачах Тваіх, дай мне знак, што гэта менавіта Ты гаворыш са мною. Не адыходзь адсюль, пакуль я не вярнуся да Цябе і не прынясу ахвяру сваю, і не пакладу перад Табою. Ён адказаў: Я застануся, пакуль ты не вернешся.

Гедэон пайшоў і прыгатаваў казляня і праснакі з эфы мукі. Мяса паклаў ў кошык, а поліўку наліў у гаршчок і прынёс Яму пад дуб і ахвяраваў. Тады сказаў яму Анёл Пана: Вазьмі мяса з праснакамі і пакладзі на гэтую скалу, а зверху вылі поліўку. Калі ён зрабіў гэта, Анёл Пана працягнуў канец жазла, што трымаў у руках, дакрануўся да мяса і праснакоў, і з’явіўся агонь са скалы, і паглынуў мяса і праснакі. Пасля Анёл Пана знік з ягоных вачэй. Пераканаўшыся, што гэта быў Анёл Пана, Гедэон сказаў: Гора мне, Пане Божа, бо я ўбачыў Анёла Панскага тварам у твар! І сказаў яму Пан: Спакой табе, не бойся, не памрэш!

Тады Гедэон пабудаваў там ахвярнік Пану і назваў яго «Пан спакою».

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 28, 1–10
Ты толькі чалавек, а розум свой паставіў нароўні з розумам Божым

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Пан скіраваў да Мяне слова: Сыне чалавечы, скажы кіраўніку Тыра: так кажа Пан Бог: тваё сэрца стала ганарыстым і ты гаварыў: я — бог, я сяджу на боскім пасадзе ў сэрцы мораў. Ты толькі чалавек, а розум свой паставіў нароўні з розумам Божым. Вось, ты мудрэйшы за Даніэля, ніякая таямніца не схавана ад цябе. Сваёю мудрасцю і розумам ты здабыў сабе багацце, назбіраў золата і срэбра ў скарбніцы свае. Вялікай мудрасцю і гандлем ты памножыў багацце сваё, і заганарылася сэрца тваё ад багацця твайго.

Таму так кажа Пан Бог: за тое, што ты паставіў розум свой нароўні з розумам Божым, Я навяду на цябе чужынцаў, самых жорсткіх з народаў. Яны выцягнуць мячы свае супраць хараства мудрасці тваёй і апаганяць прыгажосць тваю. Скінуць цябе ў яму, і ты загінеш смерцю палеглых у сэрцы мораў. Ці будзеш яшчэ казаць: я — бог, — перад забойцамі сваімі, бо ў руках тваіх забойцаў ты будзеш чалавекам, а не богам? Смерцю неабрэзаных памрэш ты, ад рук чужынцаў, бо Я сказаў гэта, — кажа Пан Бог.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 1, 16-25
Калі людзі пазналі Бога, не як Бога праслаўлялі Яго

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Я не саромеюся Евангелля, бо гэта моц Божая, дадзеная для збаўлення кожнаму, хто верыць, спярша юдэю, а потым і грэку. Бо ў Ім адкрываецца справядлівасць Божая з веры для веры, як напісана: Праведны жыць будзе вераю.

Бо аб’яўляецца гнеў Божы з неба супраць ўсялякай бязбожнасці і няпраўды людзей, якія стрымліваюць праўду несправядлівасцю. Бо тое, што можна ведаць пра Бога, відавочнае сярод іх, таму што Бог адкрыў ім. Ад стварэння свету Яго нябачныя рысы, адвечная моц і Боскасць, бачныя праз спасціжэнне Ягоных чынаў, таму няма ім апраўдання. Бо яны, пазнаўшы Бога, не як Бога праслаўлялі Яго і дзякавалі Яму, але сталі нікчэмнымі ў разважаннях сваіх, і зацямнілася іх неразумнае сэрца. Называючы сябе мудрымі, яны сталі неразумнымі і славу нятленнага Бога замянілі на вобраз тленнага чалавека і птушак, і чатырохногіх, і паўзуноў.

Таму і аддаў іх Бог праз пажадлівасць іхніх сэрцаў нячыстасці, каб яны самі зняславілі свае целы. Яны замянілі праўду Божую на фальш, і пакланяліся, і служылі стварэнню, а не Стварыцелю, які благаслаўлёны навекі. Амэн.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 5, 1–6
Не мае моцы абразанне, але вера, якая дзейнічае праз любоў

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Дзеля свабоды Хрыстус вызваліў вас, таму трывайце і не паддавайцеся ярму рабства. Вось я, Павел, кажу вам: калі вы абразаецеся, не будзе вам ніякай карысці ад Хрыста. Яшчэ сведчу кожнаму чалавеку, які абразаецца, што ён павінен выконваць увесь Закон. Вы, што апраўдваеце сябе Законам, адарваліся ад Хрыста і пазбавіліся ласкі. Мы ж у духу і праз веру чакаем надзеі справядлівасці. Таму што ў Хрысце Езусе не мае моцы ні абразанне, ні адсутнасць абразання, але вера, якая дзейнічае праз любоў.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 5, 12. 15b. 17–19. 20–21
Калі з-за аднаго злачынства смерць запанавала, то нашмат больш тыя, якія атрымалі шчодрыя ласкі, будуць валадарыць у жыцці

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Як праз аднаго чалавека грэх увайшоў у свет і праз грэх — смерць, так і смерць перайшла на ўсіх людзей, бо ўсе зграшылі.

Калі праз злачынства аднаго памерлі многія, то дзякуючы ласцы аднаго Чалавека, Езуса Хрыста, нашмат больш ласкі Божай і дару шчодра сышло на многіх.

Бо калі з-за праступка аднаго чалавека смерць запанавала праз аднаго, то нашмат больш тыя, якія атрымалі шчодрыя ласкі і дары праведнасці, будуць валадарыць у жыцці дзякуючы Аднаму, Езусу Хрысту. Таму, як праступак аднаго прынёс усім людзям асуджэнне, так і праведнасці Аднаго прынесла апраўданне ўсім людзям для жыцця. Бо як праз непаслухмянасць аднаго чалавека многія сталі грэшнікамі, так і праз паслухмянасць Аднаго многія стануць справядлівымі.

А дзе памножыўся грэх, там яшчэ больш памножылася ласка, каб, як грэх панаваў праз смерць, так і ласка запанавала праз праведнасць для жыцця вечнага праз Езуса Хрыста, нашага Пана.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 2, 12–22
Ён — мір наш, які ўчыніў адно і другое адзіным

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

Без Хрыста вы былі адкінутымі ад грамадства ізраэльскага і чужымі запавету абяцання, вы не мелі надзеі і былі бязбожнікамі ў свеце.

Цяпер у Хрысце Езусе вы, якія калісьці былі далёка, сталіся блізкімі дзякуючы крыві Хрыста. Бо Ён — мір наш, які ўчыніў адно і другое адзіным і мур варожасці, што падзяляў, зруйнаваў у Целе сваім, а закон запаведзяў знішчыў навучаннем, каб з двух стварыць у сабе аднаго новага чалавека, усталёўваючы мір, і ў адным целе зноў прымірыць адных і другіх з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасць. І, прыйшоўшы, Ён абвясціў мір вам, якія далёка, і мір тым, якія блізка. Бо праз Яго мы, адны і другія, маем доступ у адным Духу да Айца.

Таму вы ўжо не чужыя і не прыхадні, але суграмадзяне святых і дамачадцы Бога, умацаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе сам Езус Хрыстус з’яўляецца вуглавым каменем, на якім кожны складзены разам будынак вырастае як святая ў Пану святыня. У ёй і вы разам будуецеся Духам, каб быць жыллём Бога.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 5, 1–6. 9–11
Памёр за нас, каб мы жылі разам з Ім

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Тэсаланiкiйцаў.

Пра часы і пэўную пару няма патрэбы пісаць вам, браты, бо вы самі дакладна ведаеце, што дзень Пана прыйдзе, як злодзей уначы.

Калі будуць гаварыць: Мір і бяспека, — тады пагібель неспадзяваная прыйдзе да іх, быццам мукі да парадзіхі, і яны не ўцякуць. Вы ж, браты, не ў цемры, каб дзень застаў вас, як злодзей; бо ўсе вы сыны святла і сыны дня. Мы не належым ні да ночы, ні да цемры.

Дык не будзем жа спаць, як астатнія, але чувайма і будзьма цвярозымі.

Таму што Бог прызначыў нас не для гневу, але для атрымання збаўлення праз нашага Пана Езуса Хрыста, які памёр за нас, каб мы, жывыя ці мёртвыя, жылі разам з Ім. Таму заахвочвайце сябе ўзаемна і настаўляйце адзін аднаго, як вы і робіце.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 2, 10b–16
Зямны чалавек не прымае таго, што ад Духа Божага; а духоўны чалавек можа разважаць пра ўсё

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Дух пранікае ва ўсё, нават у глыбіні Божыя. Бо хто з людзей ведае чалавечае, акрамя духа чалавека, які ў ім самім? Так і Божага не ведае ніхто, акрамя Духа Божага. Мы ж прынялі не духа свету, але Духа ад Бога, каб спазнаць тое, што нам падаравана Богам. І мы гаворым пра гэта, навучаныя не словамі чалавечай мудрасці, але навучаныя Духам, і тлумачым духоўнае пры дапамозе духоўнага.

Зямны ж чалавек не прымае таго, што ад Духа Божага. Бо гэта для яго глупства, і ён не можа спазнаць, таму што гэта разумеюць духоўна. А духоўны чалавек можа разважаць пра ўсё, пра яго ж не можа разважаць ніхто. Бо хто спазнаў розум Пана, каб навучаць Яго? Мы ж маем розум Хрыстовы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 2, 1-8
Мы пажадалі перадаць вам не толькі Божае Евангелле, але і жыццё сваё

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Тэсаланiкiйцаў.

Вы самі ведаеце, браты, што наш прыход да вас не быў дарэмны. Хоць раней у Філіпах, як ведаеце, мы зазналі цярпенні і знявагі, аднак адважыліся ў Богу нашым абвяшчаць вам Евангелле Божае ў вялікім змаганні. Бо заахвота наша не паходзіць з памылкі, нячыстасці ці падману, але, як мы былі выпрабаваны Богам, каб паверыць ў Евангелле, так і абвяшчаем для таго, каб дагадзіць не людзям, але Богу, які выпрабоўвае сэрцы нашыя. Бо, як ведаеце, мы ніколі не з’яўляліся з ліслівымі словамі ані з карыслівай мэтай, Бог сведка. Мы не шукалі славы ў людзей, ні ў вас, ні ў іншых, хоць як Апосталы Хрыста можам быць у пашане. Але мы сталіся немаўлятамі сярод вас і, як карміліца апякуецца дзецьмі сваімі, так і мы з чуласці да вас пажадалі перадаць вам не толькі Божае Евангелле, але і жыццё сваё, таму што вы сталі для нас умілаванымі.
Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Тэс 2, 1–3а. 14–17
Трымайцеся традыцый, якіх навучыліся

Чытане Другога паслання святога апостала Паўла да Тэсаланікійцаў.

Просім вас, браты, наконт прыйсця нашага Пана Езуса Хрыста і нашага сходу перад Ім, каб вы так хутка не гублялі розуму і не хваляваліся ні з-за Духа, ні з-за слова, ні з-за быццам бы нашага паслання, што, маўляў, настаў дзень Пана. Няхай ніхто не зводзіць вас ніякім чынам.

Для таго і пакліканы вы Евангеллем нашым, каб атрымаць славу нашага Пана Езуса Хрыста. Таму, браты, стойце і трымайцеся традыцый, якіх навучыліся праз слова ці праз пасланне нашае. Сам Пан наш Езус Хрыстус і Бог, Айцец наш, які палюбіў нас і даў вечнае суцяшэнне і добрую надзею ў ласцы, няхай заахвоціць сэрцы вашыя і ўмацуе вас у кожнай справе і добрым слове.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Езд 6, 7–8. 12b. 14–20
Закончылі дом Божы і ўчынілі Пасху

Чытанне кнігі Ездры.

У тыя дні:

Кароль Дарый напісаў намеснікам вобласці за Эўфратам: Пакіньце працу над гэтым домам Божым кіраўніку юдэяў і старэйшынам іхнім, няхай яны будуюць на адпаведным месцы дом гэты. Больш за тое, даю распараджэнне наконт таго, як вы павінны абыходзіцца з тымі юдэйскімі старэйшынамі, якія будуюць гэты Божы дом. З каралеўскіх сродкаў, а менавіта, з падатку, які збіраюць з зарэчнай вобласці, гэтым мужам павінны дакладна і бесперапынна аплачвацца выдаткі. Я, Дарый, выдаў гэты загад, і ён павінен выконвацца з усёю дакладнасцю.

Старэйшыны юдэйскія паспяхова будавалі, натхнёныя прароцтвам прарока Агея і Захарыі, сына Іда. І завяршылі будоўлю з наказу Бога Ізраэля і з наказу Кіра, Дарыя і Артаксэркса, каралёў Персіі. І закончылі гэты дом Божы ў трэці дзень месяца адар, у шосты год панавання караля Дарыя.

Тады сыны Ізраэля, святары і левіты, а таксама астатнія перасяленцы з радасцю ўчынілі пасвячэнне гэтага дому Божага. І ахвяравалі для пасвячэння гэтага Божага дому сто валоў, дзвесце бараноў і чатырыста ягнят, а за грэх усяго Ізраэля — дванаццаць казлоў паводле колькасці плямёнаў Ізраэля. І прызначылі святароў паводле чынаў іхніх і левітаў на змены іхнія для службы Божай у Ерузалеме, як прадпісана ў кнізе Майсея. І ўчынілі былыя перасяленцы Пасху ў чатырнаццаты дзень першага месяца, бо ачысціліся ўсе да аднаго святары і левіты. Калі ж усе ачысціліся, зарэзалі пасхальных ягнят для ўсіх былых перасяленцаў, для сваіх братоў святароў і для сябе.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Прып 21, 1–6. 10–13
Розныя выслоўі

Чытанне кнігі Прыпавесцяў Саламона.

Сэрца караля — як патокі вады ў руцэ Пана:
куды пажадае, скіруе іх.
Кожны шлях чалавека просты ў ягоных вачах,
але Пан даследуе сэрцы.
Здзяйсненне праўды і правасуддзя
больш падабаецца Пану, чым ахвяры.
Ганарлівыя вочы і напышлівае сэрца —
паходня бязбожнікаў, — гэта грэх.
Задумы стараннага прыносяць дабрабыт,
а кожнага паспешлівага — беднасць.
Здабыванне скарбаў языком ілжывым —
гэта мімалётнае дыханне тых, хто шукае смерці.
Душа нягоднага жадае зла,
ягоны бліжні не знойдзе літасці ў яго вачах.
Калі пакараны кашчунны, просты становіцца мудрым;
а калі мудрага вучаць, ён набывае веды.
Справядлівы Бог назірае за домам бязбожніка
і прыводзіць бязбожніка да краху.
Хто затыкае вушы на крык беднага,
сам закрычыць — і не будзе пачуты.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ён 3, 1–10
Нінівіцяне адышлі ад злога шляху свайго, і Бог змілаваўся над імі

Чытанне кнігі прарока Ёны.

І звярнуўся Пан да Ёны другі раз, кажучы: Устань, ідзі ў Нініву, вялікі горад, і скажы ім тое, што Я табе наказаў. І ўстаў Ёна, і пайшоў у Нініву, паводле слова Пана.

Нініва ж была вялікім горадам у Бога: на тры дні хады. І пачаў Ёна хадзіць па горадзе столькі, колькі можна было прайсці за адзін дзень, і ўсклікаў, кажучы: Яшчэ сорак дзён, і Нініва будзе збурана. І паверылі нінівіцяне ў Бога, і абвясцілі пост, і апрануліся ў мяхі, ад старэйшага аж да малодшага.

Калі дайшло гэтае слова Пана да караля Нінівы, ён устаў са свайго пасаду і скінуў з сябе плашч свой, і апрануўся ў мех, і сеў на попеле. І загадаў, каб у Нініве, паводле загаду караля і вяльможаў ягоных, абвясцілі: Няхай ні людзі, ні жывёла, ні валы, ні статкі не каштуюць нічога, а таксама не пасвяцца і не п’юць. Але няхай апрануцца ў мяхі людзі і жывёлы і моцна ўсклікаюць да Пана, і няхай кожны адвернецца ад злога шляху свайго і ад насілля, што ў руках іхніх. Хто ведае, можа, Бог змілуецца і даруе, і адверне свой гнеў, і мы не загінем.

І ўбачыў Бог учынкі іхнія, што яны адвярнуліся ад злога шляху свайго, і пашкадаваў Бог, што сказаў пра няшчасце, якое ім учыніць, і не ўчыніў.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 1, 13–24
Пажадаў аб’явіць праз мяне свайго Сына, каб я прапаведаваў Яго язычнікам

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Вы чулі пра маё ранейшае жыццё ў юдаізме, як жорстка я пераследаваў Касцёл Божы і нішчыў яго, як перавышаў у юдаізме многіх аднагодкаў з майго народу, будучы зацятым прыхільнікам традыцый маіх продкаў. Калі ж Бог, выбраўшы мяне ад улоння маці маёй і паклікаўшы ласкаю сваёю, пажадаў аб’явіць праз мяне свайго Сына, каб я прапаведаваў Яго язычнікам, я не пачаў адразу ж раіцца з целам і крывёю і не пайшоў у Ерузалем да Апосталаў, якія былі маімі папярэднікамі, а пайшоў у Арабію і зноў вярнуўся ў Дамаск.

Пасля, праз тры гады, я пайшоў у Ерузалем наведаць Кефаса і прабыў у яго пятнаццаць дзён. Нікога іншага з Апосталаў я не бачыў, акрамя Якуба, брата Пана. У тым, што я пішу вам, Бог мне сведка, няма маны. Пасля гэтага адышоў я ў землі Сірыі і Кілікіі.

Касцёлам Хрыстовым у Юдэі я не быў вядомы асабіста, яны толькі чулі, што той, хто быў іх ганіцелем, цяпер прапаведуе веру, якую некалі знішчаў. І праслаўлялі Бога за мяне.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць трэці звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Клс 2, 6–15
Пан ажывіў вас разам з Ім, дараваўшы нам усе грахі

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Каласянаў.

Браты:

Як вы прынялі Пана Езуса Хрыста, так паступайце ў Ім, укаранёныя і збудаваныя ў Ім, умацаваныя вераю, як навучылі вас, перапаўняючыся ўдзячнасцю. Глядзіце, каб ніхто не захапіў вас у палон філасофіяй і марным падманам паводле чалавечай традыцыі, паводле прынцыпаў свету, а не паводле Хрыста. Таму што ў Ім цялесна жыве ўся паўната Боскасці, і вы атрымалі паўнату ў Ім, які ёсць галавою ўсялякага Панавання і Улады. У Ім вы таксама абрэзаныя нерукатворным абразаннем, калі абразанне Хрыстова зняло з вас грахоўнасць цела.

Пахаваныя ў хросце разам з Ім, вы ўваскрэслі таксама ў Ім дзякуючы веры ў дзеянне Бога, які ўваскрасіў Яго з мёртвых.

І вас, мёртвых праз грахі і неабразанне цела вашага, Ён ажывіў разам з Ім, дараваўшы ўсе грахі. Ён сцёр запіс нашых даўгоў адносна пастановаў, які быў супраць нас, і скасаваў яго, прыбіўшы да крыжа.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 6, 1–11
Брат судзіцца з братам, і гэта перад няверуючымі!

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Як адважваецца нехта з вас, маючы справу супраць іншага, судзіцца перад несправядлівымі, а не перад святымі? Хіба не ведаеце, што святыя будуць судзіць свет? А калі будзеце судзіць свет, то ці ж не вартыя вы судзіць у нязначных справах? Хіба не ведаеце, што мы будзем судзіць Анёлаў, ужо не кажучы пра жыццёвыя справы?

Аднак вы, калі разбіраеце жыццёвыя справы, ці не прызначаеце суддзямі тых, хто ў Касцёле нічога не значыць? На сорам ваш кажу гэта. Няўжо сярод вас няма нікога мудрага, хто б мог рассудзіць паміж сваімі братамі? Але брат судзіцца з братам, і гэта перад няверуючымі! Наогул ганебна для вас само тое, што вы судзіцеся паміж сабою. Ці не лепш вам цярпець несправядлівасць? Ці не лепш вам застацца ашуканымі? Але вы самі крыўдзіце і ашукваеце, і пры гэтым братоў.

Хіба не ведаеце, што несправядлівыя не атрымаюць у спадчыну Валадарства Божага? Не ўводзьце сябе ў зман: ні распуснікі, ні ідалапаклоннікі, ні чужаложнікі, ні пестуны, ні мужаложнікі, ні злодзеі, ні хціўцы, ні п’яніцы, ні паклёпнікі, ні рабаўнікі не атрымаюць у спадчыну Валадарства Божага.

І такімі былі некаторыя з вас. Але вы абмыліся, але вы былі асвячаныя, але вы былі апраўданыя ў імя нашага Пана Езуса Хрыста і Духам Бога нашага.

Гэта слова Божае.

  • Запрашаем на ранішнік

    24 лістапада 2019 года а 10-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча для дзяцей катэхетычнай школы адбудзецца Ранішнік «Так хацеў Бог».

  • Кастрычнік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Верасень
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"