Сакрыстыя працуе: 8:00 – 20:00 Тэл.: 8 017 200-44-15

Пошта: chyrvony@tut.by Мы ў сацыяльных сетках:         

  • Галоўная

Аўторак — адзінаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Вал 21, 17–29
Ты прывёў Ізраэль да граху

Чытанне Першай кнігі Валадарстваў.

Пасля таго, як памёр Набот, скіраваў Пан слова да Іллі Тэсбіта: Устань, ідзі насустрач Ахабу, каралю ізраэльскаму, які ў Самарыі. Вось ён цяпер у вінаградніку Набота, куды прыйшоў, каб узяць яго ва ўладанне. І скажаш яму: Так кажа Пан: ты забіў, і яшчэ забіраеш спадчыну? Пасля скажаш: Так кажа Пан: на тым месцы, дзе сабакі лізалі кроў Набота, сабакі будуць лізаць і тваю кроў.

І сказаў Ахаб Іллю: Знайшоў ты мяне, вораг мой? Ён сказаў: Знайшоў, бо ты прадаўся, каб чыніць зло перад вачыма Пана. Таму кажа Пан: Вось Я спашлю на цябе няшчасце і выпалю за табою, і вынішчу ў доме Ахаба кожнага хлопца, і зняволенага, і вольнага ў Ізраэлі. І ўчыню з домам тваім, як з домам Ерабаама, сына Набата, і як з домам Бааза, сына Агія, за знявагу, якой ты разгнявіў Мяне і прывёў Ізраэль да граху. Таксама і пра Ізабэль сказаў Пан, кажучы: Сабакі з’ядуць Ізабэль на полі Ізрээля. Хто памрэ ў Ахаба ў горадзе, таго з’ядуць сабакі, а хто памрэ на полі, таго раздзяўбуць птушкі нябесныя.

Не было яшчэ такога, як Ахаб, які б прадаўся, каб чыніць зло перад вачыма Пана, да чаго падбухторвала яго Ізабэль, жонка ягоная. Ён паступаў вельмі агідна, ідучы за ідаламі, як рабілі амарыты, якіх Пан прагнаў ад сыноў Ізраэля.

Калі Ахаб пачуў усе гэтыя словы, разарваў шаты свае і надзеў на сваё цела мяшок, і пасціў, і спаў у мяшку, і хадзіў у смутку. І скіраваў Пан слова да Іллі Тэсбіта, кажучы: Ці бачыш, як скарыўся перада Мною Ахаб? За тое, што ён скарыўся перада Мною, я не спашлю зла ў дні ягоныя, але ў дні сына ягонага спашлю зло на дом ягоны.

Гэта слова Божае.

Аўторак — васемнаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ер 30, 1–2. 12–15. 18–22
З-за мноства беззаконняў тваіх Я ўчыніў табе гэта

Чытанне кнігі прарока Ераміі.

Слова, якое Пан скіраваў да Ераміі: Так кажа Пан, Бог Ізраэля: Запішы ў кнізе ўсе словы, што Я сказаў табе. Бо так кажа Пан:

Безнадзейнае падзенне тваё, невылечная рана твая. Няма каму рассудзіць тваю справу, для загойвання раны тваёй няма лекаў. Забылі пра цябе ўсе, хто цябе любіў, і больш цябе не шукаюць, бо Я ўдарыў цябе варожым ударам і жорсткім пакараннем, з-за мноства беззаконняў тваіх памножыліся твае грахі. Чаму крычыш ты пра сваё падзенне, пра свой боль несуцешны? З-за мноства беззаконняў тваіх Я ўчыніў табе гэта, бо грахі твае памножыліся.

Так кажа Пан:

Вось Я вярну з палону шатры Якуба і пашкадую ягонае жыллё. І на тваіх руінах будзе пабудаваны горад і заснавана крэпасць на адпаведным месцы. І ўзнясуцца з іх падзяка і голас тых, хто весяліцца. І Я памножу іх, і іхні лік не будзе памяншацца. Я праслаўлю іх, і не будуць іх прыніжаць. І стануць яго сыны як ад пачатку, і сход яго будзе трываць перада Мною. Я пакараю ўсіх прыгнятальнікаў яго. Правадыр ягоны будзе з яго самога, і валадар ягоны выйдзе з яго асяроддзя. І Я набліжу яго, і ён падыдзе да Мяне, бо хто яшчэ аддасць сваё сэрца, каб падысці да Мяне? — кажа Пан.

І вы будзеце Маім народам, а Я буду вашым Богам.

Гэта слова Божае.

Аўторак — восьмы звычайны тыдзень, год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Сір 35, 1–12
Хто трымаецца запаведзяў, прыносіць ахвяру збаўлення

Пачатак кнігі Мудрасці Сіраха.

Хто захоўвае Закон, той памнажае прынашэнні;
хто трымаецца запаведзяў, прыносіць ахвяру збаўлення.
Хто аддае падзяку, той прыносіць ахвяру з найлепшай мукі;
хто дае міласціну, прыносіць ахвяру хвалы.
Адступленне ад зла падабаецца Пану,
а ўхіленне ад несправядлівасці дае прабачэнне.
Не з’яўляйся перад Панам з пустымі рукамі,
бо ўсё гэта — паводле запаведзі.
Прынашэнне справядлівага ўзбагачае ахвярнік
і ўзыходзіць прыемным водарам да Найвышэйшага.
Ахвяра справядлівага чалавека прыемная,
і памяць пра яе не будзе забыта.
Са шчодрасцю праслаўляй Пана
і не шкадуй першых пладоў рук тваіх.
Пры кожным дары захоўвай вясёлым твар свойv і з радасцю ахвяруй дзесяціну.
Дай Найвышэйшаму, як Ён дае табе,
са шчодрасцю, якую дазваляюць твае сродкі.
Бо Пан адплачвае
і ў сем разоў больш Ён аддасць табе.
Не прынось подкупаў Яму, бо Ён не прыме,
і не спадзявайся на несправядлівую ахвяру,
бо Пан — суддзя,
які не зважае на славу асобы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 П 1, 10–16
Прароцтвы падтрымліваюць нашую надзею

Чытанне Першага паслання святога апостала Пятра.

Умілаваныя:

Гэтага збаўлення шукалі і дапытваліся прарокі, якія прадказвалі прызначаную вам ласку. Яны даследавалі, на калі і на які час указваў Дух Хрыста, які быў у іх і прадказваў цярпенні Хрыста і славу пасля гэтага. Ім адкрыта было, што не ім самім, а вам служыла тое, што цяпер абвешчана вам тымі, хто прапаведаваў Евангелле ў пасланым з неба Духу Святым, у што хочуць зазірнуць нават анёлы.

Таму, падперазаўшы сцёгны розуму вашага, будзьце цвярозымі і ўскладзіце ўсю сваю надзею на ласку, якая будзе прынесена вам у аб’яўленні Езуса Хрыста. Як паслухмяныя дзеці, не дастасоўвайцеся да пажадлівасцяў, якія вы мелі раней, у час няведання вашага. Але на ўзор Святога, які вас паклікаў, станьце святымі ва ўсіх паводзінах вашых. Бо напісана: Будзьце святымі, таму што Я святы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дванаццаты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Быц 13, 2. 5–18
Няхай не будзе спрэчак паміж табою і мною, бо мы з табою браты

Чытанне кнігі Быцця.

Абрам быў вельмі багаты на статкі, срэбра і золата. І ў Лота, які ішоў з Абрамам, былі таксама авечкі, валы і шатры. Зямля не магла ўтрымліваць іх абодвух, бо яны мелі вялікую маёмасць і не маглі жыць супольна.

Таму ўзнікла спрэчка паміж пастухамі статкаў Абрама і пастухамі статкаў Лота. А жылі тады на той зямлі хананэйцы і фэрэзейцы. І сказаў Абрам Лоту: Няхай не будзе спрэчак паміж табою і мною, паміж пастухамі тваімі і пастухамі маімі, бо мы з табою браты. Ці не ўся зямля перад табою. Прашу, аддзяліся ад мяне. Калі пойдзеш улева, я пайду ўправа, а калі пойдзеш управа, я пайду ўлева.

Лот жа ўзняў вочы свае і ўбачыў усю ваколіцу Ярдана, якая, пакуль Пан не знішчыў Садом і Гамору, была аж да Саару арошаная, нібы сад Пана і нібы зямля егіпецкая. Лот выбраў сабе тады ўсю ваколіцу Ярдана. І Лот вырушыў на ўсход. Так яны аддзяліліся адзін ад аднаго. Абрам пасяліўся ў зямлі ханаанскай, Лот жа пасяліўся ў мястэчках той ваколіцы і расцягнуў свае шатры аж да Садома. Жыхары Садома былі нягоднымі і вельмі грэшнымі перад Панам.

Пасля адыходу Лота Пан сказаў Абраму: Узнімі вочы свае і з таго месца, дзе стаіш, паглядзі на поўнач і на поўдзень, на ўсход і на захад. Усю гэтую зямлю, якую ты бачыш, дам табе і твайму патомству назаўсёды. Тваё ж патомства ўчыню, як пыл зямлі. Калі хто зможа палічыць пыл зямлі, то і патомства тваё будзе палічана. Устань, прайдзіся па зямлі ўздоўж і ўпоперак яе, бо табе аддам яе.

Абрам перасунуў шатры і прышоў пад Хеўрон, дзе былі дубы Мамрэ. І, асеўшы там, збудаваў ахвярнік Пану.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дванаццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Вал 19, 9b–11. 14–21. 31–35a. 36
Буду ахоўваць горад гэты, каб уратаваць яго дзеля сябе і Давіда

Чытанне Першай кнігі Валадарстваў.

У тыя дні:

Асірыйскі кароль Сэнахерыб паслаў да Эзэхіі паслоў, кажучы: Так скажаце Эзэхію, каралю юдэйскаму: няхай не ашуквае цябе Бог твой, на якога ты спадзяешся, думаючы: Ерузалем не будзе аддадзены у рукі караля асірыйскага. Бо ты сам чуў, што зрабілі каралі асірыйскія з усімі землямі, як спустошылі іх. Ці ж ты адзін ацалееш?

Калі Эзэхія ўзяў ліст з рукі паслоў і прачытаў яго, пайшоў у дом Пана і разгарнуў яго перад Яго абліччам. І маліўся Эзэхія перад Панам, кажучы: Пане, Божа Ізраэля, які сядзіш на херувімах! Ты адзіны Бог усіх валадарстваў зямлі, Ты стварыў нябёсы і зямлю. Схілі вуха сваё і пачуй. Адкрый, Пане, вочы свае і паглядзі, і пачуй словы Сэнахерыба, які паслаў абражаць Бога жывога. Сапраўды, Пане, каралі асірыйскія спустошылі народы і землі іхнія, і кінулі багоў іхніх у агонь, бо гэта не богі, а толькі творы рук чалавечых, з дрэва і каменя, таму і знішчылі іх. Цяпер, Пане Божа наш, уратуй нас ад рукі ягонай, каб ведалі ўсе валадарствы зямлі, што Ты, Пане, адзіны Бог.

І паслаў Ісая, сын Амосаў, да Эзэхіі, кажучы: Так кажа Пан, Бог Ізраэля: тое, аб чым молішся да Мяне супраць Сэнахерыба, караля асірыйскага, Я пачуў. Вось слова, якое сказаў Пан пра яго: пагардзіць табою, пасмяецца з цябе дзева, дачка Сіёна, услед табе паківае галавою дачка Ерузалема.

Бо з Ерузалема выйдзе рэшта, і ацалелае з гары сіёнскай. Руплівасць Пана Магуццяў зробіць гэта. Таму так кажа Пан пра караля асірыйскага: Не ўвойдзе ён у горад гэты, і не пашле туды стрэлы, і не падступіцца да яго са шчытом, і не насыпле вала яго. Той самай дарогай, якой прыйшоў, вернецца, і ў горад гэты не ўвойдзе, — кажа Пан. Я буду ахоўваць горад гэты і ўратую яго дзеля сябе і дзеля Давіда, слугі Майго.

І ў тую ноч пайшоў анёл Пана і забіў у лагеры асірыйцаў сто восемдзесят пяць тысяч. І, адступіўшы, пайшоў і вярнуўся Сэнахерыб, кароль асірыйскі, і застаўся ў Нініве.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эзх 28, 1–10
Ты толькі чалавек, а розум свой паставіў нароўні з розумам Божым

Чытанне кнігі прарока Эзэхіэля.

Пан скіраваў да Мяне слова: Сыне чалавечы, скажы кіраўніку Тыра: так кажа Пан Бог: тваё сэрца стала ганарыстым і ты гаварыў: я — бог, я сяджу на боскім пасадзе ў сэрцы мораў. Ты толькі чалавек, а розум свой паставіў нароўні з розумам Божым. Вось, ты мудрэйшы за Даніэля, ніякая таямніца не схавана ад цябе. Сваёю мудрасцю і розумам ты здабыў сабе багацце, назбіраў золата і срэбра ў скарбніцы свае. Вялікай мудрасцю і гандлем ты памножыў багацце сваё, і заганарылася сэрца тваё ад багацця твайго.

Таму так кажа Пан Бог: за тое, што ты паставіў розум свой нароўні з розумам Божым, Я навяду на цябе чужынцаў, самых жорсткіх з народаў. Яны выцягнуць мячы свае супраць хараства мудрасці тваёй і апаганяць прыгажосць тваю. Скінуць цябе ў яму, і ты загінеш смерцю палеглых у сэрцы мораў. Ці будзеш яшчэ казаць: я — бог, — перад забойцамі сваімі, бо ў руках тваіх забойцаў ты будзеш чалавекам, а не богам? Смерцю неабрэзаных памрэш ты, ад рук чужынцаў, бо Я сказаў гэта, — кажа Пан Бог.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць восьмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 5, 1–6
Не мае моцы абразанне, але вера, якая дзейнічае праз любоў

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Дзеля свабоды Хрыстус вызваліў вас, таму трывайце і не паддавайцеся ярму рабства. Вось я, Павел, кажу вам: калі вы абразаецеся, не будзе вам ніякай карысці ад Хрыста. Яшчэ сведчу кожнаму чалавеку, які абразаецца, што ён павінен выконваць увесь Закон. Вы, што апраўдваеце сябе Законам, адарваліся ад Хрыста і пазбавіліся ласкі. Мы ж у духу і праз веру чакаем надзеі справядлівасці. Таму што ў Хрысце Езусе не мае моцы ні абразанне, ні адсутнасць абразання, але вера, якая дзейнічае праз любоў.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Рым 5, 12. 15b. 17–19. 20–21
Калі з-за аднаго злачынства смерць запанавала, то нашмат больш тыя, якія атрымалі шчодрыя ласкі, будуць валадарыць у жыцці

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Рымлянаў.

Браты:

Як праз аднаго чалавека грэх увайшоў у свет і праз грэх — смерць, так і смерць перайшла на ўсіх людзей, бо ўсе зграшылі.

Калі праз злачынства аднаго памерлі многія, то дзякуючы ласцы аднаго Чалавека, Езуса Хрыста, нашмат больш ласкі Божай і дару шчодра сышло на многіх.

Бо калі з-за праступка аднаго чалавека смерць запанавала праз аднаго, то нашмат больш тыя, якія атрымалі шчодрыя ласкі і дары праведнасці, будуць валадарыць у жыцці дзякуючы Аднаму, Езусу Хрысту. Таму, як праступак аднаго прынёс усім людзям асуджэнне, так і праведнасці Аднаго прынесла апраўданне ўсім людзям для жыцця. Бо як праз непаслухмянасць аднаго чалавека многія сталі грэшнікамі, так і праз паслухмянасць Аднаго многія стануць справядлівымі.

А дзе памножыўся грэх, там яшчэ больш памножылася ласка, каб, як грэх панаваў праз смерць, так і ласка запанавала праз праведнасць для жыцця вечнага праз Езуса Хрыста, нашага Пана.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць дзявяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Эф 2, 12–22
Ён — мір наш, які ўчыніў адно і другое адзіным

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Эфесцаў.

Браты:

Без Хрыста вы былі адкінутымі ад грамадства ізраэльскага і чужымі запавету абяцання, вы не мелі надзеі і былі бязбожнікамі ў свеце.

Цяпер у Хрысце Езусе вы, якія калісьці былі далёка, сталіся блізкімі дзякуючы крыві Хрыста. Бо Ён — мір наш, які ўчыніў адно і другое адзіным і мур варожасці, што падзяляў, зруйнаваў у Целе сваім, а закон запаведзяў знішчыў навучаннем, каб з двух стварыць у сабе аднаго новага чалавека, усталёўваючы мір, і ў адным целе зноў прымірыць адных і другіх з Богам праз крыж, забіўшы на ім варожасць. І, прыйшоўшы, Ён абвясціў мір вам, якія далёка, і мір тым, якія блізка. Бо праз Яго мы, адны і другія, маем доступ у адным Духу да Айца.

Таму вы ўжо не чужыя і не прыхадні, але суграмадзяне святых і дамачадцы Бога, умацаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе сам Езус Хрыстус з’яўляецца вуглавым каменем, на якім кожны складзены разам будынак вырастае як святая ў Пану святыня. У ёй і вы разам будуецеся Духам, каб быць жыллём Бога.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Тэс 5, 1–6. 9–11
Памёр за нас, каб мы жылі разам з Ім

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Тэсаланiкiйцаў.

Пра часы і пэўную пару няма патрэбы пісаць вам, браты, бо вы самі дакладна ведаеце, што дзень Пана прыйдзе, як злодзей уначы.

Калі будуць гаварыць: Мір і бяспека, — тады пагібель неспадзяваная прыйдзе да іх, быццам мукі да парадзіхі, і яны не ўцякуць. Вы ж, браты, не ў цемры, каб дзень застаў вас, як злодзей; бо ўсе вы сыны святла і сыны дня. Мы не належым ні да ночы, ні да цемры.

Дык не будзем жа спаць, як астатнія, але чувайма і будзьма цвярозымі.

Таму што Бог прызначыў нас не для гневу, але для атрымання збаўлення праз нашага Пана Езуса Хрыста, які памёр за нас, каб мы, жывыя ці мёртвыя, жылі разам з Ім. Таму заахвочвайце сябе ўзаемна і настаўляйце адзін аднаго, як вы і робіце.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць другі звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 2, 10b–16
Зямны чалавек не прымае таго, што ад Духа Божага; а духоўны чалавек можа разважаць пра ўсё

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Дух пранікае ва ўсё, нават у глыбіні Божыя. Бо хто з людзей ведае чалавечае, акрамя духа чалавека, які ў ім самім? Так і Божага не ведае ніхто, акрамя Духа Божага. Мы ж прынялі не духа свету, але Духа ад Бога, каб спазнаць тое, што нам падаравана Богам. І мы гаворым пра гэта, навучаныя не словамі чалавечай мудрасці, але навучаныя Духам, і тлумачым духоўнае пры дапамозе духоўнага.

Зямны ж чалавек не прымае таго, што ад Духа Божага. Бо гэта для яго глупства, і ён не можа спазнаць, таму што гэта разумеюць духоўна. А духоўны чалавек можа разважаць пра ўсё, пра яго ж не можа разважаць ніхто. Бо хто спазнаў розум Пана, каб навучаць Яго? Мы ж маем розум Хрыстовы.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць першы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 2 Тэс 2, 1–3а. 14–17
Трымайцеся традыцый, якіх навучыліся

Чытане Другога паслання святога апостала Паўла да Тэсаланікійцаў.

Просім вас, браты, наконт прыйсця нашага Пана Езуса Хрыста і нашага сходу перад Ім, каб вы так хутка не гублялі розуму і не хваляваліся ні з-за Духа, ні з-за слова, ні з-за быццам бы нашага паслання, што, маўляў, настаў дзень Пана. Няхай ніхто не зводзіць вас ніякім чынам.

Для таго і пакліканы вы Евангеллем нашым, каб атрымаць славу нашага Пана Езуса Хрыста. Таму, браты, стойце і трымайцеся традыцый, якіх навучыліся праз слова ці праз пасланне нашае. Сам Пан наш Езус Хрыстус і Бог, Айцец наш, які палюбіў нас і даў вечнае суцяшэнне і добрую надзею ў ласцы, няхай заахвоціць сэрцы вашыя і ўмацуе вас у кожнай справе і добрым слове.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Езд 6, 7–8. 12b. 14–20
Закончылі дом Божы і ўчынілі Пасху

Чытанне кнігі Ездры.

У тыя дні:

Кароль Дарый напісаў намеснікам вобласці за Эўфратам: Пакіньце працу над гэтым домам Божым кіраўніку юдэяў і старэйшынам іхнім, няхай яны будуюць на адпаведным месцы дом гэты. Больш за тое, даю распараджэнне наконт таго, як вы павінны абыходзіцца з тымі юдэйскімі старэйшынамі, якія будуюць гэты Божы дом. З каралеўскіх сродкаў, а менавіта, з падатку, які збіраюць з зарэчнай вобласці, гэтым мужам павінны дакладна і бесперапынна аплачвацца выдаткі. Я, Дарый, выдаў гэты загад, і ён павінен выконвацца з усёю дакладнасцю.

Старэйшыны юдэйскія паспяхова будавалі, натхнёныя прароцтвам прарока Агея і Захарыі, сына Іда. І завяршылі будоўлю з наказу Бога Ізраэля і з наказу Кіра, Дарыя і Артаксэркса, каралёў Персіі. І закончылі гэты дом Божы ў трэці дзень месяца адар, у шосты год панавання караля Дарыя.

Тады сыны Ізраэля, святары і левіты, а таксама астатнія перасяленцы з радасцю ўчынілі пасвячэнне гэтага дому Божага. І ахвяравалі для пасвячэння гэтага Божага дому сто валоў, дзвесце бараноў і чатырыста ягнят, а за грэх усяго Ізраэля — дванаццаць казлоў паводле колькасці плямёнаў Ізраэля. І прызначылі святароў паводле чынаў іхніх і левітаў на змены іхнія для службы Божай у Ерузалеме, як прадпісана ў кнізе Майсея. І ўчынілі былыя перасяленцы Пасху ў чатырнаццаты дзень першага месяца, бо ачысціліся ўсе да аднаго святары і левіты. Калі ж усе ачысціліся, зарэзалі пасхальных ягнят для ўсіх былых перасяленцаў, для сваіх братоў святароў і для сябе.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць пяты звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Прып 21, 1–6. 10–13
Розныя выслоўі

Чытанне кнігі Прыпавесцяў Саламона.

Сэрца караля — як патокі вады ў руцэ Пана:
куды пажадае, скіруе іх.
Кожны шлях чалавека просты ў ягоных вачах,
але Пан даследуе сэрцы.
Здзяйсненне праўды і правасуддзя
больш падабаецца Пану, чым ахвяры.
Ганарлівыя вочы і напышлівае сэрца —
паходня бязбожнікаў, — гэта грэх.
Задумы стараннага прыносяць дабрабыт,
а кожнага паспешлівага — беднасць.
Здабыванне скарбаў языком ілжывым —
гэта мімалётнае дыханне тых, хто шукае смерці.
Душа нягоднага жадае зла,
ягоны бліжні не знойдзе літасці ў яго вачах.
Калі пакараны кашчунны, просты становіцца мудрым;
а калі мудрага вучаць, ён набывае веды.
Справядлівы Бог назірае за домам бязбожніка
і прыводзіць бязбожніка да краху.
Хто затыкае вушы на крык беднага,
сам закрычыць — і не будзе пачуты.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Ён 3, 1–10
Нінівіцяне адышлі ад злога шляху свайго, і Бог змілаваўся над імі

Чытанне кнігі прарока Ёны.

І звярнуўся Пан да Ёны другі раз, кажучы: Устань, ідзі ў Нініву, вялікі горад, і скажы ім тое, што Я табе наказаў. І ўстаў Ёна, і пайшоў у Нініву, паводле слова Пана.

Нініва ж была вялікім горадам у Бога: на тры дні хады. І пачаў Ёна хадзіць па горадзе столькі, колькі можна было прайсці за адзін дзень, і ўсклікаў, кажучы: Яшчэ сорак дзён, і Нініва будзе збурана. І паверылі нінівіцяне ў Бога, і абвясцілі пост, і апрануліся ў мяхі, ад старэйшага аж да малодшага.

Калі дайшло гэтае слова Пана да караля Нінівы, ён устаў са свайго пасаду і скінуў з сябе плашч свой, і апрануўся ў мех, і сеў на попеле. І загадаў, каб у Нініве, паводле загаду караля і вяльможаў ягоных, абвясцілі: Няхай ні людзі, ні жывёла, ні валы, ні статкі не каштуюць нічога, а таксама не пасвяцца і не п’юць. Але няхай апрануцца ў мяхі людзі і жывёлы і моцна ўсклікаюць да Пана, і няхай кожны адвернецца ад злога шляху свайго і ад насілля, што ў руках іхніх. Хто ведае, можа, Бог змілуецца і даруе, і адверне свой гнеў, і мы не загінем.

І ўбачыў Бог учынкі іхнія, што яны адвярнуліся ад злога шляху свайго, і пашкадаваў Бог, што сказаў пра няшчасце, якое ім учыніць, і не ўчыніў.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць сёмы звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Гал 1, 13–24
Пажадаў аб’явіць праз мяне свайго Сына, каб я прапаведаваў Яго язычнікам

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Галатаў.

Браты:

Вы чулі пра маё ранейшае жыццё ў юдаізме, як жорстка я пераследаваў Касцёл Божы і нішчыў яго, як перавышаў у юдаізме многіх аднагодкаў з майго народу, будучы зацятым прыхільнікам традыцый маіх продкаў. Калі ж Бог, выбраўшы мяне ад улоння маці маёй і паклікаўшы ласкаю сваёю, пажадаў аб’явіць праз мяне свайго Сына, каб я прапаведаваў Яго язычнікам, я не пачаў адразу ж раіцца з целам і крывёю і не пайшоў у Ерузалем да Апосталаў, якія былі маімі папярэднікамі, а пайшоў у Арабію і зноў вярнуўся ў Дамаск.

Пасля, праз тры гады, я пайшоў у Ерузалем наведаць Кефаса і прабыў у яго пятнаццаць дзён. Нікога іншага з Апосталаў я не бачыў, акрамя Якуба, брата Пана. У тым, што я пішу вам, Бог мне сведка, няма маны. Пасля гэтага адышоў я ў землі Сірыі і Кілікіі.

Касцёлам Хрыстовым у Юдэі я не быў вядомы асабіста, яны толькі чулі, што той, хто быў іх ганіцелем, цяпер прапаведуе веру, якую некалі знішчаў. І праслаўлялі Бога за мяне.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць трэці звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Клс 2, 6–15
Пан ажывіў вас разам з Ім, дараваўшы нам усе грахі

Чытанне Паслання святога апостала Паўла да Каласянаў.

Браты:

Як вы прынялі Пана Езуса Хрыста, так паступайце ў Ім, укаранёныя і збудаваныя ў Ім, умацаваныя вераю, як навучылі вас, перапаўняючыся ўдзячнасцю. Глядзіце, каб ніхто не захапіў вас у палон філасофіяй і марным падманам паводле чалавечай традыцыі, паводле прынцыпаў свету, а не паводле Хрыста. Таму што ў Ім цялесна жыве ўся паўната Боскасці, і вы атрымалі паўнату ў Ім, які ёсць галавою ўсялякага Панавання і Улады. У Ім вы таксама абрэзаныя нерукатворным абразаннем, калі абразанне Хрыстова зняло з вас грахоўнасць цела.

Пахаваныя ў хросце разам з Ім, вы ўваскрэслі таксама ў Ім дзякуючы веры ў дзеянне Бога, які ўваскрасіў Яго з мёртвых.

І вас, мёртвых праз грахі і неабразанне цела вашага, Ён ажывіў разам з Ім, дараваўшы ўсе грахі. Ён сцёр запіс нашых даўгоў адносна пастановаў, які быў супраць нас, і скасаваў яго, прыбіўшы да крыжа.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць трэці звычайны тыдзень, Год ІІ

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Кар 6, 1–11
Брат судзіцца з братам, і гэта перад няверуючымі!

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Карынцянаў.

Браты:

Як адважваецца нехта з вас, маючы справу супраць іншага, судзіцца перад несправядлівымі, а не перад святымі? Хіба не ведаеце, што святыя будуць судзіць свет? А калі будзеце судзіць свет, то ці ж не вартыя вы судзіць у нязначных справах? Хіба не ведаеце, што мы будзем судзіць Анёлаў, ужо не кажучы пра жыццёвыя справы?

Аднак вы, калі разбіраеце жыццёвыя справы, ці не прызначаеце суддзямі тых, хто ў Касцёле нічога не значыць? На сорам ваш кажу гэта. Няўжо сярод вас няма нікога мудрага, хто б мог рассудзіць паміж сваімі братамі? Але брат судзіцца з братам, і гэта перад няверуючымі! Наогул ганебна для вас само тое, што вы судзіцеся паміж сабою. Ці не лепш вам цярпець несправядлівасць? Ці не лепш вам застацца ашуканымі? Але вы самі крыўдзіце і ашукваеце, і пры гэтым братоў.

Хіба не ведаеце, што несправядлівыя не атрымаюць у спадчыну Валадарства Божага? Не ўводзьце сябе ў зман: ні распуснікі, ні ідалапаклоннікі, ні чужаложнікі, ні пестуны, ні мужаложнікі, ні злодзеі, ні хціўцы, ні п’яніцы, ні паклёпнікі, ні рабаўнікі не атрымаюць у спадчыну Валадарства Божага.

І такімі былі некаторыя з вас. Але вы абмыліся, але вы былі асвячаныя, але вы былі апраўданыя ў імя нашага Пана Езуса Хрыста і Духам Бога нашага.

Гэта слова Божае.

Аўторак — дваццаць чацвёрты звычайны тыдзень, Год І

ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ 1 Цім 3, 1–13
Біскуп павінен быць бездакорным; таксама і дыяканы павінны захоўваць таямніцу веры ў чыстым сумленні

Чытанне Першага паслання святога апостала Паўла да Цімафея.

Умілаваны:

Гэта слова годнае веры: калі хто прагне біскупства, ён жадае добрай справы. Таму біскуп павінен быць бездакорным, мужам адной жонкі, цвярозым, разважлівым, прыстойным, гасцінным, здольным навучаць, не схільным да п’янства, не сварлівым, але спагадлівым, міралюбным і не прагным да грошай. Ён павінен добра кіраваць уласным домам і мець паслухмяных дзяцей з усёю годнасцю. Бо, калі хто не ўмее кіраваць уласным домам, як жа зможа клапаціцца аб Касцёле Божым?

Ён не павінен быць нэафітам, каб не заганарыўся і не патрапіў пад д’ябальскае асуджэнне. Ён павінен таксама мець добрае сведчанне ад тых, хто звонку, каб не патрапіць у пагарду і пастку д’ябла.

Таксама і дыяканы павінны быць годнымі, не падманлівымі ў мове, не злоўжываць віном і не карыслівымі, павінны захоўваць таямніцу веры ў чыстым сумленні. І такіх трэба спачатку выпрабоўваць, а потым няхай служаць, калі акажуцца бездакорнымі. Жанчыны таксама няхай будуць годнымі, не пляткаркамі, цвярозымі і вернымі ва ўсім.

Няхай дыякан будзе мужам адной жонкі, няхай добра кіруе дзецьмі і ўласным домам. Бо тыя, хто добра служыў дыяканам, здабываюць сабе годнае становішча і вялікую рашучасць веры ў Езуса Хрыста.

Гэта слова Божае.

  • Па прыкладзе Марыі
    Моладзь Чырвонага касцёла запрашае на адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту 23 мая пасля Св. Імшы а 19 гадзіне.
  • Май
    2019

    Тэатр Зніч

  • Красавік
    2019

    Тэатр Зніч

  • Моладзь запрашае!

    Па добрай традыцыі моладзь Чырвонага касцёла зноў запрашае вернікаў далучыцца да дабрачыннай акцыі “Светлае Свята Вялікадня”.

  • Вечарына ў бібліятэцы Імя Адама Міцкевіча

    31 сакавіка а 16-й гадзіне ў бібліятэцы імя Адама Міцкевіча адбудзецца вечарына з нагоды ўключэння ўрачыстасці, прысвечанай ушанаванню абраза Маці Божай Будслаўскай (Будслаўскі фэст) у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

  • 17 сакавіка ў 12.30 адбудзецца адкрыццё мастацкай выстаўкі "На Беларусі Бог жыве!"